Böyle zamanlarda halkın ne kadar tutarsız ve manasız davrandığını görüyorum. Öfkeyle bir araya gelip, eyleme geçme içgüdüsüyle yanıp tutuşurken, ilkel bir ritme uyup bir anda her şeyi unutuveriyorduk.
Şimdi çok iyi anladım ki, Zübük bir tane değil, biz hepimiz birer zübüğüz. Bizim hepimizin içinde zübüklük olmasa, bizler de birer zübük olmasak, aramızdan böyle zübükler büyüyemezdi. Hepimizde birer parça olan zübüklük birleşip işte başımıza böyle zübükler çıkıyor.