Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KİMSESİZLER COĞRAFYASI"
//ALINTILAR
#Hayat, kaybettiklerimizin ardından gelen koca bir keşkeler yığınıydı işte...
#Yağmur yağıyordu ölü ruhlarımızın üstüne...
#Hayat buydu galiba, insan en sevdiği öldüğünde toprakta açılan bir çukura koyar, üstüne soğuk, ıslak toprağı serpiştirir...
#Hayattaki tek varlığımı kurtarmam lazımdı...
#Umutsuzluğa kapılma, belki güldürür Rabbim yüzümüzü...
#Bir acıyı çekilebilir kılan yegâne şey, yalnız olmadığını bilmekti...
#Sesimizi duyan yoktu...
#Her şeye herkese yer bulan koca dünya bir beni çok görmüş...
#Bu dünyaya fazlayım belki ben. Sanki bu dünya, ben olmasam rahatlayacak...
#Bazı coğrafyalarda yaşamak bir imtihandı...
#Hayat bazıları için hep böyleydi. Başıma gelse ölürüm dediğin herşey birgün başına gelir, yine de ölmezsin...
#Yetim ölür yağmur yağar, gök bile dayanamaz...
#Dünyanın binbir türlü hali var...
#Lazım bir ömür daha
Ölümümüzden sonra
Zira süren ömrümüz
Geçti umutlanmakla
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Her birimizin yüreğinde büyük bir acı bırakan 6 Şubat depreminin enkazını bir kez daha kaldırmak zorunda kalarak okuduğum bir eserden bahsetmek istiyorum sizlere. Eserimize başlamadan önce depremde kaybettiğimiz tüm canlara Allah'tan rahmet yakınlarına sabırlar diliyorum.
Kitabımız depremde enkaz altında kalan yakınlarından bir küçük haber, bir umut ışığı bekleyen iki yas sahibi insanın hikâyesi. Öyle ki aslında birinin, diğerinin hikâyesinden etkilenip, bunu kaleme alabilir miyim diye izin istediği, hikaye sahibinin de yaz, yaz ki umut olsun insanlara, ışık olsun dediği bir hikâye bu. Etkilenmemenin imkanı olmayan bir hikaye. Iraklı Ali'nin hikâyesi. Birazdan kısacık anlatmaya çalışacağım size lâkin gönlüm ister ki Ferit'in hikâyesi de kaleme alınsın. Onu da yâd
Sahneye Değil, Sayfalara Konan Bir Oyun: Hazan Bülbülü
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kitaplarını her zaman eğlenceli bulmuşumdur. Özellikle karakterlerinin konuşmalarını öyle gerçekçi kurgular ki, sanki o kişiler karşınızda canlanıveriyor ve siz de kenardan onları izliyormuş gibi hissediyorsunuz. Sevgili Hüseyin Rahmi Gürpınar, Mürebbiye adlı eseri tiyatroya uyarlandığında çıkan sonuçtan hiç memnun kalmamıştı. İşte bu yüzden Hazan Bülbülü’nü sahnelenmek üzere değil, "roman gibi okunacak bir oyun" olarak kaleme almıştır. Kitaba gelecek olursak;
Ömrünün hazanında aşka düşüp gencecik Şahende ile evlenen Refi Efendi... Kalbinde başka birinin aşkı ile bu evliliğe sürüklenen Şahende; onu görür görmez tutulup kalan damat İhsan; her şeyin farkında olup içi içini yiyen Naime ve evde dönen ne varsa bir seyirci edasıyla, sinsice izleyen hizmetliler...
Okumak yine çok keyifliydi. Adeta bir dönem tiyatrosunu canlı izlemek gibiydi. Sevgili yazarımız kızacak belki ama kesinlikle sahnelenseydi, severek izleyeceğim bir oyun olurdu.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitaba tam bir sene önce baslamis, araya baska kitaplar girdigi için birakmak zorunda kalmistim. 1 sene sonra yeniden okumaya başladim. Beni icine alan o kadar cok öyküsü oldu ki.
Sahuru konu edinen ‘Uyumayan Topraklar’ i mesela, ben de bir sahur vaktinde okudum.
Mutlu Ho Ho’lar, Dağ Sesi, Altin Pusula bende iz birakan diğer öyküler oldu.
Başlangıç hikayesi çok derindi, merak uyandıran bir başlangıç olmuştu. Yazarın tabirleri beni köy havasında estirdi eze(teyze) tabirleri vs. Çok şaşırdığım bir özellikte yazarın karakter isminde GÜLPAŞA ismini kullanmış olması. Çok nadir isimlerden biridir
Gece ibadetleri ve kitapların başında geçiren dursun efendi favorimdi. Ona kahve ile eşlik eden eşi de hoştu.
Nurhayatın korkusu sanki annesinin evladını kaybetme korkusunu almış gibiydi.
Sonuç olarak, sadece bir kapı değil, bir sınır. Geçmiş ile gelecek, yalanla gerçek arasında..
Naime Erkovan
Tahta Kapıların Ardında
Naime Erkovan
Tahta Kapıların Ardında
Küçük Paşa aslında roman türünde yazılmış bir eserse de yazarın önsözde belirttiği gibi "Küçük Paşa bir hikaye diye okunursa sanat açısından pek çok kusuru görülür; "Anadolu mecmua-i tesaviri" diye bakılırsa tabii ki sayısız eksikleri bulunur" demekle istibdat döneminde rahatça eleştiremediği Osmanlı Devleti'nin idare eksiklikleri, aşar adaletsizlikleri, köy-kent uçurumlarından yazar, İkinci Meşrutiyet'ten sonra yazdığı kitabında ara sıra dem vurur. Kitap İstanbul'da Suat Paşa'nın baldızı Nüzhet Hanım'ın yeni doğan oğlu Haldun'a süt anne gerekmesiyle başlar ve askerlik sebebiyle İstanbul'a gelip bağlı olduğu onbaşı takımıyla karakolhane memuru olan Keleş Salih oğlu Ali'nin, yeni doğum yapmış eşi Selime'den bir konuşma esnasında konağın ağalarından Kamil Ağa'ya bahsetmesi sonucu aranan süt annenin Selime olmasına karar verilir. Konağa gelen süt anne Selime bir yandan oğlu Salih'i büyütürken diğer yandan Haldun'a süt anneliği yapar. Suat Paşa'ya "Paşa Baba" diye sevgi gösteren Salih'i, paşanın, olmayan çocuğu yerine koyması sonucu Salih konakta saygı görmektedir ve Dilaver Paşa ile oğlu Küçük Paşa Haldun'un Edirne'ye gitmeleri sonucu evdeki fahri küçük paşa unvanına Salih layık görülür. Haldun'un yeterince büyümesi sonucu Selime köyüne gönderilirken, Ali terhis olup köye döner ancak Küçük Paşa Salih yedi buçuk yaşına kadar konakta kalmaya devam eder.
Suat Paşa'nın ölümü sonrası dul eşi Naime Hanım kendisine, kısırlığına delilmiş gibi ortalıkta görünen Küçük Paşa'yı köyüne gönderir. Annesi ve babasından uzun süre ayrı büyüyen Küçük Paşa, köye vardığında hayal kırıklığına uğrar; zira köyde herkeste yoksulluk had safhadadır ve babası, annesini imzasız bir iftira mektubuna dayanarak boşadığından annesi yanında üvey baba, babası yanında üvey anne kendisini beklemektedir.
“Yani söz konusu olan birinin güçlü ya da zayıf olup olmadığı değildir. Kendi yaşantısına ne ölçüde dayanabiliyor, mesele budur!”
Hayatın gerçekliği ile hayallerinin büyüklüğü arasındaki o amansız uçurumu fark eden insan, bir noktadan sonra içindeki o derin boşlukla savaşmayı bırakıyor. Werther için o boşluktan aşağı atlamak bir son değil; artık ruhunu taşıyamayan bu dar dünyadan, boşluğun onu tamamlama ihtimaline doğru atılmış sessiz bir adımdır. Nihayetinde onun ölümü, duyguların akla karşı verdiği o soylu ama mağlup savaşın ilanıdır.
