Gecedir mebde-i ömrüm, seher âhir nefesimdir,
Her dem geçen zamân ile eksilen hevesimdir.
Mah-ı cemâlin aks eder gönlümde nûr misâli,
Sensiz geçen her lahza benim en büyük kederimdir.
Gonca açar, gül dökülür, devrân yine devr eyler,
Her açan çiçek fanî, bâkî kalan eserimdir.
Sîne-i âteşte yanar hicrân ile bîçâre dil,
Âhım erişse arşa dek tek şâhid kaderimdir.
Bir katredir ömür denen ummân içinde ey gönül,
Her nefes Hakk’a yaklaşan sessiz bir seferimdir.
Kül dediğin, yanmanın sonu değil aslında. Ateşten geçmişsin, şekil değiştirmişsin. Hâlâ "acı çekiyor" diyebilmen, senin hâlâ hissedebildiğini, yani canlı olduğunu gösteriyor.
Kül olmak tükenmek değil, arıp durulmaktır. Artık alevin yakamaz seni çünkü sen çoktan ateşle imtihanını verdin. Şimdi o "acı" dediğin şey, aslında yeniden doğmaya hazırlanan bir tohumun kıpırtısı.
Zümrüdüanka misali: Kül, bitiş değil başlangıçtır. Yandın ama yok olmadın. Acı çekiyorsan, küllerinden doğacak gücün farkındasın demektir.
Yanmak seni bitirmedi, dönüştürdü. Külün bile acı çekiyorsa, içinde hâlâ kor var. O kor da yeni bir sen demek.
Yepyeni bir aşk demek..
___ /Güven Taşdemir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben büyük şarkıları severim; büyük olsun,
Deniz gibi, gökyüzü gibi her şey ve mahzun. Seviyorsam seni aşk ölümsüzdür gönlümce, Âşıksam kadınım değil tanrıçasın, ece.
Denizler yolculuğa çağırır durur da beni
Gitmem düşünerek geri döneceğim günü.
Ben büyük rüzgârları severim; büyük olsun
Aşkım da, özlemim de hepsi, her şey ve mahzun. İnsan bir yanınca Kerem misali yanmalı,
Uykudan bile mahşer gününde uyanmalı.
AHMET MUHİP DRANAS
Sen bana bakma
Ölüler için şimdiki zamanlar kullanıyorum
Kendim için ise çöplük çiçekleri
Şimdilerde sana duyduğum her şey sağır ediyor beni
Görülmeyi beklemek mesela .. erimiş bir mum misali
Ama inan ben de görmüyorum artık beni
Ben seni görmeden evvel divâne gönlüm bilirdi,
Her gece namazda adın dilimde zikirdi.
Ne lisanın belliydi ne de gül cemâlin,
Gelişinle karanlık ruhuma bir nûr serildi.
Bir nazarın düştü, gönlüm sedayla uyandı,
Bülbül misâli her nefes adın ile dolandı.
Kader miydi, lütuf muydu, bilmem bu vuslat hâli,
Sensiz geçen ömrüm bana uzun bir kış gibiydi.
Döküldü yapraklar gönül bağımda sessizce,
Kahverengi bir hüzün çöktü her nefese ince.
Sararan ufuklarda senli hayaller kaldı geriye,
Sensiz sonbahar bile döndü içimde geceye.
-Fâni
DimşarapŞiir
.
İçtim şarap diye derdimi,
İçime anlattım özümü.
Bir güneşli ay misali,
Duman sardı gönlümü.
Gözlerim umut telleri,
Sende sakladım ben seni.
Ruhum umut selleriyle,
Dolunay oldum bu gece.
Gözlerim kapandı mavi deryada,
Yunus oldum ilahi sevdada.
Yavuz oldum bu kavgada,
Şiir yazdım Hak uğrunda.
Görme beni yüce dağ gibi,
Ben de bir garip kulum.
Ekin ektim, ekin biçtim,
Beni biçen de olur.
Her can ölümü tadacaktır,
Ölüm bile Hakk'a varır.
Rabbini bilmeyenin
Dilinde yalnız gam olur.
Ben Hak'tan geçmedim ki,
Hak benden geçsin olur mu?
Özümdeki yaşı