"Ne acaib bir zamandır hiç yaranım kalmadı
Yariğarım çıktı ağyar hiç gümanım
kalmadı
Gül gibi güldükçe güller açılırdı bir
zaman
Ağlamadan gayri dermanım
kalmadı
Bir onulmaz derde düştüm asla yoktur çaresi
Akl-ü fikrim bitti gitti izanım
kalmadı
Bir acaib rüzigar esti bahar-i
ömrümde
Erdi hizan gönlüme hiç hoş zamanım kalmadı
Etmedin bahtım bana yar ey felek nettim sana
Tayyar böyle zulm olur mu hanümanım kalmadı... "
Ülkemiz bugün, sadece ekonomik krizlerle değil, aynı zamanda görünmez ama derin bir toplumsal buhranla karşı karşıya. Artık sokakta, işyerinde, ekranda gördüğümüz huzursuzluk yalnızca cebimizdeki