Minimalokur
@mutemmimcuz
bulanık zihnimin koridorları...
“— Seni sevmiyorum, dedi. Bunu anlaman gerek... Göstereceğin her çaba bizi daha çok kanatacak... Eksik söyledim. Sevmemek de değil bu... Tiksinti duymak... Aramızda uçurumlar var. Neyi, nasıl anlatayım sana? Öyle uzağız ki... Öyle başkayız ki... ”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öfkemiz, başa çıkabileceğimizden çok daha fazlasını yaptığımızı ya da verdiğimizi
gösteren bir işaret olabilir.
Sayfa 9
“Bütün buluşlar neden olmuş? Hep açlıktan. İnsan acıkmış da ekmek pişirmiş, peynir mayalamış. Tokluk rehavet yapar. Tok insan düşünür mü: bu toprakta sarı bir şey bitiyor tane tane. Dur ben bunu biçeyim. Sapıyla samanını ayırayım. Tanesini ezip öğüteyim. Un yapayım. Hmm un. Kuru bir şey. Dur ben buna su katayım, mayayı icat edip mayalayayım. Hamur olsun. Sonra bir sopayı yontup merdane yapayım. Merdaneyle hamuru açayım. Pişireyim, ekmek olsun... Peee, tok adam bunları düşünecek! Tok adam parmağını kıpırdatmaz. Ben de acıktım, ekmeğimi buldum.”
