#Spoiler İçerir#
“Bazı yaraların şifa bulmayacak kadar derin olduğunu unuttum.”
“Madam Pomfrey’ye göre düşünceler hemen hemen her şeyden daha derin yara izleri bırakabilirdi.”
“Kayıtsızlık ve ihmal, düpedüz sevmemekten daha fazla hasar yaratır çoğu kez.”
Dursley’lerin evi yeterince zor değilmiş gibi Harry bir de Voldemort bir olay yapacak mı, insanlara saldıracak mı? diye yazı hep korkulu geçirir. Bir gün sokakta yürürken kuzeni ve kendisine ruh emiciler saldırır. Harry kendini ve kuzenini korumak için yasak olmasına rağmen sihir yapar ve ruh emicilerden kurtulur. Eve döndüğünde sihir bakanlığı tarafından yargılanacağına dair mektup alır. Dava gününü sıkıntıyla beklerken bir gün evine deli göz Moody ve arkadaşları gelir. Harry çoğu kişiyi tanımaz ancak daha sonra hepsinin Voldemort’a karşı kurulan Zümrüdüanka yoldaşlığının üyeleri olduğunu öğrenir. Yoldaşlıkta vakit geçiren Harry’nin davası görülür ve Dumbledore’un da yardımıyla beraat eder. Okulda dersler başlar ancak Harry rüyalarında Voldemort’un zihnine girdiğini ve neler olduğu görmeye başlar. Rüyalar sevdiklerine zarar verdiğini gösterdikçe Harry için işler iyice karışır.
Kitapta her sahne oldukça iyiydi. Umbridge karakter olarak çok iyi işlenmişti. Sinir bozucu, her şeye karışan, sadece kendi istekleri olsun diye uğraşan ama sanki mümkünmüş gibi kıyafetleriyle ve mimikleriyle sevimli olmaya çalışan çok irrite edici bir karakterdi. Okurken o kadar sinirimi bozdu ki okuldakilerin bir sene boyunca ona katlanması bence çok büyük bir başarı.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde