"Uzak ilkbaharlar düşledim; sadece dalgaların köpüğünü ve doğumumun unutuluşunu aydınlatan bir güneş, toprağa ve her tarafta sadece başka yerde olma arzusu duyma derdine düşman olan bir güneş düşledim."
" Metrodorus , yazgının bir çeşit zevkle karışık olduğunu söylermiş.O da aynı şeyi mi anlatmak istiyordu bilmiyorum ama bana öyle geliyor ki , insan hüznün içine bilerek , seve seve bırakır.İnsan bilerek de kederli görünebilir, onu demek istemiyorum. Üzgün zamanımızda bile gülümseyen , hoşumuza giden , ince ve tatlı bir şeyler duyar gibi oluruz.Acaba bazı ruhlar için hüzün bir zevk , bir gıda mıdır? "
Başkalarının yalanlarını dinlemek ve yalanları yutmuş göründüğün için seni aptal bellemelerine göz yummak,
Alçalamayı sineye çekmek , dürüst, özgür insanların yanında olduğunu açık açık söyleyememek , üstelik yalan söylemek zorunda kalmak , gülümsemek...
Hayır , hayır, beş para bile değeri olmayan bir lokma ekmek , bir sıcak köşe , bir mevki için çekilmez bütün bunlar.
Böyle bir dünyada yaşanmaz !