saf şiirci ahmet haşimin parnesyen tamlamalarının birleştiği muhteşem bir kitaptı asla ama asla okumadan geçilmeyecek anlamadan sayfa çevirilmeyecek ve yoğun felsefi düşüncelere sürükleyecek onlarca şiir vardı ve bu bir şiir aşığı insan için muntazamdııı
Fas’ın Cedîde şehrinde 1944 yılında doğan Taha Abdurrahman, Muhammed el-Hâmis Üniversitesi’nde felsefe eğitimi aldıktan sonra Oxford ve Sorbonne üniversitelerinde başta dil felsefesi ve mantık olmak üzere çeşitli alanlarda öğrenimini sürdürmüştür.1972 yılında “Ontoloji Sorunsalının Dilsel Yapısı” teziyle doktorasını tamamlamış; 1985 yılında “Doğal ve Argümantatif İstidlalin Mantığı” isimli teziyle de ikinci kez doktor unvanını almıştır. 2005 yılında emekliye ayrılan yazarımız birçok ülke ve üniversitede dil felsefesi ile mantık dersleri vermiştir.
İncelemekte olduğumuz kitabımızın asıl adı el-Amelu’d-Dinî ve Tecdîdü’l-Akl olup Mehmet Emin Güleçyüz tarafından Türkçeye tercüme edilen eser Pınar Yayınlarınca İstanbul’da 2020 yılında 296 sayfa olarak yayınlanmıştır.
Eserde; Soyut Akıl (el-‘aklu’l-mucerred), Rehberlik Edilmiş Akıl (el-‘aklu’l-musedded) ve Desteklenmiş Akıl (el-‘aklu’l-mueyyed) olmak üzere üç farklı akıl türü detaylıca ele alınmış.
1. Soyut Akıl (el-'Aklu'l-Mücerred) :
Soyut aklı, metinde "sahibini herhangi bir şeye bir yönden bilgili kılan eylem" veya "nazar" olarak tanımlayan Taha Abdurrahman aklın özellikle bir eylem niteliği taşıdığını vurgulamaktadır. Ona göre Yunan düşüncesindeki gibi akıl insanı bilgi edinmeye hazırlayan bir öz, zat olarak tanımlanması birçok problemi de beraberinde getirir. Zira aklın bu şekilde tanımlanması, onu nesneleştirdiği gibi, insanı da eylem ve tecrübe boyutundan koparmaktadır.
Abdurrahman’a göre Mucerred akıl ( soyut akıl) özel ve genel olmak üzere bazı sınırlılıklara sahiptir. Özel sınırlılıklar; soyut akıl dilin sınırlarına, zanniliğe ve mecburi teşbihe (Tanrı'yı maddileştirme tuzağına) mahkûmdur. Genel sınırlılıklar; soyut aklın, mantığın sınırlarına takıldığını, delillendirmelerde kesinlik ve tamlığın bulunmadığı ,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Türkiye’nin İstiklal Marşı, Mehmet Akif Ersoy tarafından yazılmıştır.
İSTİKLÂL MARŞI
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl...
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl!
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın...
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı!
Hayata Dair Kısa ve Vurucu Sözler
Asaf'ın şiirleri genellikle insanın kendiyle hesaplaşmasını sağlar.
Çiçek Senfonisi içindeki şiirler, genellikle insanın en savunmasız anlarını ve toplumsal maskelerini hedef alır.
şiirleri genellikle az sözle çok şey anlatma sanatı üzerine kuruludur. Onun için şiir, bir "an"ın dondurulmuş halidir.
insanın en karanlık odalarına kibrit çakan bir şairdir. Özellikle "insanın kendi içindeki döngüleri" veya "sessiz bekleyişleri" üzerine yazdıkları ...
Ruhun Anatomisi: İslâm Ahlâkı1000Kitap
İslam ahlakı (128 - 135 sayfa)Paylaştığım bu sayfalar, modern psikolojinin "karakter" dediği meseleye çok daha derin, köklü ve manevi bir pencereden bakıyor. Kitaptan aldığım en vurucu notları şöyle özetleyebilirim:
Karakter Kader Değildir: Kitap, "can çıkar huy çıkmaz" diyenlerin yanıldığını; ahlakın emekle inşa edilen bir yapı olduğunu savunuyor. Bunun için iki anahtar kavram sunuyor:
Riyâzet: Nefsin zararlı arzularına "hayır" diyebilme iradesi.
Mücâhede: Nefsin üşendiği hayırlı işleri inatla yapma gayreti.
Ruh Bir "Cevher"dir: Madde gibi parçalanmaz, bölünmez ve yok olmaz. Beden sadece geçici bir elbisedir. Ölüm bir bitiş değil; ruhun bu elbiseyi çıkarıp asıl, mücerred (maddi olmayan) âleme geçişidir.
İçimizdeki Üç Güç: İnsan; bitkisel büyüme, hayvânî arzular ve insanî aklın birleşimidir. Eğer akıl (insanî ruh), hayvânî istekleri bir süvari gibi yönetemezse, insan kendi doğasına yenik düşer.
Bilim ve Din: En dikkat çekici not ise şu: Fen bilimlerindeki her ilerleme, aslında dinin hakikatlerini parlatır. Madde enerjiye dönüşse de yok olmaz; ruh da aynı şekilde bakidir.
Kısacası: Kendini tanımayan, kendini yönetemez. Bu sayfalar bize önce "kim olduğumuzu", sonra "nasıl bir insan olmamız gerektiğini" anlatıyor.
"Kötülüğü öğrendim, kötü olmak için değil; kötülüğü bilmeyen, düşer içine, iyi bil!" — İmâm-ı Şâfiî
Ahmet Şamlu’nun o sarsıcı dünyasına girdiğinizde / sadece bir şairle değil / bir düşünürle karşılaşacaksınız/ Modern İran edebiyatında "Işığın Şairi" olarak nitelendiriliyor/ toplumsal acıları anlatırken mitolojik unsurlara değinen yazar / İnsanı evrenin merkezine koyup yoluna devam ediyor./ Keyifli okumalar.
