Kur'an Tarihi üzerine okumalar yaparken bütünlüklü bir okuma olması adına İslam Tarihi'ni de bir göz okuyayım dedim. Elimdeki kitapları eritiyorum. Yıllar yılı okuduğumuz diğer kaynaklar olsun, kulak dolma bilgiler olsun zaten pek çok şey biliyormuşuz. Fakat Sünni tarihten çok Şii'lerin tarihi hakkında daha az bilgimiz var. Bu kitap biraz olsun o eksikliği gideriyor.
Özellikle kitabın Oniki İmamcılar ve Nizariye (Hasan Sabbah'ın İsmailiye tarikatı) bölümlerini okudum. Alevilik hakkında daha kapsamlı bir okuma yapacağım için o bölümleri üstünkörü okudum.
Kitabı okuyunca temelde şunu anlıyorsunuz. Şiilik tamamen eskatoloji, mehdinin gelişi ve Batıni bilgiler üzerine kurulu. Çok fazla bölünme var. Kimi grup on iki imama inanıyor. Kimisi dördüncü imamdan sonrasını tanımıyor (Zeydiler). Kimisi Cafer Sadık'un oğlu İsmail'den sonrasını tanımıyor (İsmaililer). Ve herkes kendi imamının Mehdi olarak geleceğine inanıyor. Takiye kavramını çok sık duyuyoruz. Sünnilerden ve diğer devletlerden zulüm görmemek için kendi inançlarını gizleme olgusu.
Şiilik ile Sünnilik arasındaki mücadele sadece siyasi olarak değil, itikadi olarak da çok derin ayrılıklara sebep olmuş. Oruç ayları, namaz vakitleri, inanç ritüelleri, halifelere olan bakış açısı... Özellikle İslam'ın ilk yüzyılı hakkında günümüze gelen çok az yazılı kayıt var. Bu yüzden Şiilik ve Sünnilik arasındaki ayrışmaların temel sebeplerini daha detaylı bilemiyoruz. Bu yüzden de yüzlerce yıldır uzlaşma sağlanamıyor.