Sokakta yürüyorum ve beni hiç kimse fark etmiyor. Mutluluk bu, hiç kimsenin seni fark etmemesi. Mutlu bir rüya.
..
Ev” ve “karanlık” kelimeleri rüyanın şu âna kadarki en endişe verici yanı. Karanlık benim her zaman evim olmuştur ama şu anda kendimi evsiz hissediyorum. İlk defa kaybolduğum için korkuyorum. Bu da komik çünkü ben hiç kaybolmamışımdır, ne de olsa Labirent’ten geliyorum. Ve korkum büyüdükçe ben küçülüyorum.
..
İnsanlar tahminimce böyle rüyalar görmez. Onlar rüyalarında karanlık labirentlerde dolaşır ve Minotorlarla savaşır.
.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Annelerimiz gençti, üniversitede birinci, ikinci, üçüncü sınıfta okuyorlardı, çalışıyorlardı - birinci, ikinci, üçüncü vardiya. Biz boş kiralık dairelerde, zemin katlarda, bodrumlarda, can sıkıntısı ve korku içinde kaybolup tek başına bırakılan bir ki şinin belirsiz kaygıları içinde dolaşıp duruyorduk. Minotor sendromu var mıdır?
.
M’amour, m’amour
what do I love and
where are you?
That I lost my center
fighting the world.
The dreams clash
and are shattered —
and that I tried to make
a paradiso terestre.
Sevgilim, sevgilim
nedir sevdiğim ve
neredesin sen?
Odağımı yitirdiğim
dünyayla savaşırken.
Düşler çarpıp şakırdar
ve parçalanırlar —
ve yapmayı denediğim
bir yeryüzü cenneti.
Pound (Ackroyd, p.115)