İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.
Asıl bahtiyar, bir ömür boyunca hasretini çektiği şeye kavuşan değil,ona erişeceğini anladığı anda, saadetinin en yüksek noktasında bir "Ah!" diyerek ölebilendir.