Bizim ağzımızın tadı yok. :)
McDonald’s yeni açılmıştı.
Bunlar da heyecanla gitmişlerdi. Hepsi birer hamburger yedikten sonra,
Ümit: Ne lan bu saman gibi.
Töngür: Abi harbiden tadı bir halta benzemiyor.
Özgür: Oğlum bütün ABD bunu yiyor. Baksana içerisi tıklım tıklım.
Bizim ağzımızın tadı yok galiba. Yoksa bu kadar çok satar mı?
Tuk: Abi ona bakarsan “Milyonlarca sinek yanılıyor olamaz, mok yiyin”
diye bir laf var.
“Nasılsın?” diye sormak, söyleyecek sözü olmadığından vakit kazanmak istemekmiş. Hiç düşünmedim. Üstelik sana söyleyecek sözümün olmaması felâket olur benimçin. Gene de sorabilirim di mi canım? İyisin, mutlusun ve güzel. Elbette, senden güzeli olamaz. Hiç değilse sen varken bu imkânsız. Sıkıysa yaratsın bakiym! De bana, doğru değil mi? De bana, şaşar mıyım? Bir bakıma cihanın en mutlu herifiyim. Seni tanıyabilmek, merhabanı almak, öyle bankerlerin, burunları Kaf dağından su içen çaput, teneke krallarının üstesinden geleceği şey değil. Bâzı bâzı “Ulan Arif, mühimsin be!” diye kendimi şişirdiğim oluyor. Peşinden de basıyorum küfrü. “Hassiktir lan” diyorum. “Mühimlik, büyüklük, yaşamaya yüzde yüz hak kazanmışlık hep Leylâ’da.” Dilenci gibi iğreniyorum sonra kendimden. De bana, yalan mıyım? Hep isteklerimi sorarsın. Bense senden ne isteyebilirim? Öyle verdin, öyle boğdun ki, sersemliğim hiç geçmez. Şaşırıp kalmışım ortada. Ama göndermedin hâlâ. Biliyosun tabii. Yok, mok, eskiler var onlar da bana benzemiyor diycen. Vur be! Çatlıycam. Vur ki kurtulayım... Sen, ayni sen olsun. Rötuşsuz... Galiba bir çizgi, bir iz de vardı sol yüzünde. Yoksa karıştırıyor muyum dersin?
“... Bizim ağzımızın tadı yok galiba. Yoksa bu kadar çok satar mı?
Abi ona bakarsan “Milyonlarca sinek yanılıyor olamaz, mok yiyin, diye bir laf var.”
Agatha Christie (2020-2)
Zehri Kim Verdi - 
Agatha Christie
Yine bir Agatha kitabı ve yine ölen ölene...
Bu kitapta birçok ölen vardı, ortalık ceset kaynıyordu resmen. Bu ölüm olayları ise İngiltere'nin bir köyünde geçiyor ve köyde herkes teker teker öbür dünyaya göç ediyorlar.
Esas sorular ise; katil var mı, yok mu? Yoksa bu ölümlerin hepsi bir tesadüften mi ibaret?
Bunlar aslında kitabın polisiye kısmı. Bir de bu kitapta ek olarak romantik kısım var ki, bir tuhaf aşk hikayesi!
Agatha genelde kitaplarında aşk da işler ama bu kitapta biraz fazlaydı sanki bu kısımlar. Bir de bu kısımlar garipti ya. Adam bir anda kadına aşık oldu. Kadın ise ilk başta yok mok dedi, sonrada istemem yan cebime koy yaptı. Ben böyle aşk görmedim!
Son olarak bu kitapta, benim için biricik #SherlockHolmes 'uma ayrı takmış sevgili Agatha. Bu arada Agatha'ya şunu diyorum; "Sen, hayırdır?"
Sherlock'un yeri ben de ayrıdır. Ben Agatha okumadan önce Sherlock okumuştum ve ne olursa olsun Sherlock'u ayrı severim. O benim gözbebeği dedektifim.
Agatha'da niye bu kadar takmış Sherlock'u onu da anlamadım.
Neyse kitap güzel ve hoştu yine de. Kurgu güzeldi. Sonlara doğru daha da güzelleşti. Kafanızı bayağı karıştırıyor. Kitabın romantik kısımları atın gerisi süper oluyor.Edebiyat
