Murattgenstein
@murattgenstein
Savunulacak bir şeyim yok. Yaşayışımla övünecek halde değilim, param da yok. Özgürüm. O da beni boğuyor. İşte yıllar var ki, bir hiç uğruna özgürüm.
Hiçbir şey olmasa bile, okumak için şüphesiz ki; yaşamaya değer.
İktisat ve Sosyoloji mezunu
Master
İstanbul
istanbul, 19 Mart 1990
1643 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Ölenler ölmüştü ve geri dönmeyeceklerdi; yıllarını haksız yere hapiste geçirenler o yılları kaybetmişti bir kere ve geri alamayacaklardı; siyasi mahkumlar affedilecek ve sabıka kayıtları silinerek serbest bırakılacaklardı. Sürgünde olanlar geri dönüp burada yaşlanıp ölebileceklerdi. Artık kimse keyfi bir şekilde tutuklanıp mahkum edilmeyecekti. Tiranlara oy verilmeyerek cezalandırılacak ve zamanla ortadan kaybolacaklardı. Gelecek öyle cazipti ki geçmişi, hem uzak hem de yakın olanı, gömmeye değerdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bize bahşedilen ve o hayret verici harakirinin şartlarından biri, tek kelimeyle şu şekilde ifade edilebilirdi: "Kimse kimseden hesap sormayacak." Ne savaş zamanı, her iki kesim tarafından işlenen zorbalıklar ve suçlardan ne de yakın zamanda diktatörlük tarafından yapılanlardan hesap sorulacaktı. Franco döneminde 36 yıl boyunca yardakçıları için bolluk bereket, geriye kalan herkes içinse aşağılanma ve sessizlik anlamına gelen eylemlerden hesap sorulmayacaktı. Herkes bu şartı kabul etti. Eski sistemden yenisine geçmenin barışçıl tek yolu buydu. Aynı zamanda acı çekenlerin başka bir seçeneği olmaması da bunun başka bir sebebiydi.
Franco dört beş sene önce ölmüştü. Bir yandan hükmü geçmiş biri olarak görülüp anında ıskartaya çıkarılmıştı, altı ay sonrasındaysa halkın kendini düşünmeye daha çok vermiş kesimi aslında üzerinden ne kadar kısa bir zaman dilimi geçtiğine şaşıp kaldı; zira asırlar önce yok olup gitmişti sanki.
Çok geçmeden nüfusun çoğunluğu Franco yanlısı oldu yahut korkudan, süklüm püklüm bir şekilde desteklediler Franco'yu. Ondan nefret eden ve iktidarının cefasını çeken pek çokları aslında bunun daha iyi olduğuna, hata ettiklerine, hayatlarını bir yanılgı içinde geçirdiklerine, hatta yanlış bir mücadele verdiklerine ikna oldu. Hiç olmadığı kadar dönek vardı o yıllarda, muazzam bir döneklik söz konusuydu.
