Mazi daima mevcuttur. Kendimiz olarak yaşayabilmek için, onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz.
Devrimiz makine gıcırtılarının ahlâk ilahilerini susturduğu devirdir.
Üniversite kitaplara bile dost değil, bana yoldaş olamaz. Yol hiç.
İçinde olması gereken bir şeyin kaybından hangi mağaraların ücrasına saklandığımı, oradan hiç çıkmamak üzere kendime davalar aradığımı anlıyorum. Her şeyi tamamlayacak olan o şey. Ancak onunla var olabilirim...Ama bir yol ve yoldaş.Ne tabiat parçası, ne çiftlik hayali. Ne kaçıp gitmek, ne ekip biçmek. SEFER DE İÇİMDE, TAHAMMÜL DE
Çok doğal, sade, akıcı ama sarsıcı...Eseri okuduktan sonra aklıma Mehmed Zahid Kotku Hazretleri'nin " Ölmek istemeyeceğin yerde bulunma!" sözü geliyor. Mustafa Kutlu iyi ki yazıyor.