Şimdi hep tüketici bir varlık istiyor modernite veya postmodernite ya da geç modernite, diyelim. İçinde bulunduğumuz yaşam diliminde, insanların hep tüketici, hep hareketli, hep bir şeyler harcayan birileri olması istendiği için bebeklikten hızlı bir şekilde gençliğe doğru evriliyor insanlar, hızla büyütülüyorlar. "Sonra bir müddet ergenlik döneminde kalın," diyorlar. 40-50 yaşındaki adamlar gençler gibi giyiniyor, onlar gibi tüketiyor, onların kıyafetleriyle kendilerini gösteriyorlar. Yaşlandığı zaman da ilgisini geri çekiyor kapitalist medeniyet, çünkü artık tüketemiyorlar..
Postmodernite modernitenin diğer ucundan tekrar üretimidir. Birisinde kendi gerçekliğini üreterek cebren tüm dünyaya teşmil söz konusudur. Diğerinde ise tüm tasavvurları aynı derekeye indirgenerek müphemlik fazlasıyla merkezileştirilmiştir denilebilir.
Artık "geç modernite", "düşünümsel modernite", "üstmodernite" ya da "postmodernite" gibi pek çok isimle anılan zamanımızda, Bateson'un hayatının son yıllarında hâlâ anormallik (insan türünün kalıtsal ve doğasında var olan donanımla uyumsuz ve insan doğası açısından patolojik bir durum) olarak görebildiği, daha doğrusu ima ettiği şeyin norm düzeyine yükseltildiği söylenebilir. Her tekil yönelim, dünyanın sağlam ve hayat stratejilerinin seçilmesi bakımından mantıklı göründüğüne işaret eder: işler, beceriler, beraberlikler, adabımuaşeret modelleri, sağlık ve hastalık vizyonları, benimsenmesi gerektiği düşünülen değerler ve onların kanıtlanmış benimsenme tarzları; bütün bunların ve bir zamanların daha pek çok sabit yöneliminin akış halinde olduğu görülür.