Necmettin Cevheri
@ncevheri
Mühendis
İstanbul
53 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Stoacı Bir YaşamFelsefe
Felsefe profesörü William B. Irvine tarafından yazılmış Stoa felsefesi temelli felsefe/kişisel gelişim kitabı. Kitabı 1000kitap sitesine ekleten kişi olduğumdan bir kaç cümleyle kitaptan bahsetmek istedim.
Stoacılık son yıllarda ülkemizde ve dünyada hakkında çokça yazılan ve konuşulan bir felsefe okulu oldu. Çok kısaca açıklamak gerekirse Stoa felsefesi kişinin gücünü sadece üzerinde kontrolü olan şeylere odaklamasını, bunlar dışında başına gelenleri vakarla kabullenmesini, kırılgan olmamasını, dış koşulları değiştirmektense olayları algılayışını değiştirmesini öğütleyen bir felsefe akımı. Bu açılardan bilişsel-davranışçı terapi (BDT) ile ortak noktaları olduğu söylenebilir. Bu felsefe okulunun son yıllarda popülerlik kazanması toplumda oluşan kırılganlık, alınganlık ve güvenli alanlar gibi şeylere yönelik bir karşı akım olarak değerlendirilebilir. Bunlar dışında insanın doğasıyla uyum içinde yaşaması, erdemli olması ve bilgelik yolunda çaba sarfetmesi felsefenin diğer önemli noktaları.
Her ne kadar Antik Yunan'da ortaya çıkmış bir felsefi akım olsa da, Stoa felsefesinin en bilinir filozofları Roma İmparatorluğu döneminden Seneca, Epiktetos ve tabi ki filozof imparator Marcus Aurelius'tur. Kitap bu filozofların öğretilerinden yola çıkarak yaşam dersleri veriyor. Kitapta Stoa felsefesinin ahlak temelleri, Stoacı psikoloji teknikleri ve Stoacı öğütler verilmiş, somut örnekler sunulmuş. Kitabın çok sade bir anlatımı var hatta bir miktar yüzeyselliğe kaçabiliyor ve kitaba bir kişisel gelişim kitabı havası veriyor. Yine de bu felsefeye giriş yapanlar için faydalı olduğunu düşünüyorum. Öte yandan bu felsefeyle daha ciddi ilgilenecek kişilere isimlerini yukarıda saydığım filozofların kaynak metinlerini okumalarını tavsiye ederim.
Not: Popüler kültürde her ne kadar Stoa
Reklam
Yazar Deniz Kavukçuoğlu’nun kitabın isminden de anlaşılacağı üzere okuru adeta elinden tutarak Moda sokaklarında ve tarihinde bir gezintiye çıkardığı gezi/anı kitabı. Yazar Moda’da çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiğinden daha çok 50li ve 60lı yıllara odaklanılmış kitapta. Moda’nın tanınmış şahsiyetlerinden gündelik yaşama, mekanlarından coğrafyasına bir çok konuya değinilmiş.
Moda’da son zamanlarda çokça zaman geçiren biri olarak çok keyif aldım kitabı okurken ve bir çok şey öğrendim. Öte yandan Moda’nın (İstanbul’un geri kalanında olduğu gibi) 50li yıllardan sonra kaybettiği renkli, çok kültürlü yapısını üzülerek okudum.
Adler’den Psikolojiye İyimser YaklaşımPsikoloji
Modern psikolojinin Freud ve Jung ile beraber üç önemli isminden biri olan ancak nedense onlar kadar tanınmayan Alfred Adler’in 1933 tarihli kitabı. Adler bu kitabında kurucusu olduğu Bireysel Psikoloji’nin aşağılık/üstünlük kompleksi, yaşam üslubu gibi temel ilkelerini herkesin anlayabileceği sade bir dille anlatıyor.
Adler’in kitaplarında çok değerli olduğunu düşündüğüm iki nokta var. Birincisi yazarın sıklıkla vurguladığı toplumsallık ve işbirliğinin önemi. Adler evlilikte, meslek hayatında ve sosyal hayatta mutlu olmanın tek yolunun bencillikten uzak durmak olduğunu söylüyor. İkincisi ise yazgımızı belirleyen unsurların kalıtımsal ve içgüdüsel özellikler olduğunu reddetmesi. Bu nedenle bir zamanlar öğrencisi olduğu Freud’a göre daha iyimser bir yaklaşımı var. Adler’e göre yaşamsal sorunların kaynağı herkeste bulunan aşağılık duygusunun yaşamın faydasız tarafına kaymasıdır. Hatalı yaşam üslubunun düzeltilmesiyle sorunların çözümü mümkündür.
Not: Adler’in kitaplarına ilgi duyanlara İchiro Kishimi’nin Kendinle Savaşma Sanatı adlı kitabını da öneririm. Bu kitap Bireysel Psikoloji’nin temel prensiplerini özellikle de travmaya olan yaklaşımını güzel özetlemiş.
Bir Kabile Reisinin (veya Avrupalının) Gözünden MedeniyetEdebiyat
Alışageldiğimiz yerli kabileleri beyaz kaşiflerin gözünden anlatan seyahatnamelerin aksine bu kez Avrupalıları ve onların medeniyetini bir kabile reisinin gözünden anlatan bir kitapla karşı karşıyayız. En azından kitabın iddiası bu yönde. Ama buna en son dönelim.
1920 tarihli bu kitabı Samoa’da yaşayan bir kabile reisi Şef Tuiavii’nin ağzından dinliyoruz. Şef Tuiavii Avrupa’yı gezmiş ve oradaki hayatı gözlemleme fırsatı bulmuş biri. Avrupa’da gördüğü ve kendi insanlarına da dayatılacağından korktuğu “medeni” hayata karşı insanlarını uyarmak için bu kitabı kaleme alıyor.
Her ne kadar Avrupa medeniyeti desek de modern hayatta yaşayan hepimizin hayat tarzına dair sert eleştiriler var kitapta: vücutlarımızı kıyafetlerle örtmemiz, apartman dairelerinde yaşamamız, gazete okumamız, sinemaya gitmemiz, mülk hakkı, mesai kavramı ve düşünmemiz evet düşünmemiz. Tuiavii bu hayat tarzının bizleri mutsuz ettiğini ve köleleştirdiğini söylüyor ve kendi insanlarını bu tehlike karşısında uyarıyor.
O dönem Alman kolonisi olan Samoa’da bulunan yazar Erich Scheurmann daha sonra şefin izni olmadan bu kitabı Almancaya çeviriyor çünkü doğal yaşamdan bağını koparmış medeni dünyanın bu bakış açısını görmesi gerektiğini düşünüyor. Sonrasında zaten kitap birçok dile çevrilip büyük beğeni kazanıyor özellikle de karşı kültür ve hippi yaşam tarzını benimseyenlerce.
Bu kısa kitabı bolca tebessüm ederek, bazen görüşlerine katılarak bazen de karşı çıkarak okudum ancak yine de içimdeki şüpheci sesi susturamadım. Kitabın dilinde sezdiğim samimiyetsizlik bana kitabın gerçek yazarının Şef Tuiavii mi yoksa Erich Scheurmann mı olduğunu sorgulattı. Sonrasında internetten araştırdığımda hâkim görüşün kitabı Scheurmann’ın Samoa’da yaşadığı dönemdeki izlenimlerine dayanarak bir kabile reisinin ağzından
Psikanaliz ekolünden gelen Alice Miller’ın 1996 tarihli ünlü kitabı. Miller aslında kitabı ilk kez henüz psikanaliz ekolündeyken 1979 yılında yazıyor ancak daha sonra bu disiplinden uzaklaşınca 1996 yılında tekrar kaleme alıyor. Bizim okuduğumuz işte kitabın bu versiyonu.
Öncelikle kitabın isminden başlayalım. Kitapta bahsedilen “yetenekli” çocuk, genel kanının aksine spor, sanat veya bilimde yetenekli olan değil, anne ve babasının isteklerini içgüdüsel olarak anlayabilen ve bunları uygulama yeteneğine sahip olan çocuktur. Bu ilk başta olumlu bir özellik olarak düşünülse de Alice Miller bu “yeteneğin” çocuğun dramı olduğunu ileri sürüyor çünkü içgüdüsel olarak hayatta kalma şansının anne ve babasının ilgisine bağlı olduğunu bilen çocuk bu şansını korumak için ebeveynlerini mutlu edecek şekilde davranmayı öğreniyor. Çoğunlukla bu davranışlar çocuğun karakterine aykırı olduğundan sonuç olarak ortaya çıkan “eğitilmiş” çocuk, kendi kişiliğine uyumsuz sahte bir benlik geliştiriyor. Bunun sonucunda da hayattan ne istediğini bilmeyen, içindeki boşluğu edindiği başarılar ile doldurmaya çalışan ancak başarısız olan yetişkinler ortaya çıkıyor. Daha da acısı bu yetişkinler ileride ebeveyn olduklarında bu travmaları (çoğunlukla istemeden) kendi çocuklarına aktarıyorlar.
Alice Miller bu travmalardan kurtulmanın yolunun çocukluğumuza dönüp o acıları yaşayıp, o çocuk için yas tutmamız olduğunu söylüyor. Ancak yine kendisinin belirttiği gibi bu terapi yardımı olmadan gerçekleştirilmesi güç bir şey çünkü ebeveynlerin yarattığı travma genelde en çok bastırılan ve bilinçdışına atılan travmalardır.
Kitapta ezber bozan çok sayıda görüş var örneğin iyi niyetle dahi olsa ebeveynlerin çocuğa verdiği eğitimin ve terbiyenin yıkıcı bir şey olduğu gibi. Bu nedenle okuyan birçok kişiye ışık
Reklam