nur
@miss_hypatia
Şu anda okuduğu kitap
Hain Charlotte1K
Charlotte... Hayatımızın ortasına yerleştirdiğimiz insanların bir gün bize en büyük kazığı atması gibiydi her şey... Dolu bir tabancayı intihar edeceğini bilerek Werther'in uşağına veren Charlotte, sen hak ediyor muydun bu sonsuz sevgiyi? Sanmıyorum. Peki bu olaydan sonra gerçekten rahat bir hayat yaşayabilecekler miydi? Werther de tamamen suçsuz veya haklı diyemem. Fakat çok sevdiğin bir yakın arkadaşını gerçekten ölüme terk edebilir misin? Öyleyse bu nasıl bir sevgi? Çok sinirliyim. Kitabı az önce bitirdim ve çok fazla düşünce geçiyor beynimden. Charlotte'a aşkı yüzünden deliren bir adam ve yine aynı sebepten intihar eden bir başka adam... Açıkcası o dönemin psikolojik yapısını ve mental gücünü zayıf bulmadan edemiyorum. Giderek daha güçlü hale gelmişiz belki de.
Kitapta bir insanın duygusal evrimini görmek güzeldi. Çok neşeli (hatta bence gereksiz neşeli) bir adamın yavaş yavaş yok oluşunu gözlemledik. Ama itiraf etmek gerekirse Werther her duyguyu fazla yaşayan biriydi. Düşünceleri bile çok keskin bir karakter. İnsanlar hakkında değişmez yargılara sahip. Aklıma istemsiz Dorian Gray'in Portresi'ndeki Lord geldi. Onu da hiç sevmemiştim. Onun dışında da sıradan bir akış vardı. Tatmin olduğum söylenemez maalesef.
Reklam
Ölmeye hepimiz mecburuz! Kolaysa yaşamaya mecbur ol!İnsan
Kitabı az önce bitirdim. Şu anda yapmak istediğim uyumak ve uyanınca kilometrelerce yürümek. Çünkü hazmetmem gerekiyor okuduklarımı. Hakan Günday yine acılarla dövüyor ruhunuzu. Ve en çok korktuğum gerçeklerle yüzleştiriyor aciz aklımı. Evet ben acizim. Okuduğum her satırda bunu anladım kitapta. İçimde tuttuğum karanlığın zehri akıyordu her sayfada. Belki de ben de yazmalıyım Kinyas ve Kayra gibi beynimdekileri. Fakat yok ki benim o kadar güçlü bir ruhum. Yok ki benim yazdıklarımı okuyacak ya da okutacak bir cesaretim. İçimde kaynayan bir kazan var ve kazan ağzına kadar dolu katranla. Taşmasından korktuğum her acı vardı bu romanda. Ben Kayra gibi zihinsel ölüm isteyen, Kinyas gibi yaşamak isteyen bir insanım. İnsanlıktan çıkmak isteyen ama bundan da korkan bir deliyim. Ve benim hikayem hiçbir zaman buluşmayacak bir kağıtla. Güçsüz olduğum için ve beni bu yaşta hayattan nefret ettiğim için özür diliyorum benliğimden. Seni mutlu edemeyeceğim. Ölene kadar beraberiz, öldükten sonra da...
Derimin altında benimle birlikte nefes almaya devam edeceksin.1000Kitap
Bir kitap düşünün; tüm insanlığın ve toplumumuzun acı gerçeklerini yüzünüze vuran, size sorgulamanız için yön gösteren, bugüne kadar fark etmediğiniz detayları görünür kılan, her satırında sizi derinden etkileyen ve hayatınız boyunca unutamayacağınız bir kitap. Hakan Günday beni yine gerçeklerle sarsmayı başardı. Kesinlikle okunması ve hazmedilmesi gereken bir kitap. Okuma süremin uzun olması da gerçekleri kaldırabilme gücümle ters orantılıydı. Yavaş yavaş ve sindirerek okunması gerekiyordu. Ben de gerekeni yaptım.
Hayatımın dönüm noktası1000Kitap
O kadar huzurluyum ki şu anda. Bu kitap yitirdiğim huzuru bana verdi. İçimdeki sönmüş volkanı alevlendirdi. Ben hayatımda böyle bir kitap okumadım. Neredeydin sen? Neden bu kadar geç geldin? Ruhumdaki delikleri güllerle süsledin. Teşekkür ederim. Her zaman benimle yaşayacaksın.
Harika bir hayal gücünün eseri bu kitap. Gerçekten her sayfada Haruki Murakami'nin kalemine hayran kaldım. Kitapta kendimi ve kendi içimde de bu kitabı buldum. Gerçekten de dünyanın sonu insanın yüreğinin içinde geliyor. Bu kitabın izlerini kendi sonuma kadar taşıyacağım.
Reklam