mikado
@mikadomi
Okur, yazar, çizer, sorular sorar...
Daha iyi haber verebilmek için, daha iyi toplumsallaştırmak için, kitlelerin kültürel düzeylerini yükseltmeye çalışmak için vb. vb. Hepsi palavra. Çünkü kitleler bu akılcı iletişim zorlamasına insanı aptallaştıracak bir biçimde karşı koymaktadırlar. Onlar anlam yerine gösteri istemektedirler. Hiçbir çaba onları içeriklerin ya da kodun ciddiyetine inandırmada yeterince kandırıcı olamamıştır. Gösteri isteyen insanlara mesaj verilmeye çalışılmaktadır. Oysa onlar içinde bir gösteri olması koşuluyla tüm içeriklere tapmaktadırlar. Yadsıdıkları şey anlamın "diyalektiğidir". Onların aldatılıp kandırıldığını ileri sürmek de boşuna uğraşmaktır. Bu iki yüzlü varsayım anlam üreticilerinin entelektüel bir rahatlığa kavuşmak için ileri sürdükleri bir varsayımdır. Kitleler sözüm ona aklın doğal ışıklarını kendiliklerinden yutacaklarmış! Oysa, kitleler, tam tersine kendilerine verilen anlam ültimatomuna karşı gösteri istediklerini belirtirken tam anlamıyla özgürdürler. Çünkü anlamın bu saydamlığından ve bu politik iradeden, ölümden çekindikleri kadar çekinmektedirler.
mikado
üzdü:(
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Pyotr KropotkinFelsefe
Pyotr Kropotkin: Bilimsel Bir Masal mı, Biyolojik bir Yanılgı mı?
Pyotr Kropotkin, anarşizmi romantik bir isyandan çıkarıp "evrimsel" bir temele oturtmaya çalışırken, aslında insan doğasına dair devasa bir "iyimserlik hatası" yapar. Karşılıklı Yardımlaşma ve Etika kitaplarında savunduğu temel tez; doğanın bir savaş alanı değil, bir dayanışma alanı olduğudur. Ancak Kropotkin’in bu tezlerini mercek altına aldığımızda, aslında "iyilik" dediği şeyin altında yatan saf pragmatizmi görmezden geldiğini fark ediyoruz.
Kropotkin, doğadan karınca örneğini verir. Karıncaların bir lider veya zorba bir otorite olmadan, muazzam bir uyum içinde çalıştığını; bir karıncanın aç olan diğerine midesindeki yiyeceği paylaştığını anlatır. Kropotkin bunu "doğal ahlak" olarak niteler. Oysa yanıldığı nokta şudur: Karınca bunu "iyi kalpli" olduğu için değil, koloninin (yani kendi genetik sürekliliğinin) hayatta kalması için bir makine dişlisi gibi kodlandığı için yapar. Burada bir "etik" değil, mekanik bir hayatta kalma stratejisi ve kolektif bir çıkar vardır.
Bebeklerin "İyiliği" ve Hayatta Kalma İçgüdüsü
Kropotkin’in insan doğasının özünde "iyi" olduğu iddiasına karşı en net gözlemim bebekler üzerinedir. Bir bebeğin çevresine gülücükler saçması, sevgi dolu görünmesi onun "ahlaklı" veya "iyi" doğmasından kaynaklanmaz. Bebek, hayatta kalmak için bakıma muhtaçtır ve bu bakımı garantilemek adına çevresindekileri manipüle etmek zorundadır.
Bebekler "iyi" değildir; bebekler hayatta kalmak için iyi davranmak zorundadır. Bu bir stratejidir. Karnı doyduğunda, altı temizlendiğinde ve güvenliği sağlandığında sergilediği o uyumlu tavır, tamamen bireysel çıkarın bir sonucudur. Kaynaklar kısıtlandığında veya ihtiyacı karşılanmadığında o "melek" figürünün nasıl bir talepkârlığa dönüştüğünü hepimiz
mikado
Bebekler üzerine yapılan deneylerde diğer insanlara, ırklara adil davrandığı görülmüştür.
Peki dünyanın yüzde 95 kaynaklarını bir avuç otoriteye teslim ederken bize kalan yüzde beşi bölüşmeye çalışmamız sefalet değil midir? Aristonun dediği gibi bizi otoriteden kim koruyacak?
Otorite kimdir kime denir, günün sonunda o da insan türüne mensuptur.
İnsan doğanın çocuğudur. Doğa neyse İnsan da odur. İnsanı kolayca yönetebilmek icin vahsilestiren, kurdukları birbirinden absürd ve doğaya aykırı sistemlerle bizzat otoritenin kendisidir. Dün de böyleydi bugün de böyle
Ne zamandır ilgimi çeken bir kitap olmasına ve E.H.Carr'ın çok ciddi bir tarihçi olduğunu düşünmeme karşılık ne yazık ki umduğum bilimselliği bulamadım. Kitap Rus devriminin bir özeti olarak sadece Carr'ın öznel yorumlarına dayanıyor. Yani kaynaklar yok. Rahatsız olduğum diğer husus ise Carr'ın Rus devrimini anlatırken bu öznellikten faydalanarak Stalin'e adının geçtiği her yerde saldırıyor olmasıdır. İçerikten söz edecek olursak yazar, bu saldırıları yaparken hedefinin kim olduğunu bildiği sürece ona göre neyle suçladığının bir önemi yoktur. Çünkü o Stalin'i mantıklı ya da mantıksız her konuda suçlu bulmaktadır. Aslında böyle yaparak bu kitapta kendini aşağıya çekmiş olur ve çelişkili ifadelerinde ne dediği anlaşılmaz. Bir bölümde Stalin'i sanayileşmeyi geciktirdiği iddiasıyla suçlarken bir başka bölümde ise sanayileşmenin işçiler üzerinde yarattığı baskıdan söz eder. Hatta bu ileri gider; NEP'i savunmakla suçladığı Stalin bir başka bölümde NEP'i yıktığı için suçludur. Carr'ın suçlamalarında esas olarak ciddiye aldığım nokta bu tutarsız kendini bilmezlik değildir. O sadece bir noktada Stalin'i ciddi anlamda suçlar: o da rus milliyetçiliği ve tek ülkede sosyalizmdir. Yazarın marksizmden anladığına göre Rus devriminin kaderi ''birleşik avrupa devrimi'' ile belirlenecek ve bu olmadığı taktirde Rusya'da sosyalizm inşa edilemeyecektir. İnşa edilebileceğini söyleyen Stalin ise yine yazarın öznel takıntıları vesilesiyle ''katı ortodoks, rus milliyetçisi, şovenist, yobaz vb.'' ilan edilmiştir. Stalin'in böyle bir fikri ortaya atması bile yazar tarafından ''otoritesini pekiştirme'' anlamında yorumlanmaktadır. Yazar kitabında hiçbir zaman Lenin'in avrupa birleşik devrimi konusundaki sözlerinden alıntıya başvurmaz ama ''Lenin böyle der böyle düşünür'' der. Bakınız, Lenin'in bu
mikado
Sovyetlerle ilgili tarafsız kaynaklar hangileri. Öneriniz var mıdır?
Çekiliş Zamanı!Edebiyat
1000Kitap üyelerine özel çekiliş!..
En çok yorum alan yazarın kitabını ve kitap okuma gözlüğünü
5 üyemize hediye ediyoruz.
1. Fyodor Mihailoviç Dostoyevski- Suç ve Ceza
2. Ahmet Ümit-Aşkımız Eski Bir Roman
3. Jose Mauro de Vasconcelos-Şeker Portakalı
4. Beyza Alkoç-Karantina 1
5. Reşat Nuri Güntekin- Çalıkuşu
Çekiliş şartları
Kitapseç Sayfasını Takip et
Favori kitabını yoruma ekle
Çekişi sayfanda paylaş
Kazananlar 31.01. 2020 tarihinde açıklanacaktır.
mikado
Fyodor Mihailoviç Dostoyevski- Suç ve Ceza