Murattgenstein
@murattgenstein
Savunulacak bir şeyim yok. Yaşayışımla övünecek halde değilim, param da yok. Özgürüm. O da beni boğuyor. İşte yıllar var ki, bir hiç uğruna özgürüm.
Hiçbir şey olmasa bile, okumak için şüphesiz ki; yaşamaya değer.
İktisat ve Sosyoloji mezunu
Master
İstanbul
istanbul, 19 Mart 1990
1641 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Fransız Sosyalistlerin, İspanyol Sosyalistlere TavrıRoman
Biz sosyalistler, yalansız dolansız konuşabiliriz kendi aramızda. Çok güç durumdayız. Seçmek zorundayız. İspanyollara yardım edersek her şeyi kaybedebiliriz. Savaş çıkar. İçeride de faşistler ezer bizi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İspanya İç Savaşı - Fransa Hükümeti'nin tutumuRoman
"Tabanca, tüfek, bıçaktan başka bir şey yok bizimkilerde. Çok gülünç ve tüyler ürpertici bir şey bu. Köylülerin elinde ağızdan dolma tüfekler var yalnızca. Onlar da kıyametten kalma. On beş gün içinde her şey belli olacak; ya kazanacağız ya kaybedeceğiz. Hızla ilerliyordu bu herifler. Savoialar var ellerinde, Alman tankları var. Bizim elimizde avucumuzda olan şey de bir düzine posta uçağı. Bomba atabilmek için delikler açtık uçaklarda. Hepsi hurda zaten. Gördükleri yerde düşürüyor herifler bunları. Sizin adamlarınıza bir türlü anlatamadım. Oradakiler bizi ezerler, buradaki sizi daha kolay ezecekler diyorum; kimse aldırış etmiyor.
Seine fabrikasında başlayan basit bir grev, bütün Paris'e yayıldı. Bütün büyük fabrikalarda grev başlamış ve on binlerce işçi çalıştıkları yerleri işgal etmişlerdi. Her gece reklam ışıklarıyla donanan büyük mağazalar grevdeydi. Satıcı kızlar grev yapıyorlar ve dışarıya çıkmıyorlardı. Lokanta ve kahvelerde garsonlar grevdeydi. En güzeli, bir bakanlığın küçük memurları greve başlamış ve bakanlığın bürolarına yerleşmişlerdi. Halk kendini zirveye çıkardı.
İşçi ücretlerini yükseltebilmek için, ellerindeki tek imkandan, grevden yararlanıyorlardı. İşin geri yanı o anın şartlarına, işçinin direnmesine bağlıydı. Fabrika, üst üste ısmarlanmış büyük işleri yetiştirmek zorunda kalınca Dessere dışarıdaki işsiz kümesini tarayıp kalifiye işçi arıyordu. Bulamazsa, grevcilere taviz veriyor, onlarla anlaşıyordu. Yok fabrika tam randıman gerektirmiyorsa ve dışarıdan kalifiye işçi bulmak mümkünse, o zaman Dessere, grevcilere sonuna kadar kafa tutuyordu.
Halk Cephesi'nin seçimleri alması kalın kafalı ve rahatına düşkün burjuvaları çok korkutmuştu. Yakında başlayacak grevlerin, kriz ve karışıklığın sözü ediliyordu sürekli. Burjuva başkanlar telaşlı telaşlı birbirlerine fısıldıyorlardı: "Seçimlerden bu yana hizmetçiler bir küstahlaştı, bir küstahlaştı, sormayın." diyorlardı. Küçük tüccar malını saklıyor; yüksek memurlar yeni bakanlar için küçümseyerek "Bir gecenin beyleri" deyimini kullanıyorlar ve onların vereceği emirlerin uygulanmayacağını söylüyorlardı.