Bir insan ayağını veya gözünü kaybettiğinde, neyi kaybettiğini bilir, ama benliğini -kendini- kaybederse bunu bilemez, çünkü bunu bilecek bir "ben" artık ortalıkta yoktur.
Nereye gidersen git, yanlış yapman gerekecek. Bu hayatın temel şartı, kendi kimliğine aykırı davranmak zorunda kalmak. Bir noktada, her canlının bunu yapması gerekiyor. Nihai karanlıktır bu, yaradılışın bozguna uğramasıdır; hayatla beslenen, evrenin her yanındaki lanettir bu.
Aşk kurtarmak istediğimiz bir vahaydı. Namevcuttu. İcat edilmemişti. Keşfedilmemişti. Yanılsamaydı aşk, manipüle edilmiş hissiyatın kontrolden çıkmış bir simülasyonuydu.
Bazen sıradan olanı görmek daha zordur. İnsanlar, 'burnunun ucundaki şeyi' görememekten yakınır. İyi de, karşında bir ayna yoksa burnunun ne kadarını görebilirsin ki?
- Düşlerin cehennemde ne gücü olabilir ki?
- Burada Düşlerin gücü yok mu sanıyorsun? Söyle bana, Lucifer Sabahyıldızı.. Siz, hepiniz, sorun kendinize. Ne gücü kalırdı Cehennemin, buraya hapsolanlar Cenneti düşleyemese?