Çok övülen o yazar ve kitapları.. bu yazarın kitaplarının neden bu kadar övüldüğünü hâlâ çözebilmiş değilim.
Kitap kötü mü? Değil. Ama abartıldığı kadar da iyi kesinlikle değil. Oldukça sıradan, hatta yer yer kendini tekrar eden bir anlatımı var. Bu durum bu kitapta da değişmemiş. Özellikle bazı noktalar bunu daha önce de okumuştum hissi veriyor insana.
Çeviri konusuna zaten hep değiniyorum, burada da aynı problem vardı. Bazı cümleler o kadar zorlama ki insan okurken “bunu neden böyle çevirdiniz?” diye düşünmeden edemiyor. Akıcılığı yer yer baltalayan bir durum bu. En azından benim için öyle oluyor. Ben sevemiyorum böyle şeyleri.
Herkesin ters köşe oldum dedemesine de şaşırıyorum.Açıkçası ben olamadım. Yine.. Daha başından birçok şey kendini belli ediyor. Kimin ne olduğu, ne yaptığı çok da gizli saklı değil. Evet, tek bir detay var ilk başta tahmin edemediğim yanlış tahmin yürüttüğüm ama kitabın ilerleyen kısmında o ihtimali de düşünmeye başlıyorsunuz. Bu yüzden finalde şaşırtmıyor. Biraz şaşırt beeee!
Konu aslında çok güzel ve güçlü. Doğru işlense gerçekten etkileyici bir kitap çıkabilirmiş ortaya. Ama bana göre en basit yol tercih edilmiş. Okurken acaba başka bir ihtimal mi var diye umut ettim ama yok, en düz seçenek yazılmış. Böyle dümdüz.
Sevmedim diyemem. Okuması kolay, yormayan, kafa dağıtmalık bir kitap. Zaten ben de bu yazarı biraz bu yüzden okuyorum. Ama öyle büyük beklentiyle okuyacaklara önermem. Sonu hüsran çünkü.
Eğer beni şaşırtsın, ters köşe yapsın, sürekli tahmin yürütmekten beynim yansın diyorsanız çok size göre değil. Ama açayım, düz düz okuyayım, kafam dağılsın diyorsanız tercih edilebilir.
D Koğuşu
Yazarın okuduğum ilk kitabı olmasına rağmen sayın sevgili arkadaşlar, abartıldığı kadar varmış.
Şöyle söyleyeyim, yazar sizin doğru düzgün tahmin yürütmenize izin vermiyor. Ya da ben biraz salağım hdmdbdmd. Önce bir karakter geliyor ve yaşanan olaylarla örtüşen mantıklı bir şey söylüyor, sonra başka karakter gelip yine aynı şekilde mantıklı şeyler söyleyerek önceki söyleneni çürütüyor. Kime güveneceğinize şaşırıyorsunuz. Karakterlerin çoğunun akıl hastası olması da cabası.
Kitap sizi sürekli bir heyecanla sarmalıyor. Böyle bir kitaba ihtiyacım olduğu için bunu seçmiştim, belki bu kadar beğenmem bu yüzdendir.
Kendinizi ana karakterin yerine koyduğunuzda o kadar çaresiz ve korkmuş hissediyorsunuz ki. Karakterin verdiği bazı kararlar vardı, normalde vermeyeceğini düşündüğüm, ama onun da nedenini öğreniyoruz.
Kitabın sonu benim için apayrı bir şoktu. Ağlama kıvamından "Neeeee?" kıvamına nasıl geldim, bilmiyorum. Üstüne üstlük son birkaç sayfa yani. Her şey bitti dediğiniz yerde.
Eğer korku-gerilim türlerini seviyorsanız bu kitabı sevme olasılığınız yüksek diyebilirim.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim, dostlar. Gününüz güzel geçsin♡.
Reklam
NEEEEE?!
Ölüm benim en sevdiğim karakter
Evet yanlış duymadınız!
Ölüm benim en sevdiğim karakter!
Şu anda başrolden daha çok seviyorum onu.
Başrolü sevmeme nedenini aşağıya yazacağım bekleyin~}
Hazır mısınız işte bütün sır perdeleri aralandı 1. kitap boyunca sorduğum sorunun cevabını buldum!!!!
Bir alkış alayım
Şimdi kitabın incelemesinden önce size ufak bir şey söyleyeceğim kitap 444 mü öyle bir sayfa sayısı vardı ama ben bunu 2-3 günde bitirdim. Tamam yine şey biraz uzun bir süre Normalde bir günde bir 500 sayfa okuyoruz ama ben şu anda RS dönemindey(d)im!
Ama bu seri beni benim rekorumu kırdırmaya zorluyor. Evet 7tutsak1ölü-2 en çok söylemek istediğim şey kitabın kesinlikle acayip akıcı olması. Yazarın dili acayip derecede akıcı. Ama konusunda biraz şey yapabilirizz gerilim diyor ama ben hiç gerilmedim. Gerilimden çok ekip kurgusu gibi gerilim kitabı gibi değil yani. Bana göre.
Tabii yaşananları şey mantık çerçevesinde tutarsak gerilim olabilir amaa ben çok da şey yaparak okumuyorum.. mantık çerçevesinde tutarak.
(Fantastik izlemeyi okumayı seviyorum bilim kurgu falan da çok severim ve şey o yüzden çok fazla kurguyu ciddiye alamadığım için gerilmemiş olabilirim onu da kafanızda bulundurarak düşünün.)
Aynı zamanda kitap karakterleri çok iyi işlenmişti sadece arada bir kişilik bozukluğu oluyor. Sadece bir karakterede değil diğer karakterlerde de var bu.
Mesela Afra'da kişilik bozukluğu var. Çünkü kitap serinin en başında Afra asla yapmayacağı şeyleri şu anda kabul ediyor. Afra bir sıkıntımız var...
E tamam bekleyin şey burada Spoiler yiyebilirsiniz ona göre şey yapın. Hatta yiyeceksiniz!
Spoiler geliyor hazır mıyız?!
Evet kitabın sonunda flashback sahnesi yaşıyoruz bu flashback'te de ölüm karakterinin (yani gerçek ismi kıyı) ile afra'nın
Doğu Ekspresinde Cinayet-Agatha Christieİnceleme
-qui s'excuse s'accuse-
Geçen yılın ilk incelemesini Fahrenheit 451 ve Guy Montag'la yapmıştım. Bu yılın incelemesini de Doğu Ekspresinde Cinayet ve Hercule Poirot ile açıyorum.
Agatha Christie'nin adını çok duymuş olmama rağmen okuduğum ilk kitabıydı ve sonuncu olmayacağını temin edebilirim. Şu yoğunluğumun içinde bile 2 günde 200 sayfa okudum, bırakacağım dedim bırakamadım, elimden düşüremediğim için kendime kızdım ama Agatha Christie'ye kızamadım. Böyle bir kitap yazdığı için kim kızabilir? Sanırım geçen sene aynılarını Fahrenheit 451 için de düşünmüştüm. Tarih, tekerrür...
Kısaca 
Agatha Christie 'nin hayatına değinip incelememe başlayacağım. İngilizlerin hayatına fazlaca hâkim olmasından İngiliz olduğunu tahmin etmiştim, araştırınca da şaşırmadım. İlk evliliğini Albay Archibald ile yapmış ve Fransa'ya taşınmıştır, kitaptaki Fransızca cümlelerin alametifarikasının Belçika bağlantısından mı yoksa Fransa bağlantısından mı kaynaklandığı böylece çözüme kavuşmuş oldu... Bu evliliğinde bir aldatılma süreci yaşamış ve yaklaşık olarak on bir gün boyunca ortadan kaybolmuştur, intihardan şüphelenilirken bir otelde bulunmuştur, otele giriş yaptığı isim Theresa Neele (eşinin aldattığı kişi). Bazılarının iddialarına göre bu on bir gün boyunca intikam planları yapmıştır, kim suçlayabilir ki? Polisiye kitaplar yazmadaki başarısının bir kısmını bu olaylara bağlı olabilir mi? Belki de.
Kitaba gelmek gerekirse; dili o kadar akıcıydı ki okuduğum hiçbir cümleyi geriye dönüp tekraren okuduğumu hatırlamıyorum. Kurgu o kadar sağlam ve yalındı ki ne soruşturma sürecinde ne öncesinde ne de sonrasında okuyup kafamı karıştıran pek bir şey olmadı. Bazen polisiye okurken ayrıntılarda boğulan yazılar görürüm ve bırakırım; Agatha Christie bu kitapta oldukça sade ve anlaşılır bir şekilde yazmış,
Agatha Christie 'nin hayatına değinip incelememe başlayacağım. İngilizlerin hayatına fazlaca hâkim olmasından İngiliz olduğunu tahmin etmiştim, araştırınca da şaşırmadım. İlk evliliğini Albay Archibald ile yapmış ve Fransa'ya taşınmıştır, kitaptaki Fransızca cümlelerin alametifarikasının Belçika bağlantısından mı yoksa Fransa bağlantısından mı kaynaklandığı böylece çözüme kavuşmuş oldu... Bu evliliğinde bir aldatılma süreci yaşamış ve yaklaşık olarak on bir gün boyunca ortadan kaybolmuştur, intihardan şüphelenilirken bir otelde bulunmuştur, otele giriş yaptığı isim Theresa Neele (eşinin aldattığı kişi). Bazılarının iddialarına göre bu on bir gün boyunca intikam planları yapmıştır, kim suçlayabilir ki? Polisiye kitaplar yazmadaki başarısının bir kısmını bu olaylara bağlı olabilir mi? Belki de.
Kitaba gelmek gerekirse; dili o kadar akıcıydı ki okuduğum hiçbir cümleyi geriye dönüp tekraren okuduğumu hatırlamıyorum. Kurgu o kadar sağlam ve yalındı ki ne soruşturma sürecinde ne öncesinde ne de sonrasında okuyup kafamı karıştıran pek bir şey olmadı. Bazen polisiye okurken ayrıntılarda boğulan yazılar görürüm ve bırakırım; Agatha Christie bu kitapta oldukça sade ve anlaşılır bir şekilde yazmış,Ve Nietzsche ağladı…İnsana ve Hayata Dair
Ve kitabı en sonunda bitirebildim.
Ahhh tadı damağımda, aforizmaları aklımda , bana hissettirdikleri ruhumda kaldı. Nasıl harika bir kitap olduğunu anlatmaya kelimelirim kifayetsiz kalabilir .
Her insan biriciktir. Bu durum, özellikle fizik beden, genetik, biyoloji, parmak izi, göz rengi ve şekli açısından da artık kesinlik kazanan matematiksel bir doğrudur. Hem de kainatta insana yüklenen anlam bakımından insan çok özeldir, kendi varlığının hakikatle yüzleştirilmesi açısından da biriciktir .
Bu paragrafı google dan direk aldım :)
Kitap aslında bir nevi psikanalizin
temellerinin atıldığı bir tarihe götürüyor insanı …
İnsani olan bütün duyguları didik didik ediyor .
Ve insanlara katılan anlamın aslında kendi düşüncelerimizden kaynaklandığının farkına vardırıyor .
O müthiş iki adam ,Josef Breuer ve Nietzschenin muhteşem diyalogları, bir birilerini köşeye sıkıştırmaları , ruhlarının derinine inme gayretlerini okudukça nasılda insanın beyninde şimşekler çakıyor .
Okudukça şöyle oluyorsunuz ;
Vay beeee vay beeee :)
Ve bir birilerinin ardından aldıkları notlar da insanı tebessüme sevk etmiyor değil hani ;))
Ezcümle çok büyük zevk alarak okuduğum bir kitap oldu .
Arkadaşlarımla kitabın kritiğini yapacağımız zamanı iple çekiyorum :))
Bize bu kitabı tavsiye eden arkadaşım Ayşe’ye de teşekkürü borç bilirim :).
Pek sevgili yazarcım bunu ya sen yazmadın yada tıkanıklık yaşıyorsun bilemedim bu nasıl bir sıradanlık samanlıktır . Dukes Most Wanted serisinin ilk kitabı Novella aslında hadi dedim şipşak okurum . Evet okudum ama patlak inanılır gibi değil üstelik yazarın çok miktarda kitabını okudum bir tane daha yine böyle çıkmıştı diğerleri hep iyidir .
Bradford Dükü Court çocukluktan kardeş gibi arkadaşı uyarıldığı halde teknesi batıp ölüyor bu asillerde var böyle inat kendini beğenmiş haller malum laf dinlese ölmeyecek sazan gibi :D Ölen arkadaşının kız kardeşi Vivi zaten genç kızlığa girdiği gibi bizim Court'a aşık ama adam bunu reddetmiş . Vivi'nin abisi ölünce bunlar cenaze sonrası o acının arasında beraber olup tebrik ediyorum tabi o acıdan insan kendini kaybeder bunlar seks yapıyor üstüne yakalanınca evleniyorlar . Adam suçluluk duygusu ile çıkıp gidiyor Avrupa Amerika dolanıyor 1 sene sonra geliyor . Bu sırada Vivi çevresini genişletmiş evi düzenlemiş takılıyor . Konu adamın geri dönüp karısını tekrar kazanması işte . Efendim kızın kardeşine söz vermiş kardeşine dokunmamaya sonra birlikte olunca vicdan azabı duymuş kardeşi gibi sevdiği adamın ölümünü atlatmaya çalışmış . Eeeee yani sonuç senin arkadaşınsa kızın abisi ölmüş oğlum manyakta olan bencilliğe bak ya kendi gezip tozuyor kızı bırakıp tebrik ediyorum . Ayrıca tekne ile açıldığı gün Court Beyzadeye sende gel demiş bu gitmemiş . Gerzek iyi gitmemişsin sende boğulurdun olacak olan bu yani .
Reklam
Reklam