"Ama sevinç ve mutluluk insanı ne kadar da güzel kılıyor! Kalp aşkla nasıl da kaynıyor! İnsan bütün kalbini bir başka kalbe akıtmak istiyor, her şey neşeli olsun, her şey gülsün istiyor. Ve bu sevinç ne kadar bulaşıcı!"
Hayat çoğu zaman böyledir. Bir şeyi, birini, bir duyguyu, bir bilgiyi, öyle uzun zaman beklersiniz ki karşınıza çıktığı anda apışıp kalırsınız. Boşluk boşluk almaya o kadar alışır ki kendi kendine kapanmayı beceremez.