Birisini ararsınız düşünürsünüz derin derin. Cevap bulmaya zorlarsınız kafanızı. Ve bi anda her şeyi anlarsınız. Ama o an hemen geçer ; belkide ertesi gün gene aynı bakışlı, solgun yüzlü, hareketlerinde aynı ürkeklik, bezginlikle, hatta bir anlık taşkınlığından dolayı duyduğu pişmanlıkla, aynı tasayla, aynı hüzünle karşılaşırsınız.
Kamu yararına değilse, hayatının kalan kısmını, başkaları hakkında düşüncelerle yıpratma. Çünkü bir başkasının işlerine, ne düşündüğüne, neyi yapıp ettiğine, neyi ne amaçla söylediğine, neyi aklından geçirdiğine, neyi planladığına ve bunun gibi diğer şeylere kulak asarsan kendine özgü yönetici ilkesiyle ilgilenmekten uzaklaşırsın.
ama bu düşünce o zaman aklına gelmemişti. Daha sonra, çok daha sonra bu yanlış anlaşılmanın beni ne duruma sokacağını bilseydim bir sonraki hareketimi asla yapmazdım.