Mustafa Dayanır
@mstfdynr
İstanbul
30 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Sınıfım için aldığım kitaplardan birisi, severek okudum. Beklentimi karşıladı.
Gaziantep'in bir köyünden ailesiyle birlikte İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Aziz'in bu gri şehre ayak uydurma çabası, köyüne olan özlemi ve içine erkenden düştüğü yaşam kavgası akıcı bir dille anlatılmış. Gazintep'in bir köyünde 2011-2014 yılları arasında öğretmenlik yapmamın üzerinden 7 yıl geçtikten sonra bu kitaba denk gelmem ve beni bir nebze o yıllara götürmesi nedeniyle bilhassa etkilendim. Güzel, keyifli bir eser, 4. sınıf ve sonrasında okutulabilir, bunun yanında her yaşta okunabilir.
Bazen muzip, bazen dokunaklı, oldukça samimi bir kitap.
"Bir paket mendil alır mısınız?"
Zor bir yaşam.
Sen onu seçmedin, o seni seçti Aziz.
Tanzimat dönemi ile başlayan "yanlış batılılaşma" hareketinin artık son demlerini yaşayan imparatorluğu nasıl etkilediği o dönemde ve sonrasında birçok esere konu olmuştur. Peyami Safa'nın
Huzur'u okumaya niyet etmişken daha sakin bir kafayla okunması gerektiğine karar verip kafa dağıtmak amacıyla kitaplıktan alıp okumaya başladığım, okuduğum en uzun ve ilginç ada sahip kitap.
Bize ayrılan sürenin sınırlı olması ve okunacak ve uzak durulması gereken çok fazla kitap olması nedeniyle iyi seçim yapmak gerekiyor. Böyle bir yargıya sahip olmam nedeniyle tereddütle başladığım bir eserdi. Keyifli başlayan kitap bir süre sonra aşırı fantastik bir hal alıyor, fakat sonlara doğru hikaye çok iyi toparlanıyor. Kitap ilginç detaylar içeriyor. Mesela Balzac'ın boyunun bir metre elli yedi santim olduğu veya örümceklerin neden kendi ağlarına takılmadıkları gibi. Keyifli, çocuksu, insanın içini ısıtan samimi bir kitaptı. 15 yıl önce okumuş olmayı dilerdim, kar yağarken. İlginçtir ki kitap 2015 yılında yazılmış, yani bu dilek istesem de gerçek olamazdı, ya da olabilirdi :
"Ama önemli olan neye inandığınızdır. İnanç bazen gerçekten daha güçlüdür."
"İyi kitaplar ve filmler hep mutlu sonla biter. Çünkü hayatla boğuşan insanların iyi biten hikayelere ihtiyaçları vardır."
Ya da...
Çünkü hayat hiçbir zaman mutlu sonla bitmez.
Eyfel Kulesi Kadar Kocaman Bir Bulutu Yutan Küçük KızRomain Puertolas · Can Yayınları · 2016376 okunma
İnsanın tutkuyla neleri göze alabileceğini, başarmanın değil girişmenin, varılan yerin değil yolculuğun kendisin değerli olduğunu duru bir anlatımla okuyor ve hissediyorsunuz. Ayrıca yaşlı adamın peşinden gitmeye değer gördüğü şeye duyduğu sonsuz saygının önünde eğiliyorsunuz. Bir yaşanmışlığa dayanması ise hikayeyi daha etkili kılıyor.
Epeydir merak ettiğim eserlerden birisiydi ancak büyük bir beklentim yoktu esere dair. Yine de, 1954 yılında yazara Nobel Edebiyat ödülü kazandırdığı için beklenti biraz artıyor ister istemez. Aslında hikaye olarak kurgulanmış fakat sonrasında o zamanlar bir dergide yayınlanıp daha sonra ayrı bir kitap olarak yayınlanmış.
Beğenmekle beraber eserin beni çok fazla etkilendiğini söyleyemem ama bu durum daha çok kişinin ilgilerine bağlı. Deniz tutkusu olan ve denizciliğe dair bilgisi ve ilgisi olan insanları daha fazla etkileyecektir. Birkaç saatte okunabilecek, deniz aşığı kişilerin çok beğeneceği, diğer kişilerin ise pişman olmayacağı naif bir eser. Tavsiye ederim.
Dağınık, karanlık ve ikircikli bir roman Tol.
Dağınık... Çünkü kitabın ilk yarısındaki hikayeler arasında bağ kurmakta zorlanıyorsunuz. Bir yığın hikaye içi karakter var ve kitabı bitirdikten
