Şeyma Nur
@microsbook
Şu anda okuduğu kitap
Ahmed Arif’in Leyla Erbil’e yazdığı mektuplardan oluşuyor kitap. Ahmed Arif’in Leyla’ya aşık olduğunu biliyordum. Bu yüzden kitaptaki mektuplarda daha fazla aşk bekliyordum ama maalesef bunu bulamadım. Bu da beni biraz hayal kırıklığına uğrattı açıkçası. Ahmed Arif’in yaşadığı olayları anlatırken tepki olarak küfür etmesi çoğu yerde sansürlü olarak yazılmıştı ama bazı yerlerde gizlenmemişti. Kitaplardaki küfürler beni çok rahatsız ediyor açıkçası.
Mektupları okurken Leyla Erbil’in Ahmed Arif’e yazdığı mektupları gözüm aradı hep. Sanki bir sonraki mektup Leyla’dan yazılmış da onu okuyacakmışız gibi hissettim kitabı okurken. O mektupların da kayıtları olsaymış çok güzel olurmuş aslında.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu kitap 3 senedir elimde ve daha önce iki kere başlayıp yarım bırakmıştım. Sonunda okudum ve doğrusunu söylemek gerekirse hiç sevmedim. Kitapta anlatılan konu günlük hayatımızda maalesef var olan bir konu ve insanı etkileyecek bir konu ama yazarın dili o kadar açıktı ki beni çok rahatsız etti. Kitapta çok fazla küfür ve argo vardı ve bu durum ciddi anlamda rahatsız edici olmaya başlıyor bir süre sonra. Kitabı yarısını okuduktan sonra yarım bırakmak istedim ama yarısını okuyunca diğer yarısını da okudum ve bitirdim. Bana hitap eden ve sevdiğim bir kitap olmadı.
Kitabın konusunu bilmeyen ve kitabı okumayan artık kalmamıştır diye düşünüyorum. Ben neden bu kadar geç kaldım okumak için bilmiyorum. Bu zamana kadar okumamam bir hata.
Zeze, çok fakir bir ailede yaşayan ve çok yaramazlık yaptığı için sürekli ailesinden dayak yiyen bir çocuk. Tüm yaşadıkları onu erkenden olgunlaşmaya zorlamış. Kitapta Portuga’nın Zeze’ye sorduğu ‘Büyüklerin sorunlarıyla uğraşmak için çok küçük değil misin?’ sorusu kitabı okurken sürekli düşündüğüm bir şeydi. Zeze o kadar küçük ki büyüklerin işlerini bu kadar iyi anlamak zorunda kalması, çocuk olamayışı çok üzücü. O yaşta bir çocuğun bunları yaşamak zorunda kalması beni cidden üzdü.
Kitabı okurken Zeze’nin hayal gücüne hayran kalmamak elde değil. Hayal gücü o kadar geniş ki bazen olaylar gerçekten yaşanıyor mu hayal mi tereddüt etmeme neden oldu.
Kitabı genel olarak çok severek okudum ama son 50 sayfayı daha çok sevdiğimi söylemek istiyorum.
