Bomboş, derin bir kuyuya atılmış bir tutsak gibi, nerdeyim. beni ne bekliyor bilmiyorum. Fakat bir tek şey var bildiğim, çok iyi bildiğim: Maddi güçlerin yaratıcısı şeytanla amansız, acımasız kavgada, zafer mutlaka benim olacak ve sonuçta da madde ile ruh eşsiz bir uyumla birleşip kaynaşacak, dünyevi iradenin egemenliği başlayacak.
Şimdi ben nerdeyim, sen kimde..
Belki aynı şehirde..
Vakitsiz esen rüzgarın uçurduğu yaprak
Üstüne attığım bir avuç toprak.
Eşelenmiş yerinde çürümüş anıların
Arafta kalan yankısıdır duyguların.
Çıkıyorum sokağından çıkmazına düşmeden
Gözler açık, ruh rüyada, ayık bir beden
Sen kalmışsın biraz bende..