Okumaya başladığımda ilgimi çeken şu oldu Bir labirentte iki fare ve iki insan her gün mücadele vererek peynir bulmaya çalışıyorlar, farenin isimleri Koklarca ve Koşarca insanların isimleri ise Mırın ve Kırın..
Kitapla kendimi bağdaştırdım. Yaşadığım ili değiştirip işe başlamıştım. Başlangıçta bu değişim benim için de zordu kitapta şu cümle geçiyor korkmasaydın ne yapardın aslında korkularımızdan dolayı bir şey yapamıyoruz konfor alanımızdan çıkmaya cesaret edemediğimiz için hayatı basit, rahat ve ertelenmiş yaşıyoruz.
Benim için kısa ve öz bir kitap oldu hatta okuması için çocuklarıma da tavsiye edeceğim.
Hiç Bitmeyen Çin İşkencesi.1000Kitap
Spoiler olacak. Finale kitabından da olacak.
Bronz okumamın acılı bir süreç olduğunu düşünmüştüm ama hayır bu bir başkaydı. Bu efsaneydi. Benim devrimim oldu bu kitap.(kötü anlamda çünkü beni rsye soktu) Beklenti denizinden bir yudum su verdi bana, sonra o su da zehirli çıktı.
Allah kahretmesin ben mi fazla taktım yoksa gerçekten imtihanvari bir süreç miydi aklım almıyor. İlk kitaba da bayılmış değildim ama bu rezaletti bence. Kitap bana asla geçmedi. İnsanların favorisinin neden iki olduğunu da asla anlayamadım.
Ya öncelikle ben kimsenin sihre inanmıyor olmasından başlayacağım. Madem kimse sihre inanmıyor gerçek değil abi neden kimse şaşırmıyor şaka mısınız siz? Evangeline falan da aşırı kolay alıştı. İlk başta bu kadar batmamıştı ama kimsenin tuz gezdirmiyor olmasından hoslanmadığımı fark ettim.
Bu insanlar sihirli ve sihrin doğduğu bir yer var anladığım kadarıyla. Ve burası da bu kitaptan çıkarımlarıma göre Kuzey. Peki madem neden Jacks’in sihri Valenda’dan çıkınca azaldı. Scarlet ve Donatella, Jacks’i aramayı kesti mi? Jacks Kuzey’de madem bu kadar popüler bir lorddu neden Güney’de prenslik yapıyordu? Üstelik tahta geçmek için veliahtları falan zehirlemişti. Anlamıyorum? Bu kitap Caraval evreninin devamı mı yoksa yazar Jacks’i istediği gibi yoğurabilmek için farklı farklı elementler mi uyduruyor.
Kitap Caraval evreninden bağımsız yazılsa daha umut vadedici olabilirmiş. Oradaki Jacks karakteri yerine farklı büyülü bir yaratığı ve onun geçmişini okusak süper olurmuş. Bu geçmiş bence Jacks’e oturmamış.
Yazar neden kafasına göre bizim bildiklerimizi değiştiriyor onu da anlamış değilim. “Jacks kader tanrısı olduğu için yaşlanmazdı ama kötü yaralandıysa ölebilirdi.” (248) Hayır? Ölmezdi? Yazarın Caravalda anlattıklarıyla ters düşüyor bu. Finale kitabında Kayan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hûrgilî 1
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2026 83. kitabı
·21 günde okudu
·Okunma: 26 Mayıs 2026 10:05
"min hest pê kir ku trên dê her tim wek alaveke biyanî û bidestneketî bo me bimîne" (170).
Weşanxaneya ciwan Pall Weşan, ji roja ewil ta îro karekî pak û paqij kiriye, gelek berhemên bi qîmet çap kiriye. Li gel çîrok, roman, helbest, rojnivîsk û teoriyê îcar dest bi çapkirina xebatên kolektîf kiriye, di bin navê "Hûrgilî"yê da. Heta niha bi vî awayî du heb berhem çap kirine, edîtorê weşanxaneyê wer tîne ziman ku ew dixwazin ji pirtûkên bi vî rengî koleksîyonekî çêbikin, Trêna li Stasyona Xwe Digere berhema ewil a vê koleksîyonê ye.
Ji navê xwe jî diyar e, mijara pirtûkê "trên" e. Ji bo vê xebatê 17 nivîskaran zendên xwe badane, her yekî li ser "trên"ê metneke serkeftî amade kiriye. Nivîs giş ne yek cure ne, teorî heye, bîranîn heye, çîrokên hûnandî hene.. û li gel zaravayê kurmancî, bi zaravayê soranî û zazakî jî du metnan di berhemê da cihê xwe girtine. Bi vî awayî hem ji aliyê naverokê ve hem jî ji aliyê teşeyê ve xebateke têr û tije derketiye holê.
Heta çûyîna zanîngehê jî min qet ne trên ne jî rêya hesinî dîtibû. Behsa trênê her tim du tişt dianî bîra min: fîlmên Yilmaz Guney û pirtûka Antranik Dzarugyan. Wekî din wateyeke wê tune bû bo min. Lêbelê vê berhemê wisa kir ku ez bi çavekî din li trênê binêrim, bi awayekî cidî li ser vê alava hesinî û li ser hebûna wê ya li welatê xwe bifikirim.
Di destpêka berhemê da em bîranîneke Nûredîn Zaza dixwînin ku ew çawa ji trênê reviyaye. Piştre Rohat Alakom ji me ra behsa xeta trênê ya li Kurdistanê dike ku ji aliyê Skandînaviyan ve hatiye çêkirin. Ev nivîs agahiyên balkêş dide mirov, ji bo min metneke sûdwer bû ya rastî. Nivîsa sêyem jî ya mamoste Serdar Şengul e. Ji ber ku ez mamoste nas dikim û xebatên wî ji nêz ve dişopînim, min bi meraq dest pê kir û bi kêfxweşî qedand metna wî û gelekî jê hez kir. Mamoste Serdar behsa
Dema min nû pirtûkê da destê xwe min ji xwere got bixwînim nexwînim hewceyî xwendina vê pirtûkê dike gelo (mamoste nebihîze welleh wê nifiran bike) lê piştî min hevoka pêşî
"Me bo hebûnê şer kir.
Baş e, evqas jiyanên ku qediyane, çi ne?
Ez di bin bandora hevokê de mam min fehm kir kū divê kû pirtûk bê xwendin
Lîlav di zimanê kurdî de tê wateya ava ku ji helandina berfê dertê, yanî ava biharê ya zelal û hênik. Nivîskar ev nav ne tenê wekî navekî fîzîkî, lê wekî metaforekê bi kar aniye. Çîrokên di pirtûkê de mîna lîlavê ne; carinan sar û cemidî ne (ji ber rastiyên jiyanê yên giran), carinan jî wekî mizgîniya biharê hênikahî û hêviyê didin dilê mirov.
Nivîskar vê pirtûkê de şêwazeke gelekî kurt, fersendî (mînîmalîst) û helbestî bi kar tîne. Çîrokên wî dirêj nabin; bi çend hevokan an bi rûpelekê dikare cîhaneke mezin bide avakirin. Ev yek di diyalogên pirtûkê de jî xwe dide nîşandan. Wekî ku di pişt pirtûkê de jî tê gotin, dema ku jê tê pirsîn "Çima helbest û çîrokên xwe wisa kin kin dinivîsî?", ew dibêje: "Mirin li ber deriyê me teva ye. Ez naxwazim yek helbest û çîrok jî di nîvî de bimîne." Ev bersiv bi xwe jixwe felsefeya pirtûkê û leza jiyanê ya di nav sînorên mirinê de nîşan dide.
Zimanê pirtûkê kurdiyeke şirîn, herikbar û zelal e. Nivîskar ferhengoka deverê (Batman û derdora wê) û rîtma zimanê axaftinê pir baş di nav hunera çîrokê de bikaranîye
Pirtûk rasterast ji dilê civakê û jiyana rojane pêk tê Di pirtûkê de mirov rastî gelek mijaran tê
Evîn û Hesret Têkiliyên di navbera mirovan de, evînên ku di nîvî de mane û hesreta demên berê.
Şer, Wendabûn û Êş Bandora şer û rewşa psîkolojîk a li ser civakê, trawmayên ku mirov di jiyana rojane de dikişînin.
Rastiya Jiyana Bajêe Hevrikiya mirovê nûjen a bi bajêr re, tenêbûn û hewldana hebûnê .
Karakterên pirtûkê ne
| Yarının Kıyısında, insanın hayatında her şeyin bir anda yerinden oynadığı o kırılma anlarına dokunan, duygusu yüksek bir hikâye… Daha ilk sayfalardan itibaren okuru içine alan bu roman, akademik hayatın baskısı, yalnızlık ve yeniden ayağa kalkma çabası etrafında şekilleniyor.
Yunanistan’dan Türkiye’ye okumak için gelen İklimya Matilda Mir’in hayatı, yaşadığı büyük bir skandalla bambaşka bir yöne savruluyor. İtibarı zedelenmiş, yalnız kalmış ve çıkış yolu arayan bir genç kadın olarak verdiği mücadele; onu hem kendisiyle hem de duygularıyla yüzleşmek zorunda bırakıyor. Notlarını toparlamak için özel ders arayışıyla başlayan süreç ise, İklimya’nın hayatında beklenmedik bir iyileşme ve bağ kurma alanı açıyor.
Roman, romantik bir anlatıyı akademik baskılar ve içsel kırılmalarla harmanlarken; umut, toparlanma ve yeniden tutunma hissini okura sakin ama derin bir şekilde hissettiriyor. Okurken insanın içini burkan, yer yer yumuşacık bir his bırakan bir atmosferi var.
Mishelov’un kalemi son derece akıcı ve duyguyu incelikle aktaran bir yapıya sahip. Karakterlerin yaşadıklarını abartmadan, sade ama etkileyici bir dille anlatması; hikâyeyi daha gerçek ve yakın kılıyor. Yazar, duygusal yoğunluğu dengeli bir şekilde vererek okurun metinle bağ kurmasını kolaylaştırıyor.
Yarının Kıyısında, hayatta tökezlediğimiz anlarda bile yeni başlangıçların mümkün olduğunu hatırlatan, romantik ve içten bir okuma deneyimi sunuyor.
#yarınınkıyısında #booksbooksbooks #kitapincelemesi #ａｅｓｔｈｅｔｉｃ #kitapkurdu
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"NEVA"
#ALINTILAR
#İnsan, taşıdığı kadar değil, bırakabildiği kadar özgürdür...
#Belki de bazı yolculuklar, insan döndüğünde başlıyordu...
#Hayatın, içimden akmasına izin veriyorum...
#Gerçek şifa, kalpten başlıyor... Sevgi!
#Ölüm, yaşamın en eski öğretmenidir...
#Hayatı artık, terbiye edilmesi gereken vahşi bir at gibi değil, usulca yanımda akan bir yoldaş gibi görüyorum...
#Yara, ışığın içeri girdiği tek yerdir...
#Dokunmak istiyorsan, ellerini değil ruhunu kullan...
#Rüyalar, senin gece okulundur...
#Yanmadan dönüşemezsin...
#Her nefes, bir duadır...
#İnsanın, diğer insanda gördüğü aynadır...
#İnsanlar, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyor, anın kıymetini bilmeden...
#Uyanışın bedeli ne olursa olsun, zinciri kırmak zorundasın...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Bugün sizlere iki bölümden oluşan, spiritüel dönüşüm, mitoloji ve antik çağlar üzerinde araştırmalar yapmış, aynı zamanda Maya Şaman Şifacısı olan Habibe Ertürk ün kaleme aldığı bir eserden bahsetmek istiyorum. Kitap biz okurlara yazılmış bir dua ile şifalandırarak başlıyor. Sonra Eda'ya ithaf ediliyor. Ben de Eda'ya yüreğimden ışık ve sevgi yolluyorum. Ve kısacık kitaptan bahsetmek istiyorum müsadenizle.
Efendim, Neva çocukluk yaşlarında annesi ile arasındaki mesafeden ötürü bir yanı eksik büyümüş lakin başarı dolu eğitimi ile bu eksikliği gidermeye çalışmış, kendisinin tamamen zıt karakteri olan okuldan can dostu Selin dışında dert ortağı olmayan , başarılı bir CEO dur.Kendi seçtiği ve sperm bankası olarak görevlendirdiği bir adamdan hamile kalır ve Alp isminde dünya tatlısı bir oğul dünyaya getirir. Bu, Neva'nın seçimi, Neva'nın düzenidir. Oğluna hem annesinin ona olamadığından çok anne, hem baba, hem arkadaş olur. Cana yakın, dost canlısı, her konuda faal, akıllı bir can yoldaşı
