Di dunyayê heçî rabê
Feqîr û şeyx û axa bê
Ji ber mirnê xilas nabê
Di şerq û hem di xerbê da
~
`Elî rabe wiha nabê
Bi hîl û pîle çênabê
`Umur borî mirin ha bê
Çira tedbîrekê nakî
~
De ka rabe tu bes raze
Xwe pêk bîne gelek taze
Li pêş te kaş û evraz e
Ji vê razanê şerm nakî
~
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oruç ve perhiz
Yoksa bunu perhiz için yapanlar var; otuz kilo veriyor, kırk kilo veriyor. Çok daha meşakkatli bir işi seve seve yapıyor da konu oruca geldiği zaman mırın kırın etmeye başlıyor. Mırın kırın eden de nefis!
Em bi metelmayin lê hay bûn ku ji bo hin hikumetên cîhana sêyemîn tunekirina feqîriyê ne derdekî sereke ye; li gor wan ev ne pirsgirikêke mezin e ku gelê wan rû bi rû dimîne. Lê gelek delîl hene ku feqîrî rê vedike li ber nezanî û baweriyên pûç, şêwazên bêkêr ên reftarên civakî, nebûna demokrasiyê, hijyena xirab, nexweşî û mirinê û dike ku ev temendirêj bin.
Ho... xortê kurd ê hêja!
Hêviya gel û welat û welatiyên min..
Rabe bi merdî seri hilde,
Şerm û fihête ji bo te îdî nivistin.
Kurdistan, we ye gazi te dike,
Birû wek şêran biçe hewar û gazî..
Bavê te, dema mirinê
Ji te re hiști bû şûreki tûj û tazî..
Lê tenê ji ber qelsiya te
Wi şûrî giritiye qirrêj û pasik û jeng!
Di nava gelên cihanê de
Tu tenê ma ye bê nav û nîşan û deng..
Wekî mêran dest bibe xwe
Wi şûrî hilde rast û çep daweșîne,
Bend û Kemendên di dest û lingên
kurd
