Mitlerden ruha uzanan yol
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu Mitlerin ve masalların büyülü dünyasını yalnızca anlatmakla kalmıyor; onların ardındaki kadim hakikati gösteriyor. Dinsel ve mitolojik figürlerin altında saklı duran evrensel insan deneyimini, simgelerin diliyle biz okurlara anlatıyor.
Kitabın en çarpıcı yanı, dünyanın dört bir yanından toplanmış mitleri yan yana koyduğunda ortaya çıkan o şaşırtıcı benzerlik: İnsan değişiyor, coğrafyalar değişiyor, çağlar değişiyor… Ama kahramanın yolculuğu değişmiyor. Ayrılış, sınav, düşüş, karanlık, yeniden doğuş ve dönüş. Bu döngü yalnızca masallara ait değil; insan ruhunun haritası sanki.
Psikanalizi bir anahtar olarak kullanması, kitaba ayrı bir derinlik katıyor. Simgelerin dil bilgisini okurken, bizi kendi bilinçdışımızın kapısına götürüyor. Çünkü mit, dışarıda anlatılan bir hikâye değil; içeride yaşanan bir dönüşümün sembolik ifadesi. Bu yüzden kitap ağır. İnsanın kendine bakması hafif bir eylem değil.
18 günde kolay ilerleyemediğim bir kitap oldu benim için bazı hikayeleri ve altında yatan öğretiyi anlamak için defalarca okudum. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu hızlı okunacak bir kitap değil; sindirilecek, durulacak, hatta yer yer geri dönülerek okunacak bir kitap.
Mitolojinin hayatımızdaki yerini;
Her insan kendi hikâyesinin kahramanıdır. Kendi gemisine hakim olamayan kaptan başka kaptanların gemisini sürer misali.
Ve her kahraman, karanlıktan geçmeden özüne ulaşamaz.
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu yalnızca mitleri açıklamıyor; insanın doğuşunu, düşüşünü ve yeniden doğuşunu anlatıyor. İnsanı dış dünyadan alıp kendi iç dünyanın eşiğine bırakıyor. Kapıyı açmak ise cesaret istiyor.O kapı açıldığında kendi çıplaklığınızla tanışıyorsunuz ve yeni bir beden oluşturup ona sahip olmak ruhunuzu neyle besleyeceğinizin özünü oluşturuyor.
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu ruhsal dönüşümü anlamak isteyenler için bir rehber; kendini anlamak
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu Mitlerin ve masalların büyülü dünyasını yalnızca anlatmakla kalmıyor; onların ardındaki kadim hakikati gösteriyor. Dinsel ve mitolojik figürlerin altında saklı duran evrensel insan deneyimini, simgelerin diliyle biz okurlara anlatıyor.
Kitabın en çarpıcı yanı, dünyanın dört bir yanından toplanmış mitleri yan yana koyduğunda ortaya çıkan o şaşırtıcı benzerlik: İnsan değişiyor, coğrafyalar değişiyor, çağlar değişiyor… Ama kahramanın yolculuğu değişmiyor. Ayrılış, sınav, düşüş, karanlık, yeniden doğuş ve dönüş. Bu döngü yalnızca masallara ait değil; insan ruhunun haritası sanki.
Psikanalizi bir anahtar olarak kullanması, kitaba ayrı bir derinlik katıyor. Simgelerin dil bilgisini okurken, bizi kendi bilinçdışımızın kapısına götürüyor. Çünkü mit, dışarıda anlatılan bir hikâye değil; içeride yaşanan bir dönüşümün sembolik ifadesi. Bu yüzden kitap ağır. İnsanın kendine bakması hafif bir eylem değil.
18 günde kolay ilerleyemediğim bir kitap oldu benim için bazı hikayeleri ve altında yatan öğretiyi anlamak için defalarca okudum. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu hızlı okunacak bir kitap değil; sindirilecek, durulacak, hatta yer yer geri dönülerek okunacak bir kitap.
Mitolojinin hayatımızdaki yerini;
Her insan kendi hikâyesinin kahramanıdır. Kendi gemisine hakim olamayan kaptan başka kaptanların gemisini sürer misali.
Ve her kahraman, karanlıktan geçmeden özüne ulaşamaz.
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu yalnızca mitleri açıklamıyor; insanın doğuşunu, düşüşünü ve yeniden doğuşunu anlatıyor. İnsanı dış dünyadan alıp kendi iç dünyanın eşiğine bırakıyor. Kapıyı açmak ise cesaret istiyor.O kapı açıldığında kendi çıplaklığınızla tanışıyorsunuz ve yeni bir beden oluşturup ona sahip olmak ruhunuzu neyle besleyeceğinizin özünü oluşturuyor.
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu ruhsal dönüşümü anlamak isteyenler için bir rehber; kendini anlamakBir gün bir Fransız, Bir Rus aynı uçağa binmiş·48 syf.·Alıntı
9/10
2026 18. kitabı
Uçuk kaçık bir kitap!
Bir Fransız bir Rus kavga ederlerken bir masal yazmak istemişler bunlar kim mi? 
Honore de Balzac ve 
Aleskandr Amfiteatrov bu ikilinin öyküsünü bir araya getiren bu 
Napolyon Masalları, uçuk ve fantastik unsurları Fransız ve Rusların yorumlarıyla birleştirerek Napolyon Bonapart hakkında mitolojik ve efsanevi (mübalağa) olarak anlatır. Sanki biraz hicivlemiş gibiler. Misal; Haşa ikinci İsa olayı, Tanrının seçtiği adam, Rusların cehennem azabı gibi şekilde Napolyon abimiz ile dalga geçiyorlar. Paris ne yermiş be, hiç gitmedim ama insanı bıktırır bu kadar methiye etmek. 
Sefiller okuyasım geldi. Bu arada 
Savaş ve Barış (2 Cilt Takım) okuyan biri gerçekten de Rusların Napolyon’un etkisi altında bir süre çıkamadığını anlar. Ufak tefek ama adam cidden feth etmek niyetinde idi. Bu yüzden bu masallarda öyle mitler şeklinde anlatıyorlar ki. Buna inanacak çok kişi olur.
Honore de Balzac ve Aleskandr Amfiteatrov bu ikilinin öyküsünü bir araya getiren bu Napolyon Masalları, uçuk ve fantastik unsurları Fransız ve Rusların yorumlarıyla birleştirerek Napolyon Bonapart hakkında mitolojik ve efsanevi (mübalağa) olarak anlatır. Sanki biraz hicivlemiş gibiler. Misal; Haşa ikinci İsa olayı, Tanrının seçtiği adam, Rusların cehennem azabı gibi şekilde Napolyon abimiz ile dalga geçiyorlar. Paris ne yermiş be, hiç gitmedim ama insanı bıktırır bu kadar methiye etmek. Sefiller okuyasım geldi. Bu arada Savaş ve Barış (2 Cilt Takım) okuyan biri gerçekten de Rusların Napolyon’un etkisi altında bir süre çıkamadığını anlar. Ufak tefek ama adam cidden feth etmek niyetinde idi. Bu yüzden bu masallarda öyle mitler şeklinde anlatıyorlar ki. Buna inanacak çok kişi olur.Reklam
Cengiz Aytmatov
Puan vermedi
Cengiz Aytmatov'un okumaya alıştığımız üslubunda masallar, mitler ve asıl olay birbirine karışırdı. Lakin bu minik ve özlü kitabında o kadar sade bir anlatım vardı ki dakikar içinde bitti gitti. Konu yine çok özgün, bağnazlık yine aynı.
Düyşen gibi öğretmenlerimizin varlığının çoğalmasını gönülden diliyorum.
Son olarak bu alıntıyı paylaşmazsam içim rahat etmez: "Sade insanlara saygı gösterme yetimizi ne zaman kaybettik?"
Hüznün Fiziği’ni bitirdikten sonra yazacağım incelemeyi düşünürken uyuyakalmışım.
Rüyamda Antakya daha yıkılmamış ama rüyadaki ben yıkılacağını biliyordu. İlkokulumun civarlarında dolaşıyorum. Sokakları hatırlamanın verdiği tuhaf bir sevinç var içimde; kapıları bile tanıyorum. Bazı sokakları birbirine bağlayan ara yollar görüyordum. Durup kendime şunu diyordum: Hayır, bu sokak yoktu. Bu, rüyada olmanın bir oyunu. Beni kandıramazsın rüyadaki gerçeklik.
Tıpkı bu rüya gibi, Hüznün Fiziği de labirentlere, ihtimallere ve geçmişe dönmenin fiziksel olanaksızlığına örülmüş bir hüzün yumağı. Anlaşılmayı bekleyen, günahsızca acı çeken geçmişin seslerinden biri Minotor’un bu çağa uzanan yankısı temelde.
Çağlar ötesindeki insan ile bugünkü insan aynı insan mı? Gospodinov bu soruyu biyolojik bir tür meselesi olarak değil, bir mümkünlük meselesi olarak hatırlatıyor. Mitler ve efsaneler gündelik hayattan silinirken, yazar bir labirentin duvarlarını örüyor: kenara köşeye not düşülmüş anılarla, satın alınmış öykülerle, başkalarının hayatlarından ödünç alınmış acılarla.
Sonu gelmeyen listeler uzayıp gidiyor; şehirler, oteller, anlar, şimdiki benler… Otuz beş yaşındakiyle altmış dokuz yaşındaki aynı insan oluyor. “Her şey biraz biraz” diyerek koşuyor metin. Kitabın ikinci yarısı ağır bir yorgunluk hissi bırakıyor; katlanılması gereken bir yük gibi. Hatta incelememi neredeyse sıkılmışlığa yakın bir yerden kurulacaktım.
Ama yine de, başta bahsettiğim rüya ile birlikte bu kitap, içimde unutulmaz bir yere yerleşti.
Madalyonun bir yüzü zaman, bir yüzü bellekse;
dik geldiği yer, yaşadığımız andır.
Efsaneler, mitler , zihin yolcuları ve hepsi…
Bu kitabı kulübümüzle okusak nasıl yorum yapardım diye düşündüm kapağı kapattığımda.Söylenecek çok şey var gibi ama yok gibi de.Bir zihnin içinde yolculuk yapmak gibiydi.Karmakarışık düşünceleri bir araya getirmiş yazar.Çok şey düşünüyor, çok güzel düşünüyor ama toplamda aynı hissiyatı yaşatmıyor.Aklımda kalanlar , empati yeteneği sayesinde dedesinin veya mit olan minotor isimli bir yaratığın zihninin derinliklerinde kaybolabilmesi.Hikayeler toplayıp satın alması ve bu çok akıllıca geldi söylemeden edemeyeceğim.Hikayeleri satın alıp bize satıyor :) Sözler güzel bağlantılı değil.Aynı yazar gibi onun beyninin labirentlerinde seyahat etmek gibiydi.Bazı paragrafları okurken evet çok güzel bir düşünce tarzı bu derken buldum kendimi.Yoruldum mu evet
Herkesten Kassandra1000Kitap
Bir kadın mitolojik karakterinin nesneden çıkarılmış yani daha gerçekçi vurgusuyla ele alınmış anlatısına 153 sayfa az bana geldi, bu açlık yazarın diğer kitaplarına koşmak için yeterli bir açıklama sunuyor yine de keşke bana göre uzatma sayılan yerler azaltılsaydı çok daha iyi olurdu, başka küçük bir açıklama getireyim önceden, şimdi yazacağım inceleme de Kassandra'yı göğe çıkarmaya çalışmayacağım ama yorumlarım ve bakışlarım gösteriyor ki haklı ya da haksız Kassandra gibi kitapta geçen karakterlerde görebildiklerim onları doğaları gereği zaten yukarı da tutuyor, şöyle ifade edeyim, mitolojide çoğu anlatılar sembolik olduğundan gereği kalmayacağından fazla ayrıntıya genelde dikkat kesilinmez, yani mesela Afrodit'in doğumunda Afrodit'in kendi doğumu üzerine düşünceleri yer verilmez çünkü konu zaten onu da her okuyucuda farklı olabileceğinden dolaylı olarak da veriyor, doğrudan koysa puta bakar gibi dururuz, diyebiliriz ki mitler de gözden kaçsa da gerçekte anlatılmak istenen de sadece anlamalar konuşulur, karakterlerin ilişkilerinin görünürde verilmeyen ardındakiler resmedilmese de mitlerdeki etkilerinden yola çıkarak boşlukları doldurmak kendinizle mümkün, benim yaptığım da bu, Kassandra'yı haklı çıkarmak değil yani.
Kitaptaki her karakterin klasik anlatıyla yazarın kendi üslubu dolayısıyla günümüz versiyonlarıyla şekillenişini daha iyi kavramak için her adın altındaki hikayeye bakmak lazım, adını duysak bile tekrardan bakıp ilişkilendirebiliriz kitaptaki yerine. Bunun için kitabı okurken rastgeldiğim naçizane bir site buldum: mythopedia.com
Ahmet Kaya diyor ki "Benden selam söyleyin o nazlı sevgiliye tutsakmış da ne olmuş, demiş birisine
Benden selam söyleyin o nazlı gözlerime
Unutamadım unutamadım"
Şimdi başlayabilirim(şarkı sözünün bence kitabın
Reklam
Reklam