Tam bir İskender Pala romanı. Bayılıyorum bir yazarın kendi kalemini nerde olsa tanıma hissine
.
Keyifle okudum, olay örgüsü heyecan ve gerilim ilmek ilmek işlenmiş. Kayıkçı elmasını çalmak üzere gerçekleştirilen bir soygun etrafında farklı farklı olaylar yaşanıyor.
7/10
2026 100. kitabı
7.5 /10
Rinaverse evreninde en merak ettiğim çiftlerden birinin hikayesine sonunda başladım.
Açıkçası beklentim daha yüksek olduğu için bu kitap biraz ortalama kaldı benim için. Rina genelde kırılma anlarını beklenmedik yerlerde kesin şekilde veriyor o yüzden Kyle ve Rai için tam kırılma nerde yaşanacak merak ediyorum.
Smut kısmı beklediğimden fazlaydı ama rahatsız edici değildi. Sonuçta kurguda ikisini birbirine yaklaştıracak bir olay olmayınca Kyle’n Rai’ye uyguladığı tarifeye kaldık.
Seri ülkemizde çok saçma başladığı için önce okumamız gereken bu kitapları Yalan Serisi ve Canavar üçlemesinden sonra okumak pek çok yerde büyüyü bozuyor ama çok fazla spoiler yemeden okumak yine de mutluluk verici.
Final kısmı fena bitti direkt ikinci kitapla devam etmem şart..
Reklam
Oynatmaya az kaldı doktorum nerde. İşte böyle bir şey okudum. Yorumlardan, aldığım duyumlardan tanımadan okumadan sevdiğim Brandon Sanderson 'u ilk okuyuşum ve modum malumunuz. Bu nasıl bir zekadır, nasıl bir akıl oyunudur hayran kalarak okudum.
Kısacık 86 sayfalık ama aklınızı oynatabilecek bir kitap. Kahramanımız Stephen Leeds' in iyi mi kötü mü olduğuna karar veremediğim bir zihinsel rahatsızlığı var. Halüsinasyonlar görüyor, onların kişiliklerini geliştiriyor, her birini yetenek ve bilgiyle donatıyor, dahası kimisi kabul ediyor kimisi halüsinasyon olduğunu kabul etmiyor ve birbirlerinden haberdarlar. (üstelik benden akıllıkar) Konu olaraksa insanlık tarihini kökten değiştirebilecek bir icadın, özel bir fotoğraf makinesinin ve bu makineyi yapan mucidin peşindeler. Monica, Leeds ve halüsinasyonları bilgi ve dedektiflik yetenekleriyle harika bir maceraya sürüklüyorlar...
- Onlar benim halüsinasyonlarım. Fakat Stan daha özel bir şey. Onu sadece Tobias duyabiliyor. Tobias şizofren.
-"Senin halüsinasyonunun..." -Evet?
-"Senin halüsinasyonunun halüsinasyonları var..." (işte burada benim beyin yandı)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Puan vermedi
#OkuduğumKitapBeniBitirdi
Utanç odası Masumiyet/--Utanç Odası İtiraf / Chrysiida Dimoulidou
️Dikkat ️ Bu kitabı psikolojik altyapısı sağlam ve ruhsal durumu güçlü olmayanlar okumasın...
Bu kitabı yazmak ne kadar cesaret isterse, okumakta o kadar cesaret ister.......
Kitapları bir milyondan fazla satan yazar Chrysiida Dimoulidou gerçekten cesaret gerektiren bir iş yapmış.
Utanç Odası, Yunanistan'ın Mora Yarımadası'nda, Messinya'daki küçük bir köyde; din kisvesine bürünmüş zalim bir babanın ve zayıf, çaresiz, Zır cahil bir annenin gölgesinde yaşam mücadelesi veren üç kız kardeşin hikâyesini anlatıyor.
İki kitaptan oluşan bu serinin ilk kitabında olaylar tam anlamıyla sonuca ulaşmayan açık uçlu sorular gibiydi. Kitabın sonuna geldiğimde, sanki pimi çekilmiş bir el bombası kucağıma bırakılmış gibi hissettim.
İkinci kitap ise çok daha sarsıcı ve çarpıcı bir itirafların olduğu her soru cevabını buluyor. Okuduktan sonra dehşete kapılmamak gerçekten mümkün değil. İnsan olmanın anlamını sorgulatan, aklın sınırlarını zorlayan ve tarif edilmesi güç bir iğrençliği gözler önüne seriyor. Dünyada ve ülkemizde var olmasına rağmen çoğu zaman konuşulmayan ensest gerçeği, büyük bir cesaretle, tüm çirkinliği ve rahatsız edici yönleriyle anlatılıyor. İtirafların birbiri ardına geldiği her bölüm, yüreğimi paramparça ederken inandığım tüm değerleri yok etti. Tüm insani değerlerin ayaklar altına alındığı bu hikâyeyi, kayalıklara doğru sürüklenen bir geminin ne zaman fırtınaya yakalanıp alabora olacağını bekler gibi, büyük bir tedirginlik ve endişeyle okudum. Özellikle mahkeme bölümlerini okurken göz yaşlarım isyan etti. Uzun süre etkisinden çıkamayacağım kitaplardan biri oldu.
Bir aileye yaşatılan utanç, baskı, şiddet, tecavüz, taciz, tehdit, acı, suç, katil, psikolojik istismar ve
“Kafamı nereye çevirsem yalnızlığımla yüz yüze geliyordum. Sık ve kara ağaçlarla dolu bir yalnızlık ormanı.”
Tarık Tufan kalemi ile uzun süredir tanışmayı çok istiyordum. Sonunda en çok merak ettiğim kitabı ve o muhteşem kalemi ile tanışmış oldum. Ve çok da memnun oldum.
İncelemeye başlarken girişte yazdığım kitaptan alıntıladığım cümleler, kitabın hakim olduğu konunun tam olarak özeti aslında: “Yalnızlık”
“Yalnızlık” temasının bu kadar güzel işlendiği, içime işlediği çok az kitap okumuşumdur. Bu duyguyu öyle bir ele almış ki okurken ruhunuzla iliklerinize kadar hissediyorsunuz hem de en derinden.
İki ana karakterimiz var, iki ayrı hikayemiz.
Birisi yalnızlığı ile Uğursuz Konağa hapsolmuş Halide. Diğeri ise Osmanlı zindanlarında ölümünü bekleyen aşkını içinde yaşayan ve umutla kurtulmayı bekleyen Derviş Ali. İkisinin hikayesi nasıl kesişecek acaba?
Böyle kesişmeli hikayelerin yer aldığı romanları çok sevdiğimi fark ettim bir kez daha. Acaba nerde bağ kuracak, kader nasıl denk getirecek ya da nerde ortak yola çıkacak bu bende çok merak uyandırıyor.
Hikayenin Halide’nin ağzından anlatıldığı çoğu kısımlarda gözlerim dolarak ve onun o çaresizliğini, çocukluğumda yaşamış olduğu travmaların üzerinde bırakmış olduğu kötü etkileri derinden hissederek, yaşayarak okudum.
Yıllardır konaktan uzakta yaşayan Halide’nin kardeşleri Cihangir, Zeliha ve Nihal son bir kez konakta bir araya geliyor. Ve o gece kilitli kapılar ardında kalan sırlar ortaya çıkıyor. Kardeşler o gece yüzleşiyor.
Derviş Ali’nin kurtulmak için tek umudu olan kişi de Ressam Zonaro. Bu arada gerçek hayatta Zonaro karakteri olan biri. Yazar yıllar önce bu ressamın bir sergisine katılmış ve Dervişler tablosundan çok etkilenmiş. Ve kitabında da yer vermiş olduğunu, izler taşıdığını görmüş oluyoruz.
Ben çok
Yine karşınıza Dream Harbor serisi ile geldim… Bu seri bana, halamdan 18 yaşlarında iken aldığım; hayatın içinden konulu seri kitaplar gibi bir his veriyor. O yüzden bu seriden kopamıyorum…
Hemen konusuna gelecek olursam; Iris, tek gecelik ilişkilerden yana olan, çoğu işte birkaç aydan fazla kalmayan, hayatı konusunda hızlı hareket edip kararlar veren kızımız.
Archer ise; dünyaca ünlü bir şef, burnu biraz havada ve ufakalaca davranan başrol adamımız…
Yolları; Archer’ın beş sene önce takıldığı bir kızdan çocuğu olduğunu öğrendiği anda kesişiyor. 5 yaşındaki Olive’nin annesi ölmüş, kendisi Dream Harbor da ananesi ile yaşıyor ve babası Archer ile iletişime geçmişler. Archer daha önce Dream Harbor’u bilmiyor ve geldiğinde buradan bir an önce gitmek istiyor fakat yapması gereken bir şey var… o da kızı Olive’nin yasal ebeveyni olmak. Bunu başarabilmek için 6 ay boyunca Dream Harbor Kasabasında kalması gerekiyor. Olive’ye bakabilmesi için bir bakıcıyı işe alması gerekiyor ve şansa bakın ki Iris bu sırada beş parasız bir şekilde iş arıyor… Böylece hikayemiz başlıyor.
Kitapta sevmediğim ve eleştirdiğim şeylere gelelim;
Birkaç bölüm daha Olive’nin babası ile konuşmamasını, sessiz kalmasını isterdim. Bana göre bu kısımlar, çocuğun ona alışması, eve alışması,yeni bir düzene alışması üstün körü yazılmıştı.
Ayrıca Iris’in hamile olduğunu Archer’e söylediği andaki sahnenin daha uzun daha duygusal olmasını beklerdim ama yazarımız asıl önemli kısımları kısa tutmayı tercih etmiş.
Ve ilk birlikteliklerinde… birbirlerini sırf ateşlerini söndürmek için kullanmaları iğrençti. Duygusallık nerde, bağ kurma nerde? Dream Harbor serisine yakıştıramadım. Bunlar benim için eksilerdi.
Ayrıca Archer her seferinde Paris’e geri dönmek istiyordu. Kızı ile orda hayat kurmak istiyordu. Bir anda nasıl
Reklam
Reklam