Her gün beni zorbalığıyla sarmalamaya, kişiliğine yeni bir anlam yüklemeye çalışıyordu, çünkü ruh hastaları hevesleri,içgüdüleri olan ve tıpkı topraklarını genişletmeyi hedefleyen bir mülk sahibi gibi egemenlikleri altındaki alanı büyütmeyi isteyen yaratıklar gibidir.
Karanlıkların içinde aramıştı o adı,bu dünyada ve öteki dünyada birbirine karışmış onca ad arasından ilk bakışta bulup çıkarmıştı onu;tıpkı ölüm fermanı ezelden beri yazılı olan iradesiz bir kelebekmiş gibi,isabetli bir atışla onu duvara mıhlayıvermiş. "Santiago Nasar," demişti.
" Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir. Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun. "