Benzerlerime iletecek hiçbir önemli mesajım yok. Bir vahşi gibi yaşadım, herhangi biri gibi acı çektim. Hayatımda hiçbir fevkalade olay yok: önemsiz hayal kırıklıkları, gerçekleşmemiş rüyalar, yerine getirilmemiş projeler…
Ermeni tehcirinin en kötü yönü, yolda başına gelenlerdi. Taşıtsızlık, açlık, hava şartları, hastalık, sefalet yüzünden birçok ölen oldu. Ayrıca, yağmacılık ve intikam gibi amaçlarla bazı yerlerde kendilerine kötülük yapıldı, öldürüldüler. Ölen Ermenilerin sayısı konusunda çok çeşitli tahminler vardır. Ermeniler ve yandaşları bu sayıyı adamakıllı abartarak 1 milyona kadar vardırıyorlar, Shaw'lar ise, 200.000 olarak hesaplıyorlar.
Kızıl Nehirler'den tanıdığımız şiddetsever Fransız polis Pierre Niemans'ı yeniden karşımıza çıkaran Son Av, Grange'ın Şubat ayında çıkan son kitabı. Başrolümüz Niemans'ı uzun bir aradan sonra yeniden görmek güzeldi, ancak karakterimiz yaşadığı travmalardan ve uzun yıllardan sonra bu kez yaşlanmış ve biraz formdan düşmüştü. Geçmişte yaşadıklarının, çocukluğunun etkisini de Son Av'da görmek mümkündü. Bunun yanı sıra, karşımıza çıkan vahşi cinayetler ve Nazi Almanyası'na kadar uzanan Kara Avcılar etkileyiciydi. Bundan daha da fazlası, ard arda gelen cinayetlerin arkasında yatan korkunç sebeplerdi. Her zamanki Grange anlatımı ve kurgusuyla klasik bir Grange kitabıydı.