Gerim gerim geriyor. Filmi izlesem bu kadar gerilmezdim. Hem içine çekiyor hem ürkütüyor, sıkmıyor. Akıcılığı olay örgüsü farklı kişilerin bakışından anlatışı her şeyi iyiydi. İyi ki okumuşum ne diyim.
Reklam
Vasattan KrallığaEdebiyat
Kral ın okuduğum üçüncü ve en sıkıcı kitabıydı. Neredeyse ilk 300 sayfası sanki vasat bir yazarın kaleminden çıkmış gibiydi. Anlatım bana çok uzak geldi genellikle beni içine çekmedi. Bunun bir nedeni de aslında kültür farkı olabilir çünkü monolog veya diyaloglarda kullandığı cümleleri bazen anlayamıyordum. Bunu da yerelliğe bağlıyorum. Bizdeki atasözleri deyimler gibi. 300. sayfanın devamına gelecek olursak asıl olayları ve Kral ın kendini göstermesinin burada olduğunu düşünüyorum. Artık devamını ve sonunu merak ettiğim bir hikayeye geçmiş buldum kendimi. Merak ettim düsündüm ve heyecanlandım. Aklıma çözümünü bulamadığım sorular gelse de iyi ki okudum.
Tarihi polisiyeEdebiyat
Bir çırpıda okumak isterdim ancak bölünmelerden dolayı çok uzun sürdü bitmesi. Öncelikle, her şey harika, karakter çözümlemeleri, olay örgüleri, bilinç akışının kullanılması , merak ögeleri ustalık eseri. Ancak bölümlerde yazarın sürekli yönlendirmelerinden dolayı ancak kitabın sonlarına doğru tahmin edebilmeniz can sıkıcı bir hal alıyor. Size bir fikir yürütme şansı bırakmıyor. Fazla rastlantılar olması da benim canımı biraz sıktı. Olayların başından itibaren kartların açık oynanmasını böylece okuyucuya tahmin ve akıl yürütmeler için alan bırakılmasını tercih ederdim. Polisiye ögeler harici ise tarihi olay ve bilgiler vermesi merakı perçinliyor daha hızlı okuma isteği geliyor. Tarih sevdiğim için benim için biçilmiş kaftan.
Bu kitap hakkında ne diyeceğimi ne yorum yapacağımı bilemiyorum. Bendeki etkisi dolu bir kafa ve karmaşık bir ruh oldu. Neye inanacağımı bilememek, neyin ne olduğunu nasıl olduğunu gerçeği bilememekten ötürü kitabı okuduktan sonra gerçeğini araştırdım. İnsanların çok çabuk manipüle olduğunu bir kez daha kanıtlamış. Yardımcı karakterlerden birinin kendini tanıttığı tek cümlede nefret ettim yaşadıklarını anlatmaya başlayınca katıldığım yerler oldu hak verdim sonra tekrar nefret ettim. Gerçeği okuduğum zaman ise aslında olmayan şeylere çok çabuk inanabildiğimi anladım. İnsan böyle; aslını astarını araştırmadan çok çabuk inanıyor çok çabuk nefret edip çok çabuk seviyor. İşte insan. ECCE HOMO!
Kitap bitince hissetiğim duygular sadece Juliet üzerinden oldu. Çünkü Romeo'nun sevgisi algıladığım kadarıyla yeni bir aşk bulana kadar o anki aşkına saplanmaktan öteye gitmiyor. Kalbini mühürlediğini söylese de gerçekleri konuşmadığı anlaşılıyor. Juliet'in ise en azından anlatılan kısımda kalbiyle birlikte gözlerini zihnini ve benliğini mühürlediğini okuyoruz. Romeo ne kadar itici geldiyse Juliet de o kadar saygı duyulası. Kendim üzerinde gideceksem de Romeo ve Juliet alışık olmadığım bir tür olan tiyatro olarak yazılmış. Tiyatro izlemek okumaktan daha çekici geldi bana o yüzden bazen hikayenin içine o kadar kolay giremedim. Karakterlerin şiirselliği ayrıca beni boğdu. Tiratlardan çok olayları okumak istedim. Ancak bunlar harici her şeyiyle mükemmel bir eser.
Reklam