Murattgenstein
@murattgenstein
Savunulacak bir şeyim yok. Yaşayışımla övünecek halde değilim, param da yok. Özgürüm. O da beni boğuyor. İşte yıllar var ki, bir hiç uğruna özgürüm.
Hiçbir şey olmasa bile, okumak için şüphesiz ki; yaşamaya değer.
İktisat ve Sosyoloji mezunu
Master
İstanbul
istanbul, 19 Mart 1990
1644 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Ana muhalefetin bir işçi sendikası gibi hükümete taleplerini ileten pozisyon almak yerine, iktidarı arzulayan ve kendi iktidarında nasıl bir iktisadi yönetim vaat ettiğini bugünkü konjonktürden yola çıkarak anlatan bir söylemle ortalığı yıkmalıdır. Bu minvalde doğru anlatı, "siz yıktınız siz toplayın" değil, "siz yıktınız biz toplarız" olmalıdır. Eşyanın tabiatı gereği iktidarı isteyen sertleşmek durumundadır, yumuşama mevcut durumu sürdürmek için yapılır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Makro iktisat fetişiyle piyasada olup biteni eşzamanlı takip edemediler. Carry trade ile rezerv hizalamak ve kredi notunu yükseltmek peşinde koşarken karşılıksız çeklere, kiralık fabrika ilanlarındaki artışlara, geri ödemesi geciken borçlara takılmadılar.
Yüzyıllardır Batı medeniyetinin bir parçası olamk gayesiyle çırpınan bir milletin, daha az ticaret yapan, daha az üreten, daha az tüketen, daha az refaha erişimi olan ve yüksek insanlık ailesinin bütün hazlardan vazgeçmek zorunda olan bir pozisyona konumlandırılma gayretidir. Altına teker koydular ülkenin, doğuya doğru ittiriyorlar. Problem iktisadi değil, siyasidir. Çözümü de karatahtada değil sandıktadır.
İş insanlığı üç topu havada tutmaya benzer. Bunlardan ikisi satışlar ve kârlılıktır ki bunlar lastik toptur. Bunlar yere düşerse toparlayabilirsiniz. Ancak üçüncü top camdandır, o top yere düştüğünde kırılır ve oyun biter. O top da nakittir. Şirketler kârsızlıktan değil, nakitsizlikten batar.
Bugün her bir şirketin kaybettiği her bir müşteride bu ülkenin senelerce verilmiş emeği de gitmektedir. Yarın öbür gün ekonomik yaşam döngüsünün gereği olarak hayat yeniden başlayıp da işler açıldığında bugün neyi kaybettiğimizi daha iyi anlayacağız. Ülke dışına çıkan yetişmiş her eleman, kayblan her kontak, zamanında yapılmamış her yatırım, vazgeçilmiş her AR-GE gelip karşımıza bir kapasite noksanlığı olarak dikilecektir.