Darısı bize inşallah. Üniversiteye girdiğim günden bugüne 18 yıl geçmiş. Bir ara evde 10.000 kitap vardı. Yarısını bağışlamak zorunda kaldım. Malum bize dededen konak kalmadı. Sanırım bu hayatta kendimle ilgili gurur duyabileceğim tek şey de bu.
Elimde baskısı olmayan çok iyi kitaplar da var. Bugünün parasıyla 2.5 - 3 milyon harcamışımdır. Bazen şüpheye düştüğüm zamanlar olmadı değil. Para harcıyoruz, zaman ayırıyoruz, insanlar alay ediyor, küçümsüyor. Ferhan Şensoy’un meşhur bir oyununda dediği gibi: “O kadar kitap okudun da ne oldu? Başın göğe mi erdi?”
Kitaplar zihnen ve bedenen akıl sağlığımı koruyor. Başka hayatlar yaşıyor, aza kanaat ediyor, yeni hayaller kuruyorum. Kariyerimde çok faydasını gördüm. Kitaplar kimilerine kibir katar; ben her geçen gün ne kadar da az şey bildiğimin farkına varıyorum yeni kitaplar okudukça. Yıllar içinde binlerce insanla tanıştım, onlara dokundum. Onlardan çok şey öğrendim. Kendimi daha iyi ifade etmeyi, yazma becerimi kitaplar sayesinde geliştirdim. 10 yaşımdan beri aralıksız okuma serüvenim devam ediyor. Sakin kalabilmeyi, şüphe duymayı, eleştirmeyi, geliştirmeyi, durmaksızın hayal kurmayı kitaplara borçluyum. Stresi yönetimi için en iyi yöntem kitap okumak.
Warren Buffet 90 yaşına merdiven dayadı. Sağlığı yerindeyken günde 500 sayfa kitap okuyordu. Hayatta parayla satın alamayacağı hiçbir şey yok. Ama okumaya, öğrenmeye ve dönüşmeye devam ediyor. Yaşam boyu öğrenci kalabilmek… İşte bütün mesele bu!