Berat Asa
@morfinikokur
Ameliyathane kokularına, kahve kokularını bulayıp, sayfalarla yaşayan bir adem
Şu anda okuduğu kitaplar
Damağındaki buruklukla nasıl akıp gidiyor anlamadım. Kurgusu ile bana Murakami tadı verdi. Hızı da benzerdi. Kemal Varol'ın diğer eserlerine yolculuk başlayacak.
Babamın Bağlaması 
Kemal Varol
Babamın Bağlaması Kemal Varol
Kapıldım gidiyorumEdebiyat
Kapağı kapatırken geçen okuduğumda tuttuğum notlara baktım. Yine farklı dünyaların içine girmişim.
Geçen sefer Kamil beyin sosyolojisinde kaybolmuş, gazilerin travma öyküleri dair taramalarla ilgilenmişim. Şimdi ise aklımda romanın yazıldığı tarihlerdeki dönem Türkiye'sindeki kadın kimliği var.
Dönemin gazetelerini, yazılan köşe yazılarını felan taramakla başlayacak süreç. Belki bir belki iki yıllık bir dosya olacak. Bugüne kadar hiç girmediğim Feminizm hareketlerine gireceğim belki. Üniversitelerin yıllıklarından mezun kadınların peşine düşeceğim...
Ne garip değil mi; kitabın konusu ile alakalı olmayan bir yöne evriliyorum. Kitabın içinde kalsam, mütareke döneminde kadınların paramilter kuruluşlardaki yerinde kalacağım. Biliyorum; ruhum doymayacak.
Aslında not aldığın ilk sorunun peşindeyim; Kemal Tahir neden bu kadar kadın kahramanların örgüsünde? Bu döneme isyan mı yoksa bir iade-i itibar mı? 
Esir Şehrin İnsanları 
Kemal Tahir
Esir Şehrin İnsanları Kemal Tahir#tarıktufan 'ın kaleminden çıkan #roman geç dönem Yeşilçam filmi tadında. Yazar toplumun emekçi kesiminden birisi ile entellektüel kesimden birisini karşılaştırmış. Hikayeyi entellektüel kesimden gelenin üstüne kurgulanmasını beklerken, onunla geçmişini yaşıyorsunuz. Emekçi kesimden gelen kahraman ile dünü ve bugünü.
Kitaba geç dönem Yeşilçam filmi dememin sebebi ise sonunda ki belirsiz boşluk. Kapağı kapattığınız anda "sahi ya bundan sonrası?" diyebileceğiniz bir örgü var çünkü kitapta. Okuyucu merak içinde sayın yazar...
Emekçi kesimden gelen kahramanımız İshak. Anasını kaybetmiş, babasının evine üvey anne gelince sığınamayıp, babasının İstanbul'a okula getirdiği, sonra ki hayatını kendi emeği ile ören bir tipleme karakterimiz.
Entelektüel kesimden gelen ise Julide. Ana baba zengin ama onlardan kopuk, kendi hayatında olan bir ressam. İshak'ın üst komşusu.
İshak mahallenin tesisatçısıdır. Julide ise mahalleye yabancı olan, kendi dünyasında yaşayan bir bayan. Ne apartmanla ne de mahalle ile bir diyaloğu var. Komşusu İshak'la başlayan muhabbette bir musluk arızasından.
İshak hayatta kaybolmuş, iddasız kalmış biri. Hem patronun oğlu hemde yakın dostunun evli iken yaptığı bir hatayı temizlemek için Nurten'le evlenir. Nurten hamiledir. Çocuk doğar. İshak kendini sorgularken çocuğun ilk kelimeleri ile bu sorgulama biter ve aile babası olur. Hiç bir özel günü felan atlamaz. Evi ile işi arasında bir hayat kurmuştur. Ama bir gün eşinin eski sevgilisi ile tekrar görüştüğünü görünce bir kez daha yenilir. Kaçma fikrini beyninde işlerken, Julide ile tanışır. Julide'nin bir resmine getirdiği yorum, entellektüel kızımızın hayattan kopuk tarafından yakalar. Muhabbetleri derinleşirken, İshak kaçma fikrini açar ve kaçış başlar. Bu kaçışın başladığı sırada İshak'ın babasının ölüm
Kardeşini Doğurmak’ta söyleşisini gördüğüm Suna Aras’ın kitabını olayın her yönünü görmek, yaşamak için edindim. Biliyorum: çok çok zor ama bir şeyleri anlamlandırmama yardımcı olacağını düşünüyorum. Biliyorum; bu insanlık suçunu anlamlandırmayı hiç bir zaman başaramayacağım. En azından bir erkek olarak...
Kitabı yarılamadım daha. Ama önüme bir a4 alıp, bu konuda yazılan kitapları, çekilen dizileri filmler, yapılan söyleşileri listelemek durumunda kaldım. Yorucu mu? Evet, çok yorucu. Ama toplumun haber alma kaynakları geliştikçe bu tür haberler artacak, farkındalık artacak. Bunu biliyorum. Sürece hazırlanmak gerek.
