Cesur Yeni DünyaBilim-Kurgu
Merhaba arkadaşlar bugün sizlere bilim kurgu klasiklerinden biriyle geldim. Yeni girdiğim güzel bir grupla bu kitabı okuyup bitirdik ve değerlendirmesini yapacağız. Açıkçası kitabı hiç sevemedim bana hiç hitap etmedi. Abartılmış bir klasik olarak görüyorum, tabii bu kendi fikrim. Severek okuyanlara saygım sonsuz ama bana göre değildi hiç. Gelin kitaptan bahsedelim hemen biraz.
Kitap, insanların laboratuvarlarda üretildiği, çocukluktan itibaren şartlandırıldığı ve "mutluluk" adına özgürlüklerinden vazgeçtiği bir geleceği anlatır. Teknolojinin ve bilimin aşırı ilerlediği; ancak aile, bireysellik ve duyguların tamamen yok edildiği, "cemaat, özdeşlik ve istikrar" üzerine kurulu bir geleceği anlatan dünyaca ünlü bir distopya eseridir. Romanda anlatılan Londra’da insanlar geleneksel yollarla doğmaz, kuluçka merkezlerinde tüplerde üretilir ve genetik olarak sınıflara (Alfa, Beta, Gama vb.) ayrılır.
Bireyler uykudayken dinletilen ses kayıtlarıyla (hipnopedya) eğitilir ve sorgulamadan sadece tüketen, haz odaklı bireyler haline getirilir. Doğal üreme ve annelik-babalık gibi kavramlar yasak ve "pornografik" bulunur. Acı ve mutsuzluk "soma" adı verilen yan etkisi olmayan uyuşturucularla bastırılır.
Sistem bu şekilde kusursuz işlerken, modern dünyanın kurallarına uymayan iki karakterin ortaya çıkmasıyla düzen sarsılır. Sistemin dışında, geleneksel bir yaşam süren bir bölgede (Vahşi Rezerv John) annesiyle birlikte büyüyen John, medeni dünyaya getirilir. Shakespeare okuyarak büyüyen John, medeniyetin sözde "mutlu" ama ruhsuz insanlarına karşı çıkar; aşk, acı çekme ve özgür irade gibi kavramları savunarak sistemin yöneticileriyle felsefi bir çatışmaya girer.
Roman, toplumsal istikrar uğruna insanlıktan çıkmanın ve bireyin sistem tarafından nasıl yok edilebileceğinin en çarpıcı
Farabi’nin Mutluluğun Kazanılması adlı eserini okurken, mutluluk kavramına alışılmışın dışında bir bakış açısıyla yaklaşıldığını gördüm. Günümüzde mutluluk çoğu zaman maddi imkânlar, başarı veya geçici hazlarla ilişkilendirilirken Farabi, gerçek mutluluğun insanın aklını geliştirmesi, erdemli bir hayat sürmesi ve kendini olgunlaştırmasıyla elde edileceğini savunuyor.
Kitabın en dikkatimi çeken yönlerinden biri, mutluluğun tesadüfen elde edilen bir durum değil, bilgi ve erdem yoluyla kazanılan bir hedef olarak anlatılmasıydı. Farabi’ye göre insan, doğru bilgiye ulaşarak ve ahlaki davranışlar geliştirerek gerçek mutluluğa yaklaşabilir. Bu düşünce, günümüzde de geçerliliğini koruyan önemli bir bakış açısı sunuyor.
Eserin dili yer yer felsefi ve yoğun olsa da verdiği mesajlar oldukça açık ve düşündürücü. Özellikle insanın kendini tanıması, aklını kullanması ve topluma faydalı bir birey olması gerektiğine dair görüşleri beni etkiledi. Kitap sadece bireysel mutluluğu değil, erdemli bir toplumun nasıl oluşabileceğini de ele alıyor. 
Mutluluğun Kazanılması 
Arvas 
Farabi
Mutluluğun Kazanılması Arvas Farabi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mutlu olmak, mutlu yaşamak mümkün müdür?
Schopenhauer'in radikal kötümserliği, onun felsefesini mutluluk düşüncesiyle bağdaştırma girişimlerini daha doğmadan boğar. Schopenhauer'e göre yaratıkların en mutsuzu insandır ve her türlü oluşun kaynağı olan irade, dünyadaki bütün kötülüklerin çıkış noktasıdır. Dünya kötü bir yerdir ve kötülüğünün en belirleyici yönü, acı ve mutsuzluğun her yerde hazır ve nazır oluşudur.
Mutlu Olma Sanatı, iyimser dünya görüşüne karşı çıkan ve yaşadığımız dünyayı olası dünyaların en kötüsü sayan Schopenhauer'den umulmadık bir kılavuz. Adını felsefe tarihine kötümser olarak yazdıran filozofun bu küçük kitabı, mutluluğa ulaşma çabası olarak hayata dair pratik bir felsefeyi de olanaklı kılıyor.
Dante Alighieri'nin 1308'de başlayıp 13 yıl boyunca yazmaya devam ettiği ve 1321'de ölümünden kısa süre önce bitirdiği epik şiir derlemesidir. Kitapda da Dante'nin öteki taraftaki hayatı ve gördüklerini dünyaya döndüğünde aktarmakla görevlendirilmiş olması ve Dante'nin kendisinin de kitabı bitirdikten sonra görevi bitmişcesine ölmüş olması manidar.
Kitap 3 bölümden oluşuyor: Cehennem, Araf ve Cennet. Her bir bölüm 33 kantodan oluşuyor ve bu kantoların her biri üçer dizelik kıtaların birleşiminden oluşmakta. Olay zaten din ve Hristiyanlık olduğu için üçleme/teslis inancı ve üç sembolizmi de normal karşılanmalı.
Dante, ölmüş sevgilisi Beatrice'in yardımı ve Vergil gibi önemli kişilerin rehberliği ile öteki tarafta yolculuğa çıkar. Cehennem'den Araf'a, oradan da Cennet'e yol alır. Her bir durağında farklı cezalara çarptırılan ya da farklı mekanlarda ölümden sonraki yaşamı deneyimleyen ruhlarla karşılaşır ve konuşur. Buralar çok fazla araştırma gerektirebiliyor çünkü adı geçen ünlü insanlar, olaylar ya da ülkeler 1300 ve daha öncesine dayanmakta. Yani bir anda kavrayacağımız türden atıflar değil.
İşin bariz din boyutunu geçersek psikolojik olarak da modern dünyada faydalanabileceğimiz bir kitap olduğu kanısındayım. Eski zamanlarda yazılan şeyleri okuyup modern hayatta bundan nasıl faydalanılırdı diye düşünmeyi seviyorum. Burada da okurken düşünmüş bulundum. Bana kalırsa Dante'in öteki taraftaki yolculuğu evreni ve Tanrı'yı tanırken aslında insanın kendisini tanımasından ibaret. Dante, Cennet'te Tanrı'yı "Yarattığı bunca aynada kırıldıktan sonra eskisi gibi kendisi kalan sonsuz bir değer" olarak tanımlıyor bir noktada. Bana kalırsa insanın evren ve yaratıcı ile olan ilişkisinin en iyi özetidir bu. Hem bütünün bir parçası hem de kendi benliği olan bir varlık insan. Hem
Yazar Georgı Gospodinov'un Bahçıvan ve Ölüm'ünü okumuş ve mest olmuştum. Yazarın 2013'te yazdığı öyküleri de bizde yeni çevrildi.
Ve Her Şey Aya Büründü toplam 19 öyküden oluşuyor. Hayata, aşka,aileye,babalığa, mutluluğa, ölüme ve hafızaya dair enfes öykülerdi.
Hayatın içinden herhangi bir olay veya durumu çok etkileyici ve dokunaklı bir anlatımla okura sunan bir hikâye avcısı.
Okurken hayatım da bir film şeridi gibi gözümün önünden geçti, kitabı atıp yazasım geldi. Okurken insana güçlü yazma isteği veren bir anlatımı var.
Bulgaristan Oteli'nin Önünde, Baba Edinme, Kadınlar Alfabesi, Yaşlı Adam ve Deniz adlı 4 öyküsü roman tadında konsantre öykülerdi.
Yazar Ernest Hemingway, Anton Çehov, Raymond Carver gibi usta yazarlara da selam çakmış kimi öykülerde.
Kimi muzip kimi hüzünlü kimi melankolik öyküleri çook beğendim. Hâlâ tanışmadıysanız yazarla bir an evvel tanışın derim. Şiddetle tavsiye ederim.
Mutluluk senin içinde..
Yunan mitolojisinde mutluluğa dair bir hikâyeye göre tanrılar, "insanlar mutluluğu arasın ve böylece kıymetli olsun diye" onu saklamaya karar verirler. Biri der ki, "Göklerin en uzağına saklayalım." Diğeri, "Denizin en dibine." Öbürü, "Ormanın en kuytusuna saklayalım," diye fikir belirtir. Sonunda biri der ki, "İçlerine saklayalım. Oraya bakmak akıllarına gelmez." Evet, insanın en son baktığı yer içi, çünkü göz dışarı bakıyor.
daha az