Tam da ona bu tatmin duygusunu yaşatırken, onu güldürürken, yaşın ve yılların önemini kaybettiği sonsuz bir zamanın ardından ona bakarken, karşılığında da o bana şefkat beslerken, ne tuhaftır ki beni öldürmek isteyen de aynı kişiydi.
Hislerinin körleşmesini istemiyorsun. Önüne koyduğun aynada gözlerini açıp kendini görmeye zorluyorsun kendini. Ve kendini gördüğün anda hislerin donup kalıyor. Aynada gördüğün artık sen değilsin. Kendini görmemeye dikkat etmelisin zaten. Çünkü birçoğu kendisini, başkalarının gördüğü gibi görmeyi başaramaz. O zaman sadece kendin için kendini tanımanın değeri nedir ki? Ve artık aynanın sana gösterdiği algıyı neden kabullenmen gerektiğini de anlayamazsın.
Görüyor musun insanları? İnançları için binalar dikmeleri gerekiyor. Hayır, inançlarını içlerinde, kalplerinde hissetmeleri yetmez; inançlarını dışarıdan da görmek, ona dokunmak isterler ve o nedenle binalar inşa ederler.