Murattgenstein
@murattgenstein
Savunulacak bir şeyim yok. Yaşayışımla övünecek halde değilim, param da yok. Özgürüm. O da beni boğuyor. İşte yıllar var ki, bir hiç uğruna özgürüm.
Hiçbir şey olmasa bile, okumak için şüphesiz ki; yaşamaya değer.
İktisat ve Sosyoloji mezunu
Master
İstanbul
istanbul, 19 Mart 1990
1643 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
8/10
Beğendi
·2026 38. kitabı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Javier Marias'ı yakın zamanda kaybettik. Roman okuma konusunda maalesef çok seçisi davranıyorum. Okunacak onlarca iyi yazar var. Ve hepsini bir an önce okumak yerine ilerleyen yıllara saklıyorum. Javier Marias'ta onlardan biriydi. Taksim'de YKY'nin içinde gezerken oradaki danışman önermişti. Eğer başlayacaksanız mutlaka ilk önce 
Acı Bir Başlangıç Bu kitabını okuyun. İşini böyle seven ve kitaptan anlayan insanlara bayılıyorum. Bundan sonra sırada diğer kitapları var.
Toplumsal gerçekçi romanları okumayı çok seviyorum. Türk Edebiyatı'nda Vedat Türkali, Aziz Nesin, Ayhan Geçgin, Sabahattin Ali, Oğuz Atay gibi gerçek yaşamdan esinlenen hatta çoğu zaman ülkenin tarihsel dönemlerine ışık tutan yazarlar en sevdiklerim olmuştur. Şiir alanında Hasan Hüseyin Korkmazgil, Adnan Yücel ve Şükrü Erbaş özellikle.
Acı Bir Başlangıç Bu İspanyol İç Savaşı'ndan 1980'lerin İspanya'sına bağ kuruyor. Özellikle İspanya İç Savaşı tarih okumalarında en çok ilgimi çeken konulardan biridir. Marias çok da tarafsız kalmadan ama vicdanın sesiyle tarihi, sırları, aşkları, mücadeleleri harmanlamış. Kitabın başlarında İspanyol insanın Franco faşizmiyle mücadelesini, mağlubiyet sonrası Franco'yu kabullenmesini, iki yüzlülüklerini, yaşanan acıları ve adaletsizlikleri anlatıyor. Franco öldükten sonra insanların onun yokluğuna hemen alışması, toplumsal barışı, geçmişin günahlarının affedilmesini işliyor.
Ben okurken şahsen bugünün Türkiye'sinde yaşananları gözümün önüne getirdim. Benzer adaletsizlikler, mağduriyetler, ikiyüzlülükler, öfke, intikam ve geleceğe dair belirsizlikleri gördüm. Ama her şeyden önemlisi tüm bu hikayeleri iki insanın evliliğindeki sırların etrafından anlatması muazzamdı.
Marias okurken şunu hissettim özellikle bu romanda; İnsanların sakladıkları sırlar, geçmişin bugünü esir alışı ve aşkın kırılgan ve
Benim meraklarımı kendi meraklarına dönüştürdü ve benim zevklerime, benim tuhaflıklarıma uyum sağladı; bazen bunu bir iş gibi yaptığını veya bir program gibi uyguladığını düşünüyordum, sanki henüz çok gençken, "Bu adamın yanımda sıkılmasına izin vermeyeceğim. İlgimi çekmediğini veya yeterince anlamadığımı düşündüğü için hayatının bir kısmını benimle paylaşmamasına izin vermeyeceğim. Beni yersiz görmesine ve benim eksiklerimi başka yerlerde aramasına izin vermeyeceğim. Beni herhangi bir şeyin dışında bırakmasına izin vermeyeceğim" demiş gibi.
Hayatta çok fazla insan ya bizden uzaklaşıyor ya da ölüp gidiyor zaten, dolayısıyla kalanları da uğurlamak gibi bir durum söz konusu değil. Geçmişte çok alçakça bir davranışta bulunmuşsa, birinin iyi niyetini kötüye kullanmışsa ne olmuş yani? Burada, çok uzun süren diktatörlük döneminde, hemen hemen herkes yaptı böyle şeyleri. Buranın kirli, çok kirli bir ülke olduğunu kabul etmek gerek. Onlarca yıl birlikte yaşadık, başka çaremiz de yoktu zaten ve birbirimizi tanımak mecburiyetinde kaldık. Pislik yapan pek çok insan başka başka durumlarda gayet iyi davrandı. Zaman pek çok şeye gebe; durmaksızın kötülük yapmak zor, durmaksınız iyilik etmenin zor olduğu gibi tıpkı. Hayatta kötülük etmemiş tek bir insan yoktur, hayatta büyük bir iyilik etmemiş tek bir insan da yoktur.
"Peki bu şartlar nelerdi" diye sordum bakışlarındaki dalgınlığı dağıtmak için. "Gerçi tahmin edebiliyorum."
Vidal dalgından çok pragmatik bir insandı, dolayısıyıla hemen toparlandı. "Eminim doğru tahmin ediyorsundur. Karılarını veya sonrasında erişkin kızlarını becermek."