Ey zavallı ölümlüler, niçin mızraklarınızı tutuyor, birbirinizin ölümüne yol açıyorsunuz? Vazgeçin, kederi bırakıp, şehri huzur içinde tutun.Yaşamın rengi kısadır. Bunu da kederlerle değil, olabildiğince mutlu sürmekle gerekir.
Kamusal yasa, özne üzerinde uyguladığı baskının “enerji”sini, tam da bir yasak faili olarak davranarak özneyi mahrum bıraktığı keyiften alır. Psikanaliz teorisinde, bu yasanın tam bir adı vardır: süperego.
Kader hiç bıkmadan usanmadan aynı şarkıyı söylüyor doğulu, güneydoğulu kadınların kulağına. Yoksulluk, ölüm, sığınma, kişisel isteklere izin verilmeyen, göz altında süregiden bir yaşam! Bu zalim kaderden kurtuluş yokmu?