Rüyalar hakkında çok ust düzey bir bakıştır, FrommPsikoloji
Fromm okumak güzeldir, aynı manzaraya başka başka pencereler açar, ve ikna etmek değildir derdi. Savını sunar, okurun anlama düzeyine müdahele etmez, ders vermez. Bu kitap beklentilerimi karşıladı dersem yalan olur, konuyu neticeye bağlama konusunda isteksiz davranmış Fromm. Buna rağmen güzeldi okumak, rüya kavramına mesleginde uzman olan pek çok kişinin bilgileri eşliğinde bakmak elbette geliştirici idi. Freud'un "Oidipus" takıntısına takılmış :) aynı benim gibi. Ben de insan evladı yetistirmis bir insan olarak konuyu o kadar basite indirgeyen bir bakış açısını, olağan ve sağlıklı bulmuyorum zaten. Çocuklar keşfeder, kesfederken elbette her konuda olduğu gibi ilk denemelerini ebeveynlerinde yaparlar, itiraz da sevgi de ilk ebeveynle deneyimlenir. Cinsellik değildir konu, konu çocuğun keşif yolculuğudur ve o yola çok anlam yüklemeden ayrıca yok da saymadan eşlik etmek gerekir.
Gelelim rüya konusuna, üç âlim, üç farklı görüş var. Bence rüyalar insan dengeli olduğunda dengeli, dengesini kaybedince dengesiz oluyor.
Schopenhauer der ya, rüyalar pek çok ihtimali muhteva eder. Peki bu ihtimallerle meşgul olmak ne kadar yetişkin işidir.
Ben toksik Schopenhauer'a bu konuda kesinlikle katılıyorum. Bir ihtimaller denizidir hayat, ama yaşanılan hayat, ihtimal değildir, tercihlerdir.
Uyku gereklidir azizim ve sıhhatli bir uyku yorulan bir beden ve huzurlu bir vicdan ile mümkündür:)
Okuduğunuz için teşekkür ederim
Kitaptan kilit bir alıntı bırakıyorum;
"Şimdiye kadar üç farklı rüya yorumlama yöntemini tanımış olduk. İlk yöntem, Freud'a aittir ve tüm rüyalar, akıldışı ve asosyal insan doğasının bir ürünü olarak görülmektedir. İkinci yöntem ise Jung'a ait olan görüşleri yansıtır. Burada, rüyalara, bilinçdışımızda yer alan yüce bir bilgeliğin kendini ortaya koyuş biçimi olarak
İskandinav Mitolojisi #okudumbitti
Popüler kültürün “Odin–Thor–Loki” üçlüsüne sıkışmış o tanıdık isimlerin arkasında, çok daha geniş ve daha tuhaf (iyi anlamda) bir dünya olduğunu hatırlatıyor. Kitap, “mitler sadece masal mı?” sorusunu bir kenara bırakıp doğrudan mitlerin bir toplumun zihin haritası olduğunu gösteriyor: korkuları, kutsalları, savaşla kurdukları ilişki, doğa karşısındaki konumları… Hepsi satır aralarında yaşıyor.
Anlatımın en güçlü tarafı bence düzeni. Önce tanrılarla ilgili temel çerçeveyi kuruyor; kim kimdir, hangi figür hangi meseleyle bağlantılıdır, hangi çatışmaların içinde yer alır… Bu bölüm, özellikle mitolojiye yeni giren biri için “isim karmaşası”nı azaltan bir omurga gibi. Sonra mitlere geçtiğinizde, o omurga sayesinde hikâyeler daha kolay oturuyor ve karakterler “isim” olmaktan çıkıp birer tutum ve dünya görüşüne dönüşüyor.
Mitler kısmında kendimi sık sık “Bunu beklemiyordum” derken buldum. Çünkü İskandinav anlatıları bazen çok net ve sert: hızlı kararlar, bedel ödemeler, kaderin ağırlığı, gücün cazibesi… Bazı hikâyeler gerçekten su gibi akıyor; bir sahne bitmeden diğerine geçiyorsunuz. Bazılarında ise (özellikle soylar, bağlantılar, çok sayıda kişi ve yer adı girince) metin daha yoğunlaşıyor. Ama garip bir şekilde bu yorgunluk bile “kaynak okuyor” hissini güçlendiriyor; sanki masal dinlemiyor da bir geleneğin izini sürüyorsunuz.
Benim için kitabın en etkileyici taraflarından biri, tanrılara tapınma ve ritüellerle ilgili bölümlerin verdiği atmosferdi. Orada mitoloji bir “anlatı” olmaktan çıkıp günlük hayata karışıyor: insanların nasıl adak adadığı, kutsala nasıl yaklaştığı, toplulukların hangi davranışları değerli gördüğü… İnsanın aklına şu geliyor: Bu hikâyeler eğlencelik değil; uzun kışların, sert coğrafyanın, savaşın ve belirsizliğin
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Jung’un “Dışa bakan rüya görür, içe bakan uyanır” sözü aslında kitabın özeti. Günlük hayatta çoğu zaman dış dünyaya odaklanıyoruz. İnsanlar ne der, nasıl görünürüm, neyi başarmalıyım. Ama Jung, asıl meselenin iç dünyamız olduğunu söylüyor. Rüyalar, semboller, mitler. Hepsi bilinçdışımızın dili. Ve biz onları anlamaya başladıkça kendimizi de anlamaya başlıyoruz. Eğer psikolojiye, rüyalara, sembollere ya da kendini keşfetmeye ilginiz varsa bu kitap kesinlikle okunmalı. Benim için sadece bilgi veren değil, düşündüren ve dönüştüren bir okuma oldu.
Carl Gustav Jung - Dışa Bakan Rüya Görür, İçe Bakan UyanırÖzlem Küskü · Destek Yayınları · 20204,083 okunma
Gökyüzü Artık Bize Ait Değil: Işıktan Sonra
Mahmut Yiğit Çakın - IŞIKTAN SONRA
Her şeyin sorumlusu oydu... İnsanlığın binlerce yıldır yaşam kaynağı olarak kutsadığı Güneş, bu kez sonun başlangıcını müjdeliyordu.
Mert için hayat, eski sevgilisi Zeynep ile tesadüfen kesişene kadar sıradan bir çizgide ilerliyordu.
Ancak NASA ve CERN projelerinin merkezindeki Zeynep’in elindeki veriler, yaklaşan felaketin sadece bir doğa olayı olmadığını fısıldıyordu. Takvimler belli, patlama kapıdaydı. Mert’in odasındaki o gizemli tarih, ikiliyi sadece bir hayatta kalma mücadelesine değil, akıl almaz bir sırrın ortasına sürükleyecekti.
Kaçış mı, Teslimiyet mi?
"Hemen sevdiklerinize haber verin.
Derine saklanın. Kıtlık ve yağma kapıda!" uyarısıyla başlayan bu yolculukta Mert, yaptıkları sığınağın soğuk duvarları arasında hem dünyayı hem de kendi içindeki "hükmetme" arzusunu sorguluyor.
Ego, korku ve kontrol tutkusu arasında gidip gelen bir adam; yaklaşan istilanın gölgesinde kimin gerçekten kurtarılmaya değer olduğuna karar verebilecek mi?
Kadim Sırlar ve Işıldayan İstilacılar
Patlama gerçekleştiğinde yeryüzü sadece nefesini değil, sahipliğini de kaybediyor.
Sicim teorisi, kuantum izleri ve zaman genişlemesi... Bilimin
sustuğu noktada kadim mitler canlanıyor.
Boyları beş metreyi bulan, başlarında piramit desenli taçlar taşıyan ve o parıltılı varlıklar kim?
Antik Mısır’dan uzay gemilerine uzanan bu "Antik Astronotlar" teorisi, bizim yaratılış hikayemizin neresinde duruyor?
"Işıktan Sonra", sizi karanlık sığınaklardan ışıldayan tehlikeli sahillere, NASA’nın gizli koridorlarından insanlığın en eski sırlarına götüren bir bilimkurgu epiği.
Kırmızı bir şerit gökyüzünden yeryüzüne akarken sormanız gereken tek bir soru var:
"Tanrı’yı oynamak hiç bu kadar tehlikeli olmamıştı...
Mahmut Yiğit Çakın - IŞIKTAN SONRA
Her şeyin sorumlusu oydu... İnsanlığın binlerce yıldır yaşam kaynağı olarak kutsadığı Güneş, bu kez sonun başlangıcını müjdeliyordu.
Mert için hayat, eski sevgilisi Zeynep ile tesadüfen kesişene kadar sıradan bir çizgide ilerliyordu.
Ancak NASA ve CERN projelerinin merkezindeki Zeynep’in elindeki veriler, yaklaşan felaketin sadece bir doğa olayı olmadığını fısıldıyordu. Takvimler belli, patlama kapıdaydı. Mert’in odasındaki o gizemli tarih, ikiliyi sadece bir hayatta kalma mücadelesine değil, akıl almaz bir sırrın ortasına sürükleyecekti.
Kaçış mı, Teslimiyet mi?
"Hemen sevdiklerinize haber verin.
Derine saklanın. Kıtlık ve yağma kapıda!" uyarısıyla başlayan bu yolculukta Mert, yaptıkları sığınağın soğuk duvarları arasında hem dünyayı hem de kendi içindeki "hükmetme" arzusunu sorguluyor.
Ego, korku ve kontrol tutkusu arasında gidip gelen bir adam; yaklaşan istilanın gölgesinde kimin gerçekten kurtarılmaya değer olduğuna karar verebilecek mi?
Kadim Sırlar ve Işıldayan İstilacılar
Patlama gerçekleştiğinde yeryüzü sadece nefesini değil, sahipliğini de kaybediyor.
Sicim teorisi, kuantum izleri ve zaman genişlemesi... Bilimin
sustuğu noktada kadim mitler canlanıyor.
Boyları beş metreyi bulan, başlarında piramit desenli taçlar taşıyan ve o parıltılı varlıklar kim?
Antik Mısır’dan uzay gemilerine uzanan bu "Antik Astronotlar" teorisi, bizim yaratılış hikayemizin neresinde duruyor?
"Işıktan Sonra", sizi karanlık sığınaklardan ışıldayan tehlikeli sahillere, NASA’nın gizli koridorlarından insanlığın en eski sırlarına götüren bir bilimkurgu epiği.
Kırmızı bir şerit gökyüzünden yeryüzüne akarken sormanız gereken tek bir soru var:
"Tanrı’yı oynamak hiç bu kadar tehlikeli olmamıştı...
Geçen senenin sonunda izlediğim kitap temalı videolardan birinde gördüğüm bu kitabı nihayet okuyabildiğim için mutluyum.
Gezi-anı-deneme karışımı bu kitap, yazarın İrlanda'ya lisansüstü eğitim için gittiğinde yaşadıklarını anlatıyor. Bu kitabı okurken sadece anıları değil aynı zamanda İrlanda kültürünü de okuyorsunuz. Çeşitli mitler, kitaplar, yazar anekdotlarıyla desteklenmiş bu kitabı çok sevdim.Yaşadığı en ufak olaydan gayet de mantık çerçevesinde İrlanda'ya yönelik kültürel bir öğeyi hatırlatıp okurla paylaşması ve yaşadıklarıyla harmanlaması yazarın İrlanda ile olan gönül bağını her seferinde gösteriyor. Normalde İrlanda değil İskoçya seyahati hayalim vardı ama Meltem hanımın güzel anlatımı sayesinde İrlanda da seyahat etmek isteğim yerler arasına girdi .
Roman, Sovyet döneminde gerçekleşen geleneksellikten kopmamış ama asimile olmaya yüz tutmuş insanların gelenek, görenek ve ikili ilişkilerini anlatıyor.
Akıcı ve sade bir dil ile yazılan eserde betimlemeler güzel ve açıklayıcı.
Ayrıca mitler ve efsanelerle zenginleştirilmiş metin açıklamaları da edebi açıdan doygunluğunu zirveye çıkarıyor.
Tavsiye eder, keyifli okumalar dilerim.
