Puan vermedi·400 syf.·
2026 37. kitabı
Başlarını büyük keyifle ve ilgiyle okudum. Ortaları ve sonları, aksiyon türünde klasik Hollywood filmi tadındaydı. Başlarda merakla okuduğum kitap, sonlarda ilgimi kaybettiğim ve nihayet bitti dediğim kitaba dönüştü.
Dipnotlarda güzel bilgiler var. O notlardan çok şey öğreniliyor. Mesela MİT müsteşarı Fuat Doğu, Fethullah Gülen'in ilişkili olduğu Komünizmle Mücadele Derneğinin kuruluşunda rol oynayan Ruzi Nazar'la yakın dostlarmış. Ve Fuat Doğu, Komünizmle Mücadele Derneğinin kuruluşunda aktif rol almış. Veya Sabri Yirmibeşoğlu'nun halkı galeyana getirmek için kontrgerillanın bazı şeyler yaptığını itiraf ettiğini öğreniyoruz. Çatlı, Yazıcıoğlu ve ülkücülerin iç karışıklıkta nasıl kullanıldığını okuyoruz... Bu ve benzeri bilgiler açısından kitap iyi ki okudum dedirtti.
Olumsuz intiba bırakan şeylerden biri; öğrenci ve öğretmenlerin de diğer kesimler gibi, siyasetle ilgilendiği cümlelerin çok olması. Toplumu, ülkeyi felakete sürükleyen yaklaşımlardan olduğunu düşünüyorum, özellikle öğrenci ve öğretmenlerin siyaset yapmasını. Siyasi slogan ya da pankart, öğrenci ve öğretmenle nasıl bağdaştırılabilir? Ordu gibi eğitim camiası da uzak olsun ideolojiden ama mümkün değil. Din gibi siyaset de insanı sömüren kavramlardan diye düşünüyorum.
Kitapta sol cenahın masumiyeti, sağ kesimin şiddet yanlısı olduğu vurgulanırken, tarafsızlığı koruyamamış olduğu söylenebilir. Tıpkı Yedi Güzel Adam dizinde Dersim olayıyla Cumhuriyet'e saldırılması gibi. Sol görüştekiler hiç mi silaha sarılmadı hiç mi şiddet uygulamadı hiç mi hırsızlık ahlaksızlık yapmadı? Hayır diyenler, modern masallar dinlemeye devam etsin. Ne sağ ne sol, iki kesim de boyunu aşan ölçüde pisliğe batmış. En güzeli apolitiklik ve çöplükten uzak durmak diye düşünüyorum. Bölen, parçalayan, çürüten vs vs siyaset değil mi?
Bugün kendimi aşıp 3. Kitabı bitiriyorum ama durun önce bu kitabı övmeliyim. Bu neydi ya?!!? Bakın Lana Myers tek Logan’ı değil beni bile etkiliyor öyle güçlü bir kadın ki. Bu seriyi sevmemin sebebi her şeyin bir dizi gibi akıyor oluşu. Ne aşk ne gerilim hepsi dengeli bir şekilde işleniyor. En son kitapta Öcü Lana’yı avlamak için evine gitmişti. Ama ne demişler ava giden avlanır. Tek sorun dolapta ajan Hayley’in da mahsur kalması. Lana farkında olmadan kimliğini açık eder ve işler ilginçleşmeye başlar. Basın ona artık Kızıl Katil adını takmıştır. Ve Lana Logan’la hayalindeki mutlu sonu istiyorsa elini hızlı tutmalıdır. SPOILER?!? Hayley’ın Lana’yı ispiyonlamak yerine arka çıkması… Aynı acıyı yaşayanların dost olması. Ah ah ikisi de kötü şeylere maruz kalmış güçlü kadınlar. Jack ve Lana’nın planları gerçekten enfes. Kasabayı kızıllar altında bırakmak mı??? Herkesin akıl sağlığıyla oynadılar. Diana ne anlatacak acaba çok merak ediyorum. Ve birisi Logan kazık atacak Lana’ya demişti. Kitabın sonunda Logan’ın ahlaki pusulası mı değişecek yoksa Lana Myars bir mit olarak ölecek mi çok merak ediyorum…
Reklam
İris ve Roman, rakip iki gazeteci, sadece birisi köşe yazarı olacak. İkisi için de bu pozisyon çok önemli, ikisinin amacı da aynı farklı dünyalardan gelseler de. Köşe yazarı olmak için her şeylerini ortaya atacakları bu rekabette hayatın onlara sunacağı sürprizden habersizler.
Serinin ilk kitabı İris'in abisi Forest'ın Tanrıların Savaşı'nda savaşmak için cepheye gitmesi ile başlıyor. Bu gidişin ardından ise İris ve annesinin hayatı eskisi gibi olmayacaktır. Okulu bırakmak zorunda kalan İris gazetedeki işinde çalışırken Roman ile köşe yazarlığı rekabetinde her şeyini vermeye hazırdır. Tıpkı Roman gibi...
Roman ise zengin bir ailenin çocuğu. Ancak zıtlıkların birleştirici gücü ikisinin de kaderini yazmaya başlamıştır.
İris, cepheye giden abisine ulaşmak için daktilosunda yazdığı mektupları evlerindeki gizemli gardıropa koyduğunda mektupların abisinin eline ulaştığını düşünür. Taa ki mektupların ulaştığı kişi kendisinin Forest olmadığını söyleyene kadar. Gelen cevaptan sonra ise aralarında zamanla kendi hayatlarını, duygu ve düşüncelerini kaleme aldıkları büyülü mektuplaşmalara dönüşür.
Tanrıların Savaşı'nı, Roman ve İris'in yaşadıkları ve aşkın gelişini kendisine has kalemi ile aktarmış yazar eserinde.
"Bence hepimiz zırh giyiyoruz. Bence giymeyenler aptallık ediyor, dünyanın keskin
kenarları tarafından tekrar tekrar yaralanmanın acısını yaşama riskine giriyorlar. Ama bu aptallardan öğrendiğim bir şey varsa o da savunmasızlığın çoğumuzun korktuğu bir güç olduğu. Zırhını çıkarmak, insanların seni olduğun gibi görmesine izin vermek cesaret ister. Bazen ben de senin gibi
hissediyorum: İnsanların beni olduğum gibi görmesi riskini göze alamam. Öte yandan zihnimin derinliklerinde bir ses var, bana sürekli, "Bu kadar ihtiyatlı davranarak çok şey kaçırıyorsun," diyor." ( I
Yazarın kalemiyle tanışma imkanını sağlayan kitap benim için oldukça akıcı ama gerilim dolu ve stresli bir okunma deneyimi yaşattı. Yazarın çok akıcı ve merak uyandıran Bir yazım dili var. Merak, heyecan ve stres yaşayarak okudum kitabı. Ayrıca karakterlerin bulunduğu ortam ve yaşadıkları ile de empati geliştirdim belki de stres yaşamamın en büyük sebebi de bu durumdu.
Sınırlı birkaç mekan, az sayıda ve öz karakterlerle harika bir kurgu sunuyor kitap biz okullarına.
Esenboğa havalimanı o gün olağandışı gelişmelere ev sahipliği yapıyor. Kontrol kulesinin mesai değişimi sırasında hem kapıları hem de iletişim ağları kesilerek kulede mesaiede bulunan dört personelin dışarı ile bağlantıları kesiliyor. Sadece işlerini yapabilecekleri sınırlarda pilotlar ile bağlantıları mevcut. Çalışma ekranlarına düşen büyük puntolu uyarılar ile ise sınıflandırılırlar.
Başlangıçta hem kuledeki dört personel hem de yaşanan bu anormal durumu fark ederek toplanan üst düzey emniyet amiri, askeri personellerden ve MİT görevlerinden oluşan kriz ekibi yaşamının bir terör saldırısı mı, provatif bir eylem mi, içeriden bir kontrol ediliyor yoksa dışarıdan bir etki var kimse bilmiyordu.
Tunç, Rana, Selim ve Emre kontrol kulesinde bu şartlar altında uçakları hatasız ve kontrollü bir şekilde havalimanına indirmeyi başarıyorlar.
Bu birkaç saatlik süreçte oldukça garip olaylar nüks ediyor ve geçmişte yaşanmış, sonrasında davalarla devam edip net bir sonuca kavuşamamış bir uçak kazasını hatırlatıp tüm dikkatleri o kazaya odaklandırıyor.
Aynı mevsim koşullarında aynı uçak, aynı teknik donanım ve şartlarda riskli bir iniş başarılı bir şekilde gerçekleştiriliyor.
Bu bir intikam değildi. Bu bir sabotaj da değildi. Bu, gecikmiş bir ispattı. Ve artık geri dönüş yoktu. Bu yaşananlar kasıtlı ihmalin canlı ispatı
9/10
Beğendi
·2026 45. kitabı
Heyet V , serinin önceki kitaplarında olduğu gibi devlet, istihbarat, özel kuvvetler ve “derin devlet” kavramları etrafında ilerleyen bir kurgu-araştırma karışımı eser olarak sunuluyor. Kitabın alt başlığı “Devletin Künyesiz Evlatları”dır ve özellikle bordo bereliler, istihbarat görevlileri ve devlet adına görünmeden çalışan unsurlar üzerine yoğunlaşır.
Kitapta anlatım yine “usta”, “dayı”, “fakülteli” gibi karakterlerin sohbetleri üzerinden ilerler. Bu karakterler okuyucuya devlet mekanizmasının görünmeyen taraflarını, operasyonları ve geçmişten günümüze uzanan gizli mücadeleleri aktarırlar. Anlatılan olaylar çoğu zaman resmi tarihin veya kamuoyunun bildiği versiyonların ötesinde yorumlanır. Yazarın temel tezi, devletlerin görünen yönlerinin dışında çok daha derin ve uzun vadeli planlar yapan bir aklın bulunduğudur.
Eserin ilk bölümlerinde özel kuvvetlerin oluşumu, eğitim süreçleri ve operasyon mantığı ele alınır. Halk arasında bordo bereliler olarak bilinen askerlerin yalnızca savaşan birlikler olmadığı, gerektiğinde psikolojik harp, istihbarat ve gizli görevlerde de rol oynadıkları anlatılır. Kitap, farklı ülkelerin özel kuvvetlerinden de örnekler vererek Türk özel kuvvetlerinin tarihsel gelişimini açıklamaya çalışır.
İlerleyen bölümlerde istihbarat dünyasına geçilir. Burada devletlerin yalnızca ordularla değil, bilgi toplama ve yönlendirme faaliyetleriyle de savaştıkları fikri işlenir. MİT, CIA, çeşitli gizli servisler ve uluslararası güç odakları üzerinden örnekler verilir. Casusluk faaliyetleri, çift taraflı ajanlar ve devletlerin perde arkasında yürüttüğü operasyonlar kitabın önemli temalarından biridir.
Kitabın dikkat çeken kısımlarından biri de “Siyah Sancak” ve çeşitli gizli semboller üzerine yapılan yorumlardır. Yazar, tarih boyunca bazı sembollerin
Özensiz Hazırlanmış
İçinde bir sürü yazım yanlışı var, çok özensiz bir editörlük olmuş. Bu kadar çok yanlış olması çeviri konusunda da bende güvensizlik yarattı. Şiir çevirmek başka bir konu tabii ama içindeki şiirlerin de hiç tadı kalmamış. İçerisinde siyah beyaz basıldığından dolayı doğru düzgün anlaşılmayan birçok resim var. Onlar yerine siyah beyaz basımda da anlaşılır olacak görseller tercih edilebilirdi. Çeviriden mi yazardan mı bilmiyorum ama edebi olarak da hiç keyif vermiyor içerisindeki mitler. Aynı miti başka yerde okuduğum zaman bu tatsızlık daha da belli oldu. Güzel bir betimleme, hikayeleştirme yok, olaylar birbiri ardına sıralanmış sadece. Bir sürü güzel, bütünlük sağlayan, derinlik katan ayrıntılar atlanmış hep. Bu ayrıntıların atlanmasıyla onca mit birer isim çorbasına dönüşmüş. Elbette böyle kapsamlı bir kitapta her şey uzun uzun anlatılamaz ama çok daha güzel olabilirdi diye düşünüyorum. Koskoca bir hayal kırıklığı, belki Kabala yayınlarından çıkan aynı kitapta bu kadar yazım yanlışı yoktur, bu kitabı okumayı düşünüyorsanız ona bakabilirsiniz belki.
Reklam
Reklam