Dorian Gray, gözlerini portresinden ayırmadan: "Ne acı!" diye mırıldandı. "Ne acı! Ben yaşlanacağım, çirkinleşeceğim, korkunç bir yaratık olacağım, bu resim hep genç kalacak, hiç yaşlanmayacak. Ah! keşke bunun tersi olsaydı! Ben genç kalsaydım da resim yaşlansaydı! Buna karşılık... Buna karşılık... varımı yoğumu verirdim! Evet, bunun için vermeyeceğim hiçbir şey yoktur!"
"İnsan gibi, böylesine yoksul ve gereksinimlerden oluşan bir tür içinde, zenginliğe başka her şeyden daha çok ve daha samimi bir biçimde saygı gösterilmesine ve hatta tapınılmasına ve iktidarın yalnızca bir zenginlik aracı oluşuna şaşmamak gerekir."
Sayfa 43 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu