AYKUT K.
@muhendis_okur1
Elektronik ve haberleşme mühendisi
Süleyman Demirel Üniversitesi
İstanbul
98 okur puanıEkim 2019 tarihinde katıldı
İlk aşkın, son aşka dönüştüğü ve soluksuz okunacak bir Peter Hobbs novellası Bostanda, Kırlangıçlar.
.
Henüz küçük bir çocukken başına gelen talihsiz olaylar nedeniyle ayrıldığı evine yıllar sonra dönen isimsiz kahramanımız kendini geçmişin güzel anılarında buluverir. Babasıyla eğlenceli vakitler geçirdiği nar bahçesi, gökyüzünde süzülen kırlangıçlar ve tabi ki unutulmaz aşkı Saba'nın hatıraları, ona hayata tutunma, hapishane yıllarını ve orada yaşadığı dayanılmaz işkenceleri unutma imkanı sunar.
.
Peter Hobbs 'un, dilimize çevrilen ilk kitabıymış. Yazarın gerçekten çok sade ve nahif bir anlatım tarzı var. Okuyucuyu ağdalı cümlelerle yormuyor. Onun yerine basit ama etkili cümlelerle okuyucunun kalbine dokunmayı başarıyor. Kitaptaki karakterlerin bir derinliği olmamasına rağmen, okurken bunun eksikliği hiç hissedilmiyor. Özellikle Abbas ve kızı Alifa'nın gerçekçiliği okuyucuya başarılı bir şekilde geçiyor. Yani ben öyle hissettim okurken. Kitaptaki karakterler sanki daha önce tanıdığım ama unuttuğum kişilermiş gibiydi.
.
Yeni yazarlar ve hikayeler okumayı, keşfetmeyi sevenlerin büyük bir beğeniyle okuyacağını düşünüyorum kitabı.
.
Keyifli okumalar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kadınlar Ülkesi kitabının da yazarı olan Gilman, feminist bilinçle yazan ilk Amerikalı yazar olarak tanınıyor. İthaki'nin "Karanlık Kitaplık" serisinden çıkan bu kitabı ise merkezinde kadınların olduğu 4 öyküden oluşuyor.
İlk öykü olarak bizi kitaba da adını veren Sarı Duvar Kağıdı karşılıyor. Bu öyküde; doğumdan sonra psikolojik sorunlar yaşayan isimsiz kadın karakterimizin geçici olarak taşındıkları evdeki, şekli bozulmuş duvar kağıdına yüklediği anlamların onu nasıl işin içinden çıkılmaz bir hale soktuğunu ve bununla beraber toplumda saygınlığı olan doktor kocasının kadına uyguladığı duygusal şiddeti okuyoruz. Kimse tarafından anlaşılamamış olmanın verdiği acı, korku öğeleriyle çok güzel işlenmiş.
İkinci öykü olarak Ben Cadıyken çıkıyor karşımıza. Bu öyküde; kadın karakterimizin toplumda olumsuz olarak gördüğü davranışların ve durumların değişmesi için dilediği dileklerin esrarengiz bir şekilde gerçekleşmesini okuyoruz. Bu öyküde anlatılan toplumun olumsuz yönlerinin günümüzde halâ daha sürmesi gerçekten çok üzücü.
Üçüncü öykümüz ise Büyük Morsalkım. Bu öyküde; birbirlerine hayalet hikayeleri anlatan bir grup gencin hiç ummadıkları bir sonla karşılaşmalarını okuyoruz. Alt metninde "kadın" ve "namus bekçiliği" gibi olguların ön planda olduğu bir öyküydü.
Ve kapanışı Sallanan Sandalye öyküsü ile yapıyoruz. Bu öyküde; gazeteci olan iki yakın arkadaş pansiyon tarzı bir yerde, kapıları birbirlerine açılan iki oda kiralarlar. Bu odaların birinde eski püskü sallanan bir sandalye vardır. Ve bu sandalye, iki yakın arkadaşı esrarengiz bir sona doğru sürükler. Film olarak izlenilse sanırım en şaşırtıcı hikaye bu olabilirdi diye düşünüyorum.
Yazıldığı dönemi düşünürsek okurlarının tüylerini ürpertecek hikayeler ama günümüzde aynı etkiyi beklemek pek akıl kârı olmaz sanırım.
Osamu Dazai'den okuduğum ilk kitap oldu İnsanlığımı Yitirirken. Genelde kitabın çok kasvetli bir yapısı olduğundan ve zor okunduğundan bahsetmişlerdi. Kasvetli bir yapısı olduğuna katılıyorum ancak kitap bana çok akıcı geldi. Bir solukta merak ede ede okudum.
.
Yozo, taşralı bir Japon ailesinin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Henüz küçük yaşlardayken takındığı "soytarılık maskesi" ile aile üyeleri arasında var olmaya çabalamıştır. Takınmış olduğu bu "soytarılık maskesi" adeta onun toplum tarafından benimsenen kişiliği haline gelmiştir. Eğer birisi Yozo'ya bir vazo emanet ederken "Yozo bunu kesin kırar,sahip çıkamaz" derse ondan beklenildiği şekilde davranması gerektiğini düşünür ve kıracağı yoksa da o vazoyu kırar. Bir nevi Yozo, kendini toplumun isteklerine göre şekillendirir.
İlerleyen yıllarda kadınlarla yaşadığı ilişkiler, içerisine girdiği çok farklı sosyal ortamlar ve çeşitli bağımlılıkların pençesine düşmesiyle birlikte freni patlamış kamyon misali kendi sonuna doğru gitmektedir Yozo.
.
Yozo, yazarın hayatından da izler taşıyan oldukça farklı bir karakter. İlk başlarda kendisine karşı acıma duygusu besleyip ondan yana tavır alırken daha sonraları bu duygu değişiyor ve Yozo'ya sinirlenmeye başlıyoruz. Bir noktadan sonra silkelenip kendine gelmesini, yıllardır takındığı soytarılık maskesini çıkartmasını, insanları değilde kendisini önemsemesini bekliyoruz. Belki bu dediğim tamamen kurguya dayalı bir eserde olabilirdi. Ancak, İnsanlığımı Yitirirken bir nevi Dazai'nin veda notu, kendini ifşası diyebiliriz. O yüzden de sanırım bu kadar çarpıcı bir eser ortaya çıkmış.
.
Japon edebiyatının en ünlü ve şöhreti en kötü yazarı ile tanışmak isteyenlere gönül rahatlığıyla önerebilirim. Mutlaka okuyun.
.
Keyifli okumalar.
Bu yıl kalemi ile ilk kez tanıştığım yazarlar arasına Engin Geçtan'da girmiş bulunmakta.
.
İnsan Olmak kitabı toplam 13 bölümden oluşuyor ve temelde bireyin kendisi ile toplumla ve aile üyeleri ile arasındaki ilişkilere odaklanıyor.
Psikoloji türü okuması zor ve karışık bir tür olmasına rağmen yazar bunu oldukça güzel sadeleştirmiş ve hayatın içinden verdiği örneklerle basit bir şekilde anlamamızı sağlamış. Bu yönden bakıldığında okuması zor bir türü nispeten keyifli hale getirmiş olduğunu söyleyebilirim. Ancak kitabın bazı bölümleri normalden daha uzundu ve bu durum zaman zaman beni sıktı diyebilirim. Çünkü bu kısımlarda kendimi okuma yapıyor gibi değil de ders işliyor gibi hissettim.
Bu kitabın bence en güzel yanı insanda "farkındalık" oluşturuyor olması. Çünkü günlük hayatta yaptığım ya da yapıldığına şahit olduğum durumların/hareketlerin neyin sonucu ya da dışa vurumu olduğunu daha çok anlamaya ve irdelemeye başladım.
.
Yazara katılmadığım bazı noktalar mevcut ama kendimi bu noktaları hakkıyla eleştirecek yetkinlikte göremiyorum maalesef. Ancak yine de bir örnek vermek istiyorum kitaptan. Yazar, duvarda yamuk duran bir tabloyu düzeltmeyi kişinin kaygı duygusuna bağlıyor. Ben bu tespiti mantıksız buldum ama dediğim gibi psikoloji uzak olduğum bir alan olduğu için derinlemesine yorum yapamıyorum.
.
Keyifli okumalar.
İçinizi ısıtıcak hüzünlü bir kitap Tren Rayları. John Berger ile Anne Michael'in, aşk, kavuşma, ayrılık ve ölüm gibi konular üzerine yaptıkları diyalogları okurken,Tereza Stehlikova'nın trenden çekmiş olduğu Güney Bohemya manzaraları da eşlik ediyor bize. Edebiyat ile fotoğraf iç içe geçiyor ve muazzam bir bütünlük oluşturuyor.
.
İzlediğim filmlerin etkisi mi bilmiyorum ama trenler bana en hüzünlü ulaşım aracı olarak geliyor. Bu kitapta da bunu fazlasıyla hissettim. Tren hikayelerini sevenlerin kaçırmaması gereken güzel bir kitap.
.
Keyifli okumalar.
