#Spoiler İçerir#
“Ölülere acıma, Harry. Yaşayanları acı, her şeyden çok da, sevgisiz yaşayanlara.”
“Hazinen neredeyse, kalbinde orada olacak.”
“Hepimiz insanız değil mi? Her insan hayatı aynı değere sahiptir ve hepsi kurtarılmaya değerdir.”
Dursleylerin evine son defa dönmek zorunda kalan Harry, artık oradan dönmemek üzere ayrılmak için gün sayar. Dursleyler güvenli ortama götürülmek üzere seherbazlar tarafından başka bir yere götürülür. Ardından Harry’nin evden çıkarılması için hazırlık yapılır. Yoldaşlık tarafından seçilen güvenli eve giderken Voldemort tarafından saldırıya uğrarlar, Deli göz Moody ve Harry’nin en başından beri yanında olan kuşu Hedwig ölür. Harry kendisi için bunca ölümün gerçekleşmesine üzülür ve Voldemort’un öldürülmesini sağlayacak hortkulukları bulmak için Ron ve Hermione ile yola çıkar. Hortkulukların nerede olduğunu ve nasıl yok edileceğini bilmeyen Harry büyük bir maceraya atılır.
Severus’un tüm hayatının görünenden çok daha farklı olduğunu öğrendiğim kısım çok şaşırtıcıydı. Filmlerde Snape ve Lily’nin Hogwarts’da tanıştığını izlemiştim meğer çocukluklarından beri tanışıyorlarmış. Oyun parkında ikisinin de ileride Hogwarts’a gideceklerini konuşması çok güzeldi. Snape’in Lily’yi en başından en sonuna kadar sevdiği ve “Always” vurgusunun gerçekten doğru olduğunu kitap çok güzel anlatmıştı. Keşke Severus’un çok ama çok sadık oluşunu bu kadar geç öğrenmeseydik. Onu kimsenin sevmemesi ama onun sadece bir sevgi uğruna bunca şeye katlandığını görmek çok üzücü.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
Far from the Madding Crowd was more than a love story for me. It is about love, pride and how our choices. I enjoyed the life book and Bathsheba. Also seeing how her relationships changed over time.
I loved the countryside setting and the quiet atmosphere of the book. The story moves slowly but it fits the mood I believe. As some characters frustrated me this also made them feel more real.
Compared to Pride and Prejudice, which I enjoyed more, Hardy's novel felt more serious. It lacks Austen's lively conversations, but both books are those days' NETFLIX dramas.
Not every chapter worked for me, but the book left me a calm and beautiful sense of life. The life I really admire to have.
"Hiçbir zaman sadece güzelliğe bakmamalısınız!"1000Kitap
İnceleme spoilersız bu aradaa.
Merhabalarr!! Uzun zamandır inceleme yapmıyordum ve düşündüm ki neden en sevdiğim serinin en sevdiğim kitabına inceleme yapmıyorum??
Kitabın konusu kısaca şöyle: harry hogwarts'taki 4. yılına başlıyor. Ama okulda bu sene farklı bir şeyler yaşanıyor. Hogwarts, yıllardır yapılmayan bir turnuvaya ev sahipliği yapıyor ve harry de istememesine rağmen kendini turnuvanın içinde buluyor tabii bazı gizemli olaylar, görevler, dersler derken kitap böyle devam ediyor.
Bana göre serinin dönüm noktası, evrenin derinleştiği ve harry potter'ın artık çocuklar için olmadığını iliklerimize kadar hissettiren bir kitaptı. İlk okuduğunuz andan itibaren karanlık bir atmosfere sahip olacağının sinyallerini veriyor ve diğer kitaplardan farklı olduğunu hemen anlıyorsunuz. Sonunda yaşanan olay da cabası. Artık karakterlerimiz bildiğimiz o masum, küçük karakterler değil. Tramvaları olan, olacak karakterler. İlk üç kitaptaki o cıvıl cıvıllık gitmiş yerini korku, gerginlik almıştı. felsefe taşı ile ateş kadehinin hem yazım hem de atmosfer olarak bu kadar farklı ve başarılı bir şekilde yazılması tamamen rowling'in kaleminin de çok iyi yönde değişmesi. (Senden nefret ediyorum bu arada). Karakterlerimiz de kitabın sonunda zaten artık eskisi gibi olamayacaklarının, bir şeylerin artık çok değişeceğinin farkındalar ve bu da serinin gidişatının bambaşka bir yere gideceğinin kanıtı bence.
Yeni karakterlerimizden de biraz bahsedeyim. Bence bu kitabın en büyük artısı yan karakterlerin de olaya çok dahil olması ve öylesine 'karakter çokluğu' olsun diye de yazılmamaları. Ludo, winky, moody, barth crouch hepsinin çok iyi arka plan hikayeleri vardı.
Kitabı 1,5 yıl önce okuduğumdan dolayı barty'nin hikayesi tamamen aklımdan silinmiş bu yüzden o kısımları soluksuz okudum. Gerçi
9/10
ateş kadehi, 4. kitap. olayların iyice düğüm olduğu kitapta diyebiliriz tabi.
harry, ron ve hermione'nin artık çocukluktan çıktığı bu kitap hikayeyi biraz daha derinlemesine ele alırken bir yandan da geliştiriyor.
hep uzaklarda olan ve bi şekilde bir gün dönmesi beklenen "karanlık lord" çok dallı budaklı bir planla karşımızda.
evet arkadaşlar, bu kitap düğümün düğüm olduğu, voldemort'un sahalara döndüğü o kitap.
kitabı azıcık karakterler üzerinden ele almak istiyorum bu sefer çünkü zaten hikaye ortada.
harry- istemediği ve asla heves etmediği bir turnuvaya katılmak zorunda bırakılıyor. ve harry bu kitapta oldukça aciz bırakılmış bir konumda. asla çözüm üretemiyor yarışma süresince. aslında kimse yardım etmese, ejderha gerçektende işini bitirebilirdi. ama yardım ettiler. herkes onu o kupaya taşımaya yemin etmiş gibiydi.
ron: tam bir kıskançlık krizi geçiriyo bu kitapta. hem harrye karşı hemde hermione'ye karşı. duygularını tavanda yaşıyor. burnu da düşse almıyor. napalım, ergenliği en çok yaşayan ve ergen olduğu hissettirilen karakter kitapta.
hermione: bildiğiniz gibi. kız hep akıllı ve hep haklı.
ikizler: gelecek telaşına düştükleri bir kitap bu, ne yaparız, nasıl yaparız kurguları var hep arka planda. weasley ürünleri geliyorum diyor.
sirius : gerçekten seri boyunca harry'nin maruz kaldığı tek aile duygusunu sağlayan karakter. onun için endişeleniyor. bilgi paylaşıyor, yönlendirmeye çalışıyor. kol kanat gerici bir vaftiz baba görüyoruz onda. baba sıcaklığına en yakın duygu sanırım, içimi ısıtan canım karakter.
dumbledore: bi insan bu kadar mı sır küpü olur canım profesör. azıcık şu çocuğa durumları açıklasan keşke. yine sinir olduğumuz bir karakter bu kitapta da dumbledore eksik olmasın.
deligöz moody: gerçeği ile tanışmayı ve tüm yıl dersleri gerçekten onun
Harry Potter, bana göre insan zihninin ortaya çıkardığı en etkileyici hayal eserlerinden biridir. Hikâyenin temelindeki neden-sonuç ilişkileri o kadar güçlüdür ki, bazen bu evrenin gerçekten var olduğuna inanabilirsiniz. Aslında tüm seri tek bir cümleyle özetlenecek olursa, bu iyi ile kötünün savaşıdır.
Dumbledore, bu evrenin gelmiş geçmiş en büyük büyücüsüdür. Ancak benim düşünceme göre Tom Riddle iyiliğin yolunu seçmiş olsaydı, potansiyeli sayesinde Dumbledore'u bile rahatlıkla aşabilirdi.
Harry Potter'a daha gerçekçi bir gözle bakarsak, aslında kusursuz bir büyücü değildir. Hatta bazı insanlar onun başarısını şansa ve çevresinden aldığı desteğe bağlayabilir. Fakat Harry'nin en büyük gücü büyü yeteneği değil; davasına olan sadakati, cesareti ve taşıdığı güçlü yüreğidir. Çünkü Voldemort'a karşı mücadele eden birçok yetenekli ve güçlü büyücü vardı, ancak çoğu başarısız oldu. Harry'yi farklı kılan şey, hiçbir zaman vazgeçmemesiydi.
Elbette Ron ve Hermione'yi de unutmamak gerekir. Onlar olmasaydı Harry'nin başarılı olması neredeyse imkânsızdı. Bu yüzden övgünün yalnızca Harry'ye değil, onun yanında savaşan dostlarına da verilmesi gerekir. Aslında bu yönüyle hikâye, büyük davaların yalnızca bir kişinin değil, onunla birlikte mücadele eden ve gerektiğinde kendini feda eden insanların eseri olduğunu gösterir.
Serinin en gri ve aynı zamanda en hüzünlü karakteri şüphesiz Snape'tir. En karizmatik karakter Alastor Moody, en zeki karakter Hermione, en iyi dost Ron, en anaç karakter McGonagall ve en babacan karakter ise Hagrid'dir. Serinin en kaybedeni Draco Malfoy ve babası Lucius Malfoy, en hain karakteri ise Peter Pettigrew, yani Kılkuyruk'tur.
Harry Potter serisi yalnızca büyülerden ve fantastik olaylardan ibaret değildir. Dostluk, fedakârlık, sadakat, cesaret ve umut
Betty Mahmudi’nin kendi yaşadığı sarsıcı tecrübelerden yola çıkarak kaleme aldığı "Kızım Olmadan Asla" (Not Without My Daughter); baskıya, esarete ve kültürel çatışmalara karşı bir kadının sergilediği muazzam zihinsel direnişin belgesi gibi.Kitap, Amerikalı bir kadın olan Betty’nin, İranlı eşi Moody ve kızları Mahtob ile birlikte çıktıkları iki haftalık tatilin, eşinin ani bir kararla ülkesine dönme isteğiyle bir esarete dönüşmesini konu alıyor. Bu eseri kurgusal romanlardan ayıran ve okurun yüreğine dokunması anlatılan her zorluğun, dökülen her gözyaşının ve göğüslenen her tehlikenin tamamen gerçek bir hayat hikayesine dayanıyor olması.
Anlatıcı, Betty’nin iç dünyasını, yaşadığı derin çaresizliği ve ardından gelen o muazzam direnç arzusunu son derece şeffaf ve insani bir dille aktarıyor. Hikaye ilerledikçe, güvendiği adamın tanınmaz bir karaktere bürünmesiyle sarsılan bir kadının psikolojisini adım adım takip ediyoruz. Bana göre kitabın en büyük kırılma noktası ve adeta bir sinir harbine dönüşen süreci ise Betty’nin kocasına her şey düzelmiş, oradaki hayata alışmış gibi gösterip arkadan gizlice kaçış planı yapmaya başladığı andır. Nefret ettiğiniz, sizi tutsak eden birini hâlâ seviyormuş gibi yapmak, her şey yolundaymış gibi davranmak muazzam bir psikolojik savaş gerektirir. Betty; fiziksel olarak köşeye sıkıştırılmış, hareket alanı kısıtlanmış bir kadının, zihinsel ve ruhsal gücüyle koca bir sisteme ve baskıya nasıl meydan okuyabileceğini burada kanıtlıyor.Gücün sadece kasla değil; sabırla, milimetrik stratejilerle ve o bitmek bilmeyen hayatta kalma arzusuyla ilgili olduğunu çok net görüyoruz.
Fevri bir öfkeyle hareket etmek yerine detaylı düşünen, tüm olasılıkları hesaplayan ve öngörülü davranan bir kadın dehası vardır karşımızda. Betty, tamamen yabancısı olduğu bu
