"Te medressê ve minarê viran neshûd
In kar kalendari bisman neshûd
Ta iman kafr ve kaft iman neshûd
Ek bendê hakikata musulmân neshûd"
"Cami ve okullar iyilik adına açılmadan,
Gerçeğin peşindeki insanlar gerçekten iyi olamaz.
İnanç ve inançsızlık, iyilik için bir olmadan,
Hiç kimse gerçek Müslüman olamaz."
Süleymaniye kürsüsünde...Şiir
...
...
Yıkılır bir gün olur mahkemeler, ma’bedler;
En temiz yerleri en kirli ayaklar çiğner;
Beşeriyyet yeni bir din tanıyıp ilhâdı,
Beşerin hâfızasından silinir Hakk’ın adı;
Gömülür hufre-i târihe me’âlî... Lâkin
Yine tek bir taşı düşmez şu Hudâ lânesinin;
Yine insanlığa nâ-mahrem olan bîgâne,
Bu harîmin ebediyyen giremez sînesine;
Yine yâdındaki Mevlâ’yı şu dört tane minâr,
Kalbe merbût birer dil gibi eyler ikrâr;
Yine mâzîye gömülmez bu muazzam çehre:
Leş değildir ki atılsın, o, umûmî kabre!
...
...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünya üzerinde Selimiye minarelerinden daha yüksek olan tek minare Hindistan Delhi'deki Kutb-i Minar'dır.
As the Maratha armies swept ever further north, even the capital ceased to be secure . On 8 April 1737, a swift-moving warband under the young star commander of the Maratha Confederacy, Baji Rao, raided the outskirts of Agra and two days later appeared at the gates of Delhi, looting and burning the suburban villages of Malcha, Tal Katora, Palam and Mehrauli, where the Marathas made their camp in the shadow of the Qu’tb Minar, the victory tower which marked the arrival of the first Islamic conquerors of India 600 years earlier
Yıkılır bir gün olur mahkemeler, ma’bedler;
En temiz yerleri en kirli ayaklar çiğner;
Beşeriyyet yeni bir din tanıyıp ilhâdı,
Beşerin hâfızasından silinir Hakk’ın adı;
Gömülür hufre-i târihe me’âlî... Lâkin
Yine tek bir taşı düşmez şu Hudâ lânesinin;
Yine insanlığa nâ-mahrem olan bîgâne,
Bu harîmin ebediyyen giremez sînesine;
Yine yâdındaki Mevlâ’yı şu dört tane minâr,
Kalbe merbût birer dil gibi eyler ikrâr;
Yine mâzîye gömülmez bu muazzam çehre:
Leş değildir ki atılsın, o, umûmî kabre!
Hindistan'daki ilk Müslüman hanedanlık, özellikle İl-tutmuş ve kızı Raziye'yle (1236-1240) tanınan ve Memluklar ya da Kölemenler hanedanı (1206-1290) olarak adlandırılan hanedan dikkate değer bir eser bırakmıştır. Raziye, Türk-Afgan gücünün Hindistan'da gelişip güçlenmesini ve mistik akımın, özellikle sûfîliğin nüfuz sahibi olduğu, katı bir kast ve dokunulmazlık sistemine boyun eğen, bu nedenle İslamın eşitlik idealine duyarlı Hindular arasında İslamiyetin yayılmasını, yeni bir Hint-İslam kültürünün doğmasını sağlamıştır; bu kültür kendini Dehli'deki Kutub Minar gibi muhteşem anıtlarda göstermektedir.
