Hiç umut yok, diye düşündü. Bunları alışkanlıklarından, hayallerinde kurguladıkları şeylerden çekip çıkarmaya güç yetmez. Her şeyi verebilirsin onlara. En çağdaş spektro-akustik evlere yerleştirebilirsin, iyonizasyonu öğretebilirsin ama gene de akşam olduğunda mutfakta toplanıp iskambil oynayacaklar, karısını döven komşuyu çekiştirecekler. Ve zaman geçirmek için bundan daha iyi bir yol olmadığını düşünecekler.
Ben çoban diyorum onlara ama onlar kendilerine iyiler ve kötüler derler. Ben çoban diyorum onlara ama onlar, kendilerine hak dininin inananları derler.
"Bu iyi," dedi Jacquel. "Yani, evet, İsa burada bayağı iyi iş yapıyor. Ama onu Afganistan'da yol kenarında otostop çekerken gördüğünü söyleyen bir adamla karşılaştım. Kimse durup onu arabasına almıyormuş. Her şey nerede olduğuna bağlı, biliyor musun?"
Sayfa 248 - İthaki yayınları 5. Basım 2017 (Jacquel ve Gölge arasındaki sohbet)·Kitabı okudu