Ayşe
@murtecell
telaşsız,
sakin,
âsude bir yaşam...
Muhasebe
Maliye
2002
53 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu romanı incelemek istersek sırasıyla şöyle başlayabiliriz aslında ;
Romanın baş kahramanı Giovanni Drogo, genç bir subay olarak Bastiani Kalesi’ne atanır. Bu kale, görünürde büyük bir düşmanı
Yu Hua nın, Yaşamak, adlı kitabı okudum. Beni derinden etkiledi demek isterdim ama maalesef yani beklentimin fazlalığından mı bilmiyorum ama bana bayağı geldi. Akıcı olduğu doğru evet ama cin ali okusam daha faydalı olurdu gibi. Akıcı olmasının sebebi de zaten bundan kaynaklı basit ve okuması kolay bir kitap. Ve ana karakterine gelecek olursak her haltı yiyip sonra hatasının sonucuna şaşıran küçük çocuklar gibi geldi bana açıkcası. Tüm bunlara rağmen 
Havva ‘nın da dile getirdiği gibi tüm bu saçma sapan hareketleri yapıp, çocuklarının ve eşinin hayatını kabusa çevirdikten sonra sonuçlarının böyle olacağını nerden bilebilirdi ki :D
ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK VE ARTIK HİÇBİR YER EV DEĞİL
Çizgili Pijamalı Çocuk adlı çocuk romanı ve devamı niteliğinde olan Artık Hiçbir Yer Ev Değil adlı romanı. Evet, hepimizin edebiyat tercihleri ve zevki birbirinden farklı. Bazen okurken ve
Dostoyevski'nin bir kitabında dostlardan başkasına anlatılmayacak şeyler vardır, diyor ; hatta bazıları dostlara bile anlatılmamalı; bunların arasında bir de insanın kendisine bile anlatamadığı şeyler vardır. Ama bastırdığımız duygular eninde sonunda açığa çıkıyor. Bazen bir gözyaşı ile bazen de ağır bir melankoli haliyle.
Bunu konu alan kitabımızda gelecek olursak; Doktor Breuer o dönemin teşhis dehasıdır ve ünlü bir çok şahsın doktrudur. Bir gün Salome adında bir kadın onun yanına gelir ve bir yakınını tehşis etmesini ister. Durumunun çok vahim olduğunu hatta "yaşamasının buna bağlı" olduğunu vurgular. Doktor Breuer bunu kabul eder. Hastamız migren ağrıları çekerken bir yandan da ihanetin ağır darbesini almış olan Nietzsche'dir. İki karakterimizin birbirine hem doktor hem de hasta olduğu karşılıklı bir terapi yolculuğu başlar.
Kısaca bu kitapta iki insanın bir birine nasıl şifa olduğu, saplantılarından nasıl kurtulduğunu bir bir görüyoruz. Karşılıklı itiraflar, birbirini kamçılayan ihanetler....
Dilinin akıcı olmasına ve ağır olmamasına karşın bence kesinlikle yavaş yavaş sindire sindire okunması gerekiyor. Kendini keşfetmek isteyen her insanın okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum ve kitabın ana teması niteliğinde olan Niestzche'nin sözü ile kapatıyorum "Yaşamak, acı çekmektir. Hayatta kalmak ise bu acı da anlam bulmaktır."
Alıklar Birliği ile ilgili tek kelime söyleme şansım olsa bu kesinlikle "değişik" olurdu. Bugüne kadar okuduğum en farklı romanlardan biriydi. Okuma listeme sevdiğim ve okuma tarzına güvendiğim bir okurdan görüp ekledim. Birazcık hakkında araştırma yaptığımda ön yargı ile başlamama sebep oldu. Hem bu yüzden hem de yazarın "mahalle ağzı" tarzıyla yazmasından kaynaklı olayları ilk başlarda biraz kavrayamadığımdan ilk 100 - 150 sayfasında bırakıp bırakmama konusunda kararsızlık yaşadım. İçeriğine gelecek olursak İgnatius Reilly daha önce de bahsettiğim gibi okuduğum en ilginç karakterlerden biri. Tembel, obur, her şeyi eleştiren, toplumla bir türlü anlaşamayan, düzgün ilişkiler kuramayan biri. Yani kapak resmindeki değişik görünümlü adam. Otuzlu yaşlarında, annesiyle yaşayan hatta bütün gün odasından çıkmayan, yaşadığı çağın her şeyini eleştiren bir adam aynı zamanda. Tüm saçma denilebilecek "olsa olsa ancak bu adamın başına gelir" dediğimiz olaylar ardı sıra geliyor kahramanımız başına romanda. Bu olayları hem komik bir dille anlatıyor hem de bir yandan toplum eleştirisi yapıyor.
