Murat Ç
@muratcepni
Twitter (X)
x.com/CepniOkur
Instagram
instagram.com/cepniokur
Tolkien Kitapları Okuma Sırası
youtu.be/QL9Jj27Voqo
4583 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşam ve Yazgı, 2. Dünya Savaşı'nın en çetin cephelerinden olan Stalingrad cephesinin etrafında şekillenen olayları anlatan, yazarın bizzat şahit olduklarından esinlendiği kitaptır.
Öncelikle şunu belirtmeliyim kitap saf Antimilitarizm kitabı değildir, Grossman'ın da Yahudi olmasından ötürü özellikle Sovyetlere karşı sistem eleştirisi içeren bir metindir. O yüzden 
Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli) ve 
Kapıların Dışında gibi Antimilitarizm kitaplarını okuyup sevenler bu kitapta biraz hayal kırıklığına uğrayabilir.
İlk iki kitapta Grossman duygularına bence hakim olamayıp Sovyetlere karşı ciddi eleştiriler yazmıştır, bunu özellikle Ştrum karakteri üzerinden görüyoruz. Ştrum, Fizikçidir ve yaptığı projenin Stalin rejiminde nasıl sonuçlanacağından endişelidir, kendisi Yahudi olunca böyle soru işaretleri var kafasında. Ştrum'un -doğal olarak Grossman'ın- unuttuğu bir şey var; Yahudi katliamları yapan ve Rusya'nın içine kadar gelen Nazi tehdidi... Bundan ötürü Grossman'ın biraz samimiyetsiz olduğunu düşünüyorum, asıl düşmanın kim olduğunu görememiş çünkü.
Ayrıca arka kapak yazısında yer alan "20. YY'ın Savaş ve Barış'ı" ibaresine de hiç katılmıyorum çünkü uzaktan yakından alakası yok. Grossman özellikle dönemle ilgili birçok konuya değinmeye çalışmış ama derine inemediği için bana göre çoğu şey yüzeysel bırakılmış.
Üçüncü kitabı daha çok sevdim; daha tutarlı, daha iyi cümleler ve savaşın yarattığı yıkımı bize aktarabilmiş Grossman. İlk iki kitapta beklediğimi üçte buldum diyebilirim. Özellikle Vera ve Osipova'nın savaştan dolayı yaşadıkları beni çok etkiledi.
Kitap dediğim gibi biraz okurun beklentisine göre değişebilecek bir metin içeriyor, okuyucuyu içine çekiyor ama özellikle dönem hakkında bilgisi zayıf olanları yanıltabilecek bir içeriğe sahip.
Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli) ve Kapıların Dışında gibi Antimilitarizm kitaplarını okuyup sevenler bu kitapta biraz hayal kırıklığına uğrayabilir.
İlk iki kitapta Grossman duygularına bence hakim olamayıp Sovyetlere karşı ciddi eleştiriler yazmıştır, bunu özellikle Ştrum karakteri üzerinden görüyoruz. Ştrum, Fizikçidir ve yaptığı projenin Stalin rejiminde nasıl sonuçlanacağından endişelidir, kendisi Yahudi olunca böyle soru işaretleri var kafasında. Ştrum'un -doğal olarak Grossman'ın- unuttuğu bir şey var; Yahudi katliamları yapan ve Rusya'nın içine kadar gelen Nazi tehdidi... Bundan ötürü Grossman'ın biraz samimiyetsiz olduğunu düşünüyorum, asıl düşmanın kim olduğunu görememiş çünkü.
Ayrıca arka kapak yazısında yer alan "20. YY'ın Savaş ve Barış'ı" ibaresine de hiç katılmıyorum çünkü uzaktan yakından alakası yok. Grossman özellikle dönemle ilgili birçok konuya değinmeye çalışmış ama derine inemediği için bana göre çoğu şey yüzeysel bırakılmış.
Üçüncü kitabı daha çok sevdim; daha tutarlı, daha iyi cümleler ve savaşın yarattığı yıkımı bize aktarabilmiş Grossman. İlk iki kitapta beklediğimi üçte buldum diyebilirim. Özellikle Vera ve Osipova'nın savaştan dolayı yaşadıkları beni çok etkiledi.
Kitap dediğim gibi biraz okurun beklentisine göre değişebilecek bir metin içeriyor, okuyucuyu içine çekiyor ama özellikle dönem hakkında bilgisi zayıf olanları yanıltabilecek bir içeriğe sahip.
Murat Ç
Eline sağlık kardeşim. Müsait olunca kitaba ben de bir inceleme yazacağım. İnişli çıkışlı bir metin, sıradan bir roman gibi okunursa çoğu detay kaçar. Aynı düşündüğüm, farklı düşündüğüm yerler var o konuları incelemede yazarım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Murat Ç
, bir kitabı okumaya başladı
Murat Ç isimli okura yanıt verildi
Murat Ç
Aylin Büyüksavaş 3 hafta olmuş hâlâ bitirmemişim. Ahahahah 😅 😅
Bir Felaketin Güncesi: Son İnsan, İlk GünahEdebiyat
“Bu dünya bir cehennem gibiydi ve cehennem ruhumun bir parçasıydı.”
M. P. Shiel’in Mor Bulut kitabı 1901 yılında yayımlandı. Kitabın yayımlandığı döneme baktığımızda, benzer temaları işleyen pek az örnekle karşılaşıyoruz. Sayıca az da olsalar, kıyamet-sonrası dünyayı konu edinen birkaç önemli kitap bu tarihten önce yayımlanmış durumda. Her birini okumuş olmasam da içerikleri itibarıyla bu kitapların benzer temalara odaklandıkları görülüyor.
Mary Shelley – The Last Man (1826)
Richard Jefferies – After London; or, Wild England (1885)
W. H. Hudson – A Crystal Age (1887)
Camille Flammarion – La Fin du Monde (1893)
Bu kitaplar arasında Mor Bulut’a en yakın olanı, hiç kuşkusuz Mary Shelley’nin The Last Man adlı eseri. İçerdiği kıyamet sonrası atmosfer, insanlığın büyük bir felaketle yüzleşmesi ve bireysel yalnızlık temaları açısından Shiel’in kitabıyla dikkat çekici benzerlikler taşıyor. Hatta yaptığım detaylı araştırmalarda, Shiel’in bu eserden etkilenmiş olabileceğine dair çok sayıda yazıya rastladım. (The Last Man’in ilk 10 bölümünü Google Kitaplar üzerinden çevrimiçi olarak okuyabilirsiniz.)
Mor Bulut, kıyamet-sonrası (post-apokaliptik) dünyayı erken dönemde işleyen nadir kitaplardan. Kitabın İlk 100 sayfası merak uyandırıcı, sonraki 100 sayfası konunun gelişimi için tempoyu biraz düşürerek ilerliyor. 200’den sonra ise mistik, hayalci ve hatta delice monologlara dönüşüyor. Bu kısımlarda biraz tempo problemi ortaya çıkıyor.
Jorge Luis Borges, bu kitabı “20. yüzyıl felsefi fantezilerinin habercisi” olarak övmüş, ama “dengesizliği”ne de dikkat çekmiş.
Kutuplara yolculukla başlayan ve dünyada tek kalan bir adamın kıyamet-sonrası yaşadıklarını okuyoruz, bazen çok detaylı bazen de yüzeysel. Tek başınıza kalmışsınız ve anlatacak çok şeyinizin olması gerekir, bunu
Aylin Büyüksavaş isimli okura yanıt verildi
Murat Ç
Hahahah yok öyle bir dünya, şu an itibariyle sen de bitirdin 😅 kesinlikle dediğin gibi, tempo sorunu var ama yazarın hayal gücü mest edici. Bu kadar detayı verebilmesi de önemli, arama motoru yok, yapay zeka yok, onca bilgiyi edinmesi ve kurguya yedirmesi çok kıymetli. Okuyan her okurda bir etki yaratacaktır diye düşünüyorum.
