mine
@minect
Söylesene Vera, çoçuklara sıkılan hangi kurşun kahpece değildir.
manidârrİnsan ve Duygular
Bir adama aşık oldum ben. Ruhu, ah cümleleri öyle güzel ki. Acısının üstüne çiçek ekmiş bir adam bu. Öyle bir adamki halledilmemiş bir ukdenin peşinden koşan dimağnın yorgunluğunu yaşayan bir adam. Öyle bir adam ki "etrafın seni sıktığı zaman kitap oku" diyen bir adam.
Göremedim onu. Görmeden sevdim. Olsundu. Görmesemde her kitabında ondan bir parça buluyordum . Yetiyordu bana. Kürk Mantolu Madonna'sında , Kuyucaklı Yusuf'unda, İçimizdeki Şeytan'ında , Sırça köşkünde, Değirmen'inde... O hep böyle saklamıştı kendini, içini kitaplara dökmüş yok olmuştu adeta. Onunla yüz yüze gelip konuşamasamda kitaplarında adeta karşılıklı münakaşa ediyorduk. O derece yaşıyordu kitaplarında, Yaşatıyordu .
Bir temmuz akşamı, yokken kapısını çalacak kimsem, Sabahattin Ali'ye koştum. Sırça Köşk adlı kitabında dertleştim onunla.
Sabahattin Alim; hüznün beden bulmuş adamı.
Kitapta farklı farklı hikayeler yer almakta, aynı zaman da Kitap bir çok yerde vurgu yaparak devleti eleştiriyor. hikaye kitabı olmasına rağmen sübliminal mesajlar veriyor. Bana George Orwell'ın Hayvan Çiftliğini andırdı. Cümlelerin yerli yerinde kullanılması ve akıcılığı ile harika bir kitap. Zaten yukarda Sebahattin Ali ye olan aşırı sevgimden bahsettim. Onu okuyun cümlelerinde kaybolun. Dünyasını görün
Reklam
Aziz Nesin ah Aziz Nesin: kendisine soy adı seçerken Nesin diye soruyor kendine bir şey bulayınca Nesin soy ismini koyduruyor.
Aziz sana ne olduğunu söyleyeyim mi? Bir kere adını içindeki hikayelerden birinden alan Bay Düdük adlı kitabını okumama göre değerlendirecek olursam sen muazzam bir yazarsın. Kitap ne kadar bir hikaye kitabı olsada müthiş eleştirilere yer vermek de . Aynı duyguları Sabahattin Ali'nin Sırça Köşk adlı kitabında da hissetmiştim. Her iki kitapda da gizli eleştiriler olsada bu eleştiriler farklı yöne idi. Sabahattin Ali devlet yoneticilerini eleştirirken Aziz Nesin toplumu eleştirmişti. Dili sade olmakla birlikte gayet anlaşılır nitelikte olan hikayeleri mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Insanın hissizleşmesi, duygusuzlaşması ve umursamaz oluşu hangi evrede olur diye soracak olursam birbirinden farklı cevaplar alırdım mutlaka. Yabancı olmak. Neye kime yabancı olmak. Kendime mi? yoksa insan dediğimiz varlığı meçhul yaratıklara mı? İnanın bana çoğumuz kendimize yapancıyız.
Albert Camus yabancı kitabında Annesinin ölümünden üzüntü duymayan bir insanın aradan geçen zamanda bir insanı öldürmesi ile neler yaşıyor onu anlatıyor. Baş karakter cinayetten yargılanırken kendini bir anda duygusuzluktan yargılanırken buluyor. Ve cezası muebbet iken bir anda idam oluyor! Hissizlik bakın nelere mâl oluyor.
Albert Camus derin düşünmek isteyenler için kesinlikle okunması gereken bir kitap. Dilinin ağırlığının yanında felsefi sözleri anlaşılması için biraz zorlasa da. Ufkunuzu açacağına eminim.
Bol ve keyifli okumalar
Zübde-i alemsiniz siz hoşça bakın zatınıza ...
Hayallerİnsan ve Toplum
Ah hayaller yaşamak için umut niteliği taşıyan büyük hayaller. Öyle güzelsiniz öyle cezbedicisinizki. Onlar olmadan yaşanmıyor. Benim en büyük hayalim çocukluk. Bir gün çok zengin olursam çocukluk satın alacağım büyüklük sizde kalsın. Tek derdim salıncak sırası beklemek olucak. Rengarenk balonlarım, bir sürü arkadaşlarım ve bir de resimli kitaplarım olucak. Bu üçü çocuk için kâfi. Fazla duygusuz şeylere ne hacet. Yarın derdi, yarın kavgası yok. Işte en büyük hayalim bu. Gerçekleşme olasılığı olmasada. Hayali yetiyo. Yaşatıyo.
Fareler ve insanlar
George ve Lennie hayalleri bir çiftlik sahibi olup yumuşak tüylü tavşanlara domuzlara sahip olmakdı. Ah Lennie öyle saf ve insandıki. Insan olmak için pekde akıllı olmaya gerek yok değil mi? Çiftlik sadece bir hayalken çalıştıkları yerde onlara yardım edebileceğini söyleyen bir adam onları gerçek olabileceğine inandırmıştı. Ancak Lennie'nin yumuşak şeylere olan zaafı başına büyük dert açmasıyla hayal sadece hayal olarak hem de acı bir hayal olarak kalıyor. Nedendir bilmem bu kitap beni çok duygulandırdı. Dünyada ki insan türlerini karakter olarak sınıflandıracak olsam, Fareler ve İnsanlar adlı kitapdaki karekterlerin özellikleri ile sınıflandırırdım. Çünkü kitap insan oğlunun her türlü haline yer vermiş. Ve bir de güven duygusu, dostuna olan inanmışlık. Kitabın sonunda Lennie'nin karşısına kafasının içinde yarattığı hayaletlerin çıkıp kendisine arkadaşına yaptığı ihanetten(!) söz ederken Lennie aslında kendi düşüncelerini konuşturuyordu. Ah Lennie öyle safti ki...
Kitap beni etkileyen nadir kitaplardan biri. Gerek kurgu gerek üslubu gerçekten takdire şayan. Okumanızı %100 tavsiye ederim.
bol tavsiyeliiiİnsan ve Duygular
Bir çocuğun düşlerinde yaşamak isterdim. O minik hayallarinin içinde kaybolmak ah ne müthiş bir şey olurdu.
Dünyada Zeze'ler o kadar çok ki; dışlanmış, hor görülmüş, ötekileşmiş bir çok minik yürek var şu acımasız hayatın içinde.
Kitaba, diğer okuduğum kitaplara oranla ayrı bir sempati duymamın sebebi; içinde minik bir yüreğin hayatın acımasız yanı ile çok erken yaşta karşılaşması oldu. Ne zaman masum, minik bir yüreğin acı duyduğunu görsem kahroluyorum. O minicik yurekleri nasıl kaldırabiliyor bu kadar acıyı?
Kitap 5 yaşında ki yoksul bir ailenin yaramaz bir okadar da zeki çocuğu Zeze'nin gerçek hayatla tanışmasını konu alıyor. Kitabın ismi neden 'Şeker Portakalı' diye soracak olursanız eğer: geçimsizlikten dolayı ev değiştirmek zorunda kalan Zeze ve ailesi başka bir eve taşınırlar. Taşındıkları yerde kardeşleri ile ağaç seçerlerken kendisine de minik bir şeker portakalı ağacı düşer. Ağaç Zeze'nin hayal gücü ile birlikte kendisi ile konuşur. Zeze ona her gün yaşadığı ilginç olayları anlatır. Zeze yaramazlıklarından dolayı ailesinden bir çok kez feci bir şekilde dayak yer. Bir gün Zeze'nin ihtiyaç duyduğu sevgiyi ona gösterecek Portuga adlı biri çıkar. Onunla Baba oğul gibi olurlar. Lakin bu güzel düşün son bulması uzun sürmez. Zeze kaybettiği sevgili Portuga'sının acısından şok geçirir ve yataklara düşer. Hastalanır ve uzun süren tedavi sonunda iyileşir.
Ah Zeze!.. Kitabı okurken bir çok yerin altını özenle çizerek okudum. Beni etkileyen, duraksayıp sindirmem gereken yerler oldu. Hatta dayanamayıp göz yaşı döktüğüm yerler vardı.
Ah çocuklar, meçhul ukdeli yürekler...
Öyle çoklar ki bir gün eminim bu dünya onların ahında boğulacak ve işte ozaman belki eşitlik olacak.
Kitabı okumanızı çok isterim. Ve gerçekten tavsiye edebileceğim bir kitap.
Keyifli okumalar
Reklam